tag:blogger.com,1999:blog-33678275664784844642012-02-01T20:37:09.424+02:00Κυνηγωντας σε Αρκαδια k ΕλλαδαΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comBlogger4741100tag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-90950183876194259142012-02-01T20:37:00.000+02:002012-02-01T20:37:09.433+02:00Κυνηγετικές παθογένειες …<div style="text-align: justify;">Θηροφύλακες της Ομοσπονδίας Πελοποννήσου, μοιράζουν ενημερωτικά φυλλάδια στα χωριά, όπου βρίσκουν ανθρώπους να κυκλοφορούν – και τους λένε να μην διστάζουν να τους τηλεφωνούν αν υποπέσουν στην αντίληψή του κινήσεις ύποπτες με κατεύθυνση τα κυνηγοτόπια τους. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η πρόληψη και η σωστή ενημέρωση ασφαλώς και βοηθούν στην καταπολέμηση της μάστιγας της λαθροθηρίας. Και στον τομέα αυτό η Ομοσπονδία Πελοποννήσου κινείται σε στέρεες βάσεις. Οι πληγές όμως είναι πολλές, η αρρώστια αυτή είναι μεταδοτική σαν την πανούκλα. Και εξαπλώνεται παντού αφού την βοηθά και η ανέχεια που μαστίζει την εποχή μας. Στις παρενέργειες της φτώχειας εντάσσεται και η βία που μπορεί να εκφραστεί με ποικίλους τρόπους – και ένας απ’ αυτούς είναι η λαθροθηρία. Πάντοτε υπήρχε η λαθροθηρία, και σε εποχές πλαστές, ευτυχισμένες για τον άνθρωπο – όμως τώρα συντρέχουν και επιπρόσθετοι λόγοι που γιγαντώθηκε. Ας δουν και αυτή τη παράμετρο οι έχοντες εξουσίες κυνηγετικές. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Αντάμωσα ένα φίλο σήμερα και από τις μπεκάτσες που κυνηγά – και είναι πάρα πολλές τη χρονιά αυτή όπως έλεγε, φτάσαμε, δεν ξέρω πως και στο λαθροκυνήγι. Και αυτός παράπονα είχε και για έναν ακόμα λόγο, διότι όπως έλεγε – «τι περιμένεις από τους κυνηγούς όταν οι ίδιοι οι συνδικαλιστές κυνηγετικών συλλόγων κυνηγάνε παράνομα;». Αυτό είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα, δύσκολο και περίπλοκο θα ‘λεγα, ξέρεις, βλέπεις, ακούς για τον τάδε ή τον δείνα συνδικαλιστή – όμως πρέπει και να μπορέσεις να αποδείξεις αυτά που γνωρίζεις. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Και στην Αρκαδία το τελευταίο διάστημα υπάρχει μία έξαρση της μάστιγας – και φυσικά και σε άλλους τόπους, με συνέπεια να διαβάζουμε στα Μέσα συνεχώς για συλληφθέντες που έφεραν γεμάτα όπλα, που είχαν στο αυτοκίνητό τους απαγορευμένα θηράματα – ακόμα και για παπά διαβάσαμε που αντί να πάει σε κηδεία, πέρασε πρώτα από τον κυνηγότοπο τη νύκτα να κάνει την παρανομία του – και όταν συνελήφθη και τον πήγαν στο αστυνομικό τμήμα, αντί να τον περάσουν αυτόφωρο, τον άφησαν ελεύθερο – «άστον τον ευλογημένο να πάει να κάνει τη κηδεία» που περίμενε ο κόσμος τη θεία του χάρη μέσα στο βαρύ κρύο. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Θα πει κανείς: «εδώ ο κόσμος καίγεται και συ γράφεις για την λαθροθηρία;». Το ίδιο ερώτημα θα έκανα κι εγώ: «εδώ ο κόσμος χάνεται και υπάρχουν ακόμα άνθρωποι σήμερα που ασχολούνται συστηματικά με την λαθροθηρία;». Ναι, γιατί αυτό το κράτος στη νεοελληνική ιστορία του βασίστηκε περισσότερο στην παρανομία απ’ ότι στην νομιμότητα. Και τις συνέπειες της χρόνιας αυτής πολιτικής την βιώνουμε όλοι σήμερα στο πετσί μας. Δεν έχουμε καταλάβει ότι ο λαθροθήρας είναι ένας κοινός κλέφτης, και με την ίδια ευκολία που σκοτώνει παράνομο θήραμα, άλλο τόσο θα κλέψει και ότι άλλο μπορέσει – αφού ξέρει καλά ότι ακόμα και αν ανακαλυφθεί, θα τον καλύψει ο υψηλά πολιτικά ιστάμενος του, ο συνδικαλιστής φίλος του, ακόμα και ο δεσπότης θα μεσολαβήσει με τη θεία του χάρη. Και σε όλα αυτά βοηθά και ο Νομοθέτης με τα παραθυράκια του και περνάν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ναι, μεγάλο παραμύθι κατάντησε όλο αυτό το σκηνικό με την λαθροθηρία και τα παρελκόμενά της. όλοι την καταδικάζουν, όλοι την πολεμούν, όλοι την αναθεματίζουν, όλοι βγάζουν λόγους πύρινους (σαν τον δικό μου καλή ώρα), και μετά όλοι ευχαριστημένοι που έκαναν το καθήκον τους πάνε για ύπνο. Την ίδια πονηρή ώρα, που σηκώνεται ο λαθροθήρας και ζώνεται τα φυσεκλίκια του για να αποδείξει την αντρειοσύνη του στα ζούδια του δάσους. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Βαρέθηκα να ακούω και να διαβάζω για το έργο της θηροφυλακής – όχι γιατί δεν είναι σπουδαίο – μα να, δεν έφερε μέχρι σήμερα αποτελέσματα. Η καλή πρόθεση υπάρχει, ακόμα και ότι περνά από το χέρι της το κάνει. Μα δεν φτάνει, χρειάζεται κάτι περισσότερο. Τι είναι αυτό δεν ξέρω, αυτοί που έχουν αναλάβει όμως εργολαβικά την αντιπροσώπευση μας, οι αιώνιοι συνδικαλιστές – αυτοί ας βρούν τις λύσεις. Μέχρι τώρα δεν τις βρήκαν – και όμως, δεν πάνε σπίτι τους να ξεκουραστούν – ίδιοι σαν το σάπιο πολιτικό κατεστημένο της χώρας μας που κανείς δεν το κουνά από τη θέση του. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ανατρέπονται στερεότυπα σήμερα, τους πολιτικούς ο κόσμος τους έχει για φτύσιμο, τους έχει απαξιώσει εντελώς, τους πάσης φύσεως συνδικαλιστές το ίδιο. Δεν θα κολλήσει κανείς σε συνδικαλιστές των κυνηγών που έχουν αγκιστρωθεί σε μια καρέκλα και δεν λένε να σηκωθούν. Αυτή η γενικευμένη απαξίωση όμως δεν είναι υγιές φαινόμενο πολιτισμένου λαού, αλλά ποιος νοιάζεται; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Δεν υπάρχουν άραγε και στον τόπο μας μια χούφτα νοικοκυραίων κυνηγών να αναλάβουν τα του οίκου μας;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">==================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2012. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-9095018387619425914?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-50800596737562018952012-02-01T19:34:00.000+02:002012-02-01T19:34:18.085+02:00ΚΟΜΑΘ - ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ<div style="text-align: justify;">Καλό σας μήνα,</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Μετά από ένα μικρό διάστημα απουσίας μας επικοινωνούμε μαζί σας για ορισμένα νέα της ΣΤ' ΚΟΜΑΘ.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Σας ενημερώνουμε ότι γίνεται προσπάθεια αναμόρφωσης της ιστοσελίδας της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας - Θράκης</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ήδη ένα μεγάλο μέρος των εργασιών έχουν ολοκληρωθεί. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Μπορείτε λοιπόν να περιηγηθείτε στην νέα μας ιστοσελίδα, στην ίδια πάντα ηλεκτρονική δ/νση <a href="http://www.hunters.gr/" target="_blank"><span style="color: blue;">http://www.hunters.gr</span></a> όπου έχουν προστεθεί πολλές νέες ενότητες, όπως αυτή για τα θηραματικά είδη και πολλές πληροφορίες για τους σκύλους. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Στις πρόσφατες ανανέωσεις μας μπορείτε να διαβάσετε για τα εξής πέντε θέματα:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://www.hunters.gr/" target="_blank"><span style="color: blue;">Διαβάστε περισσότερα εδώ.</span></a> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-5080059673756201895?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-91728099414336588452012-01-31T18:25:00.000+02:002012-01-31T18:25:07.310+02:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο ΤύποΤην Τετάρτη <br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-9XY5RS9XskQ/TygVrgy2gyI/AAAAAAAABKM/B1ZK-d8XBNU/s1600/KYN_11~11.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320px" sda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-9XY5RS9XskQ/TygVrgy2gyI/AAAAAAAABKM/B1ZK-d8XBNU/s320/KYN_11~11.JPG" width="234px" /></a></div><br /><br /><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-9172809941433658845?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-25818070632562008292012-01-30T20:40:00.000+02:002012-01-30T20:40:16.043+02:00Η τιμή της κυνηγετικής άδειας είναι κλοπή!<div style="text-align: justify;">Όπου και αν στραφείς, θα ακούσεις το ίδιο πράγμα: «φέτος η χρονιά στους κάπρους πήγε πολύ καλά, η καλύτερη ίσως χρονιά μας. Υπάρχουν πάρα πολλοί κάπροι, υπερπληθυσμοί ολόκληροι σεργιανίζουν στα βουνά».</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Αυτή είναι η μία αλήθεια, η ευκολότερη. Η άλλη αλήθεια, η πικρή, είναι ότι φέτος βγήκαν πολλοί λιγότεροι κυνηγοί στα κυνηγοτόπια. Δεν αναφέρομαι στην ποσοστιαία διαπίστωση της ΚΣΕ που ανεβάζει στο 8-10% περίπου λιγότερες άδειες φέτος και άρα λιγότερα έσοδα προς συλλόγους και ομοσπονδίες και φυσικά και στην ίδια. Το ζητούμενο εδώ δεν είναι η οικονομική συρρίκνωση των κυνηγετικών ταμείων – που όντως είναι ένα σοβαρό πρόβλημα και θα έχει σαν πρώτο αντίκτυπο την μείωση των απολαβών των θηροφυλάκων . Υπάρχει και μία άλλη παράμετρος που δεν την δείχνουν τα οικονομικά στοιχεία και είναι η κατά πολύ μεγαλύτερη απουσία των κυνηγών – ακόμα και εκείνων που έβγαλαν άδεια με την ελπίδα πως θα κυνηγήσουν.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Το ποσοστό των κυνηγών που είχαν άδεια και δεν κυνήγησαν είναι μεγαλύτερο κατά πολύ του 8-10%, ίσως να αγγίζει και το 30-40% - νούμερο υπερβολικό, αλλά δυστυχώς πραγματικό. Δεν βγαίνει από κάποια μελέτη ο παραπάνω συλλογισμός μου αλλά είναι εμπειρικός. Κάθε χρόνο στέναζαν τα βουνά από τις παρέες των κυνηγών, γιόμιζαν οι δρόμοι και τα κυνηγοτόπια, υπήρχε κινητικότητα, υπήρχαν φωνές. Τώρα όμως, στη χρονιά που πέρασε, ελάχιστες παρέες συναντούσες και αυτές όχι πάντα μα αραιά και που. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Όταν συνηθίζεις και ξέρεις ότι δίπλα σου κυνηγά η τάδε παρέα, στην άλλη πλευρά η παρέα του δείνα και ούτω καθ’ εξής, σου κακοφαίνεται όταν συναντάς παντού την ερημία, την απουσία ακόμα και αυτών των κυνηγών που έχεις έλθει κατά το παρελθόν σε μικροπροστριβές. Σου βαραίνει την καρδιά η σκέψη ότι δεν ήλθε για κυνήγι ο τάδε γιατί έχει δυσκολίες. Και ο τάδε δεν είναι ένας, είναι πολλοί, εκατοντάδες, χιλιάδες. Ναι, μιλάμε για χιλιάδες κυνηγούς που δεν βγήκαν για κυνήγι έστω και αν είχαν αποκτήσει άδεια. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Για την ΚΣΕ, μετρούν τα οικονομικά στοιχεία, για εμάς τα ανθρώπινα. Και πέραν των άλλων, ας δούν οι της συνομοσπονδίας και τις τιμές της άδειας που αγγίζουν τα όρια του παράλογου μεσούσης της κρίσης. Δεν γίνεται να έχει η άδεια 152 ευρώ, είναι κλοπή, είναι παράλογο, δεν μπορεί να φτάνει ακόμα και στα 180 ευρώ στον Έβρο ή αλλού επειδή κάποιοι έτσι γουστάρουν και δεν λογαριάζουν κανένα. Αυτά είναι γελοία πράγματα και μην ισχυριστεί κανείς ότι ελάχιστα χρήματα πηγαίνουν στα ταμεία των κυνηγών. Ας κόψουν και οι σύλλογοι περιττά έξοδα, ας κάνουν αιματηρές οικονομίες όπως κάνουμε όλοι μας, ας ελαττώσει και η ΚΣΕ τα δικά της έξοδα. Μην τα περιμένουν όλα από τον κυνηγό. Πόσο να αντέξει κι αυτός, για πόσο θα μπορεί να δίνει ακόμα τόσα χρήματα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Πολύ φοβάμαι ότι στην επόμενη κυνηγετική περίοδο, με τις ισχύουσες τιμές των αδειών, το ποσοστό από 10% θα φτάσει το 20% και 30% εκείνων που δεν θα βγάλουν καθόλου. Και στο φινάλε, θα γίνει το κυνήγι στην Ελλάδα ένα ελιτίστικο σπόρ για τους κατέχοντες μόνο – που σημαίνει ότι και του χρόνου θα υπάρχουν πάρα πολλά θηράματα, και του χρόνου το κυνήγι θα πάει πάρα πολύ καλά – αλλά για ποιους όμως; Για τους ελάχιστους που θα πάνε νόμιμα να κυνηγήσουν. Γιατί ασφαλώς θα πάνε και άλλοι παράνομα, δίχως άδειες και περιττά έξοδα. Και αυτούς, τους παράνομους ποιος θα τους ελέγξει; Η Θηροφυλακή; Για ποιο λόγο; Για τα ψίχουλα που θα παίρνει ο θηροφύλακας και να ρισκάρει για τον κάθε κλέφτη και λωποδύτη του δάσους; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> «Ενός κακού μύρια έπονται» λέγει ο σοφός λαός. Αν δεν ελαφρύνει η ΚΣΕ τον κυνηγό από τα χαράτσι των 150 κ 180 ευρώ ανά άδεια, αν δεν κοιτάξει τις πραγματικές ανάγκες του κυνηγού που και αυτός έχει φτάσει στα όριά του, θα ακολουθήσουν ασχήμιες στο βουνό που κανείς δεν θα μπορεί να ελέγξει – αλλά και όποιος μπορεί δεν θα το κάνει, δεν θα έχει κανένα κίνητρο. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Με τα κυνηγοτόπια άδεια στο σύνολό τους σχεδόν, μερικές ομάδες έκαναν πανηγύρι. Μάλιστα μία εξ αυτών στη Κερπινή Καλαβρύτων θήρευσε 16 γουρούνια σε μία ημέρα. Αυτό και αν είναι επίτευγμα κυνηγετικό και μάλιστα από κυνηγούς περιωπής. Το ανωτέρω περιστατικό μου καταγγέλθηκε αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να το διασταυρώσω. Αν γνωρίζει κανείς περισσότερα, εδώ είμαστε…</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">====================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 25 Οανουαρίου 2012. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-2581807063256200829?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-66285041892596977012012-01-16T17:45:00.006+02:002012-01-16T20:08:17.449+02:00Τύπος - Κυνήγι από τον Ελεύθερο Τύπο<div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="background-color: blue; color: yellow; font-family: Times, "Times New Roman", serif; font-size: large; line-height: 115%;">Το «Τύπος – Κυνήγι» δεν θα κυκλοφορήσει την Τετάρτη 18/01/2012 λόγω της 48ωρης απεργίας που αποφασίστηκε από την Συντονιστική Επιτροπή των Συνεργαζομένων Ενώσεων στα ΜΜΕ. </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-6628504189259697701?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-43516985098007001532012-01-14T22:33:00.001+02:002012-01-14T22:39:07.651+02:00Σπήλιος ο … εκδορεύς.<div style="text-align: justify;">Καλή Χρονιά να έχουμε, δύναμη - και ελπίδα ότι οι κόποι μας δεν θα πάνε στράφι, επειδή έτσι το θέλησαν μια χούφτα μετρίων πολιτικών που νόμισαν πως γίνηκαν θεοί και παίζουν με τις ζωές μας και το μέλλον μας.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Τα τριχωτά στον Μοριά θα τα δούμε του χρόνου πάλι, όσοι και αν ζούμε βέβαια με όσα συμβαίνουν στη ζωή μας. Επειδή όμως η ελπίδα παθαίνει τελευταία, ναι, είμαστε αισιόδοξοι. Και δεν θα μπορούσαμε να μην είμαστε, όλοι εμείς οι άνθρωποι που αγαπάμε την φύση, ζούμε από αυτήν, και στιγμή δεν ξεχνούμε ότι είναι η Μάνα μας. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Τα τριχωτά θηράματα στα μέρη μας τέλειωσαν, όμως η δική μας η σχέση με το βουνό, με τις ανηφοριές του, με τους αγέρηδες που δροσίζουν κι ανασταίνουν, δεν σταματά ποτέ. Όσο διαρκεί η κυνηγετική περίοδος, με αφορμή το κυνήγι, θα πάρουμε το όπλο μας να πάμε για καμιά φάσα, αλλά ως συνήθως θα μυρίσουμε το μουσκεμένο χώμα, θα μεριάσουμε μια πέτρα που φράζει ένα μονοπάτι, θα σταθούμε ακίνητοι να διαβεί παράμερά μας η πέρδικα με τα περδικόπουλα. Ναι, η πέρδικα, που την ανταμώσαμε μια φορά – αρχές καλοκαιριού πρέπει να ήταν γιατί πηγαίναμε για ψάρεμα, και μας έφραξε τον δρόμο για να περάσουν τα μικρά της! Και όταν πέρασε και το τελευταίο περδικόπουλο, μας κοίταξε αδιάφορα η μάνα και ακολούθησε τα μικρά της. Για τις μαγικές αυτές στιγμές βρισκόμαστε στο βουνό, πολλές και διαφορετικές στιγμές που αν τις αθροίσεις, έχεις τις απαντήσεις. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Τα τριχωτά βέβαια, δεν τα εγκαταλείπουμε. Τα παρακολουθούμε συνεχώς, κρατάμε σημειώσεις, παρατηρούμε τις παραξενιές τους, τις μελετάμε – και μας αρέσει η περιπέτεια τούτη, μας φέρνει συνέχεια σε επαφή με το χώμα, μας μουσκεύει στον ιδρώτα, μας κουράζει, μας γοητεύει. Μόνο πλεονεκτήματα μπορεί να έχει η παρατήρηση της φύσης. Και το παραμικρό να καταφέρεις να μάθεις, κέρδος ανυπολόγιστο είναι. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Κοντά όμως στα άγρια, μαθαίνουμε και τα «ήμερα», την ομάδα μας, τις βαθύτερες σκέψεις άλλων ομάδων, τις πονηριές τους ίσως. Και το παιχνίδι αυτό είναι εξίσου συναρπαστικό με την παγάνα. Μαθαίνουμε ο ένας τα χούγια του άλλου, τα συν και τα πλήν, και προχωράμε. </div><div style="text-align: justify;"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-bZIDm03yKcE/TxHn165zRVI/AAAAAAAABKE/53oKpLk32qE/s1600/ekdora.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240px" kba="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-bZIDm03yKcE/TxHn165zRVI/AAAAAAAABKE/53oKpLk32qE/s320/ekdora.JPG" width="320px" /></a></div></div><div style="text-align: justify;"> Ας πάρουμε για παράδειγμα τον Κώστα τον Σπήλιο. Πολύτιμο μέλος της ομάδας μας, από τα μέρη της ορεινής Ηλείας, από την πανέμορφη Βρύνα με τον πανέμορφο καφενέ του μπάρμπα Μέμμου στην πλατεία της. Ο Σπήλιος λοιπόν, είναι ο κυνηγός που θα ήθελε να έχει η κάθε ομάδα. Λιγομίλητος, αποτελεσματικός, καλός σε όλες τις δουλειές του κυνηγίου, υπάκουος σε διαταγές ανωτέρων!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Έχει ασφαλώς και πολλά πλήν, δεν το συζητάμε. Στο πολύωρο καρτέρι θα ανάψει τα τσιγάρα του, αλλά επειδή είναι κύριος και φοβάται και τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει από τον αρχηγό για την αποτρόπαιη πράξη του εν ώρα υπηρεσίας, τα αποτσίγαρα τα σβήνει στην πέτρα και τα βάζει στο σακίδιο του. Δεν αφήνει ίχνη! </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Άλλες πάλι φορές, όταν καταλαβαίνει ότι τα σκυλιά κυνηγάνε στην άλλη πλευρά του βουνού, αφήνει το όπλο στο παχύ χορτάρι και γέρνει να πάρει έναν υπνάκο που είναι και αναζωογονητικός όταν μάλιστα ολόγυρά του τον δροσίζουν πουρνάρια και ιτιές, και πλατάνια και φτέρες. Και ειδικότερα αν ακούει το κελάρυσμα του νερού να κατρακυλά στη ρεματιά, ο ύπνος δεν είναι μόνο γλυκός, είναι και ανάλαφρος. Δεν είναι για πολύ ώρα τέτοιος ύπνος, μόνο για δεκάλεπτα, που φτάνουν και περισσεύουν για τη συνέχεια της δύσκολης ημέρας. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Το σημαντικό για την ομάδα στοιχείο είναι ότι ο Σπήλιος θεωρείται ο κορυφαίος εκδορεύς της. Αληθινός μαέστρος στη δουλειά αυτή, στο επιστέγασμα της ολοήμερης προσπάθειας, αυτός αρχινά το δικό του έργο. Δύσκολη και επίπονη η εκδορά του αγρίου, και τέχνη αληθινή. Και ο Σπήλιος την κατέχει καλά, έχει στέρεες βάσεις, το μαχαίρι στα χέρια του γίνεται αντικείμενο τέχνης. Όταν μερικές φορές μάλιστα κουράζεται από την εκδορά, ανασηκώνει το καπέλο του να πάρει φρέσκο αέρα, και να συνεχίσει να παράγει έργο. Έχει τέτοια ένταση κατά την εκδορά που δεν κάνει στάση για ένα έστω τσιγάρο. Έχει βέβαια και βοηθούς πολύτιμους κατά την ώρα της δημιουργίας του – όλους εμάς που απολαμβάνουμε τους καφέδες μας, με το ένα χέρι στη τσέπη και ασκούμε κριτική. Αρέσουν στην ομάδα μας οι κριτικές, μας χαλαρώνουν…</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">====================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2012. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-4351698509800700153?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-84822440523954662342012-01-10T17:25:00.000+02:002012-01-10T17:25:32.156+02:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο ΤύποΤην Τετάρτη <br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-AffwJpI41Cs/TwxYVHNKTrI/AAAAAAAABJ8/6BkQSS2NpNU/s1600/KYN_11%257E19.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320px" kba="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-AffwJpI41Cs/TwxYVHNKTrI/AAAAAAAABJ8/6BkQSS2NpNU/s320/KYN_11%257E19.JPG" width="243px" /></a></div><br /><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-8482244052395466234?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-29666389729295931962012-01-04T21:58:00.000+02:002012-01-04T21:58:39.353+02:00Ο «Μονιάς» της χρονιάς …<div style="text-align: justify;">Το καπρί αυτό μας είχε γίνει εφιάλτης! Το βλέπαμε, το μυρίζαμε, το ακούγαμε, - κυρίως το νιώθαμε, πως ήταν πάντα κάπου ψηλότερα και παρακολουθούσε τις κινήσεις μας.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ειδικά σε μένα είχε κάνει μεγάλες πλάκες!, μερικά βράδια που πήγαινα στο σπίτι με έκανε και σταματούσα στο δρόμο για να περάσει με βήμα νωχελικό αφού φρόντιζε και μου έριχνε πάντα μία περιφρονητική ματιά. Η επαφή αυτή με τον μονιά κρατάει λίγα χρόνια, από τότε που επέλεξε την περιοχή μας για τσιφλίκι του. Και από τότε φροντίζει να δίνει το παρόν στο τόπο που όρισε να περάσει βασιλικά και όμορφα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-1cUVqODPrXg/TwSvLeEq31I/AAAAAAAABJ0/NdoqyLO73Iw/s1600/monias.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240px" rea="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-1cUVqODPrXg/TwSvLeEq31I/AAAAAAAABJ0/NdoqyLO73Iw/s320/monias.JPG" width="320px" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Κατέβαινε νωρίς από το βουνό, πριν καλά νυχτώσει έκανε τη βόλτα του, να ξεμουδιάσει, να αλλάξει περιβάλλον – γιατί και στο γιατάκι του πόσο να καθίσει, πόσες ορμήνιες να δώσει στα νεαρά καπριά, πόσες ιστορίες να διηγηθεί από καρτέρια κυνηγών που χανόταν από αυτά σας αγέρας. Στις κατεβασιές του από το βουνό, αντάμωνε και άλλους κατοίκους του χωριού που αμέσως μου έλεγαν: «πω! πω! βρε παιδάκι μου, τι θεριό είναι αυτό; αν το δεις θα μείνεις με το στόμα ανοικτό». Και η δουλειά τούτη γινόταν καλοκαίρια και χειμώνες. Με το στόμα ανοικτό δεν έμενα όταν έκανα στάση να περάσει ο βασιλιάς δυτικά του Μαινάλου, αλλά τον χάζευα, τον παρατηρούσα και μου έκανε μεγάλη εντύπωση η σιγουριά του, η ηρεμία του. Για κορμοστασιά δεν μιλάμε, τον υπολόγιζα κοντά στα 200 κιλά. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Παραμονή Χριστουγέννων, αξημέρωτα ακόμα, καθισμένος μέσα στο αυτοκίνητο να γλυτώσω από την φοβερή παγωνιά, ταξίδευα στην Ελλάδα με χριστουγεννιάτικα κάλαντα που άκουγα στο ραδιόφωνο. Είχα μαζί μου επίσης την καυτή σοκολάτα με το θερμός, και στο κάθισμα είχα δώσει ελαφριά κλίση προς τα πίσω. Ο κλιματισμός γλύκαινε το περιβάλλον και η ματιά ήταν καρφωμένη έξω στο σκοτάδι που άρχιζε αργά και δειλά να σπάει και να διαλύεται. Δίχως να σκεφτώ τα «γιατί», ένιωθα όμορφα, χαρούμενος σχεδόν και ας μας έχουν στείλει στον πάτο όσοι διαφεντεύουν τις ζωές μας. Η χαραυγή, αυτή η εκπληκτική στιγμή του χρόνου, ελπίδα δίνει όταν εμφανίζεται, όταν διαλύει τα βαθιά σκοτάδια και ετοιμάζει τη λάμψη του αιώνιου φωτός. Για τούτη την ευλογημένη στιγμή επί της ουσίας θέλω να βρίσκομαι στο βουνό και να κυνηγάω. Και μετά για όλα τα άλλα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Την ώρα που έκανα αυτές τις σκέψεις, η ομάδα διάσπαρτη σε άλλα σημεία για τον τόπο που πιάναμε να κυνηγήσουμε, ξυπνούσε σιγά- σιγά κι έβγαινε από τα αυτοκίνητα να ξεμουδιάσει – την ίδια σχεδόν ώρα που ο θηριώδης μονιάς θα ανέβαινε για το γιατάκι του, να χαλαρώσει από τις πονηριές της νύχτας. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Όταν συγκεντρωθήκαμε στο «Λεύκο» για τα σχέδια της ημέρας, ο αρχηγός, ενθυμούμενος προηγούμενα «ατυχήματα» με κάτι λούτσες, ήταν σκεπτικός, συγκρατημένος από ενθουσιασμούς προγενέστερους και θα έλεγα σαφής και απόλυτος σχεδόν σε όσα είπε: «αν μετακινηθεί καρτέρι σήμερα θα αποβληθεί από την ομάδα για την υπόλοιπη σεζόν!» και κοιτούσε εμένα. Τι κοιτάς εμένα, του απάντησα, εγώ δεν είμαι καρτέρι. «Εσένα σε κοιτάω γιατί συνηθίζεις και παίρνεις κάτι υπνάκους που και που!». Να γελάσουν ήθελαν στην ομάδα μα το παγωμένο σχεδόν βλέμμα μου τους απέτρεψε!.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Το θεριό το είδαμε από το τεράστιο πέλμα του να πηγαίνει σε μέρη γνώριμα για εμάς. Το κλείσαμε από παντού, ελέγξαμε κάθε εκατοστό του εδάφους για να σιγουρευτούμε. Τα καρτέρια αν και λιγοστά στήθηκαν με επιμέλεια και με τον «φόβο της αποβολής τους» παραδόξως έμειναν σαν αγάλματα στις θέσεις τους. Ο ιχνηλάτης Τσάκαλος, αν και μικροκαμωμένος, δεν δείλιασε όταν αντίκρισε τον μονιά να του ξεφυσά με υπεροψία. Άρχισε τη στάμπα του και εμείς της παγάνας με τη σειρά μας τη δική μας δουλειά. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Όταν ξεκίνησε τον μακρύ δρόμο της ελευθερίας ο κάπρος, δεν γνώριζε ότι ο Αστυνόμος, τηρώντας τις εντολές του αρχηγού, κάθισε αμετακίνητος στη θέση του. Και ο Αστυνόμος είναι γερό ντουφέκι, το καλύτερο της ομάδας. Όταν είδε τον άγριο τυφώνα να σκίζει το δάσος με την δύναμή του και τον καλπασμό του, επώμισε με ηρεμία και σιγουριά και από τα πενήντα μέτρα το μονόβολο του έδωσε τέλος στην βασιλική πορεία του θεριού. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ο Σπήλιος, είναι καλός εκδορεύς και ανέλαβε στη συνέχεια την δύσκολη τούτη δουλειά που ασφαλώς την κατέχει καλύτερα από το να πηδάει πίσω από ξερολιθιές στην εμφάνιση του κάπρου … </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">======================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου 2011. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-2966638972929593196?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-76201537171329321952012-01-03T21:56:00.000+02:002012-01-03T21:56:01.285+02:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο ΤύποΤην Τετάρτη <br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-pYDOId3BgG4/TwNdOWUwgzI/AAAAAAAABJo/ADMgc1Upo8M/s1600/KYN_11%257E18.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320px" rea="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-pYDOId3BgG4/TwNdOWUwgzI/AAAAAAAABJo/ADMgc1Upo8M/s320/KYN_11%257E18.JPG" width="243px" /></a></div><br /><br /><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-7620153717132932195?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-32184907925638590632012-01-01T07:02:00.000+02:002012-01-01T07:02:13.549+02:00Η θήρα ως «τρόπος ζωής», ως «άθλημα» και ως «χόμπι»<div style="text-align: justify;">Νεότεροι κυνηγοί, υψηλότερου επιπέδου και αστικής καταγωγής τείνουν να βλέπουν τη θήρα ως βαθύτερο τρόπο ζωής, καθώς αναζητούν διέξοδο και έχουν τη δυνατότητα βαθύτερης πνευματικής αναζήτησης. Η ηλικία και ο τρόπος επαφής με τη θήρα ασκούν mεπίσης επιρροή. Όσοι ήρθαν σε επαφή με τη θήρα σε νεότερη ηλικία και από οικεία πρόσωπα (γονείς και συγγενείς), είχαν σε μεγαλύτερο βαθμό την ευκαιρία να την εντάξουν στο ευρύτερο αξιακό τους σύστημα ως ένα εναλλακτικό βαθύτερο τρόπο ζωής. Τα τριχωτά θηράματα αποτελούν ένα πιο ελκυστικό «έπαθλο» για όσους βλέπουν τη θήρα ως απλό άθλημα, ενώ τα πτερωτά έλκουν περισσότερο όσους τη θεωρούν ως τρόπο ζωής.<br /><br /> Όσοι θεωρούν τη θήρα ως τρόπο ζωής εμφανίζουν μεγαλύτερη μοναχικότητα στη μετακίνησή τους και προτιμούν ήσυχους κυνηγότοπους (όχι απαραίτητα με πολλά θηράματα) και σε πιο απομακρυσμένες αποστάσεις. Άρα αναζητούν έναν εναλλακτικό κόσμο στη θήρα, σε αντίθεση με τους άλλους που βλέπουν τη θήρα ως άθλημα ή χόμπι και αναζητούν μια πιο άμεση εκτόνωση. Επίσης, όσοι αναζητούν στη θήρα έναν τρόπο ζωής, επιθυμούν τη νομιμοποίηση και χρήση περισσότερων κυνηγετικών μέσων, ώστε να εμπλουτίσουν τις εμπειρίες τους και τείνουν να συγκεντρώνουν πληθώρα όπλων για δημιουργία μικροπεριβάλλοντος ιδιαίτερης κουλτούρας. Προτιμούν επίσης τα καλαίσθητα και ενδεχομένως πολύπλοκα όπλα. Επιδεικνύουν δηλαδή μια αναζήτηση αξιών υλιστικού χαρακτήρα στην τεχνολογία του κυνηγιού. </div><br /><a href="http://www.wfdt.teilar.gr/15_th_Panhellenic_Forestry_CONFERENCE/Presentations/Xasanagas.pdf" target="_blank"><span style="color: blue;">Η συνέχεια ολόκληρης της καταπληκτικής μελέτης σε μορφή pdf εδώ.</span></a> <br /> <br /> <br />Πηγή δημοσιεύματος: <a href="http://www.gpeppas.gr/arxiki/arxikiii.html" target="_blank"><span style="color: blue;">"Κυνήγι στην Ελλάδα"</span></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-3218490792563859063?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-63314504958672338922011-12-30T20:32:00.000+02:002011-12-30T20:32:46.697+02:00Ακτιβιστές της οικολογίας και λαθροθήρες ...<div style="text-align: justify;">Τελευταία κυνήγια των αγρίων για εμάς τους Πελοποννήσιους και απορώ πραγματικά πως πέρασε τόσο γρήγορα ο χρόνος, πως λήγει τόσο γρήγορα και η φετινή κυνηγετική σαιζόν για τα τριχωτά θηράματα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Φέτος, δεν είχαμε αντιπαραθέσεις με οικολόγους, δεν καρτερούσαμε αποφάσεις Συμβουλίων Επικρατείας, δεν είχαμε τον πόλεμο άλλων χρόνων παρ’ ότι γευτήκαμε τις παλινδρομήσεις για τον Αμβρακικό. Και σε όλα αυτά τα μη γινόμενα, καλώς έπραξε και η ΚΣΕ και πήρε έναν υπνάκο, να ξεκουραστεί από το χρόνιο μετερίζι. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Οι οικολόγοι έχουν κι αυτοί τα δικά τους προβλήματα. Η κρίση έβγαλε στην επιφάνεια το μεγάλο πάρτι που είχαν στήσει με κάποιες ΜΚΟ - που βρε παιδί μου, είχαν καταντήσει ο φόβος και ο τρόμος με αυτά τα τρομερά που έβγαζαν οι μελέτες τους. Μα κάθε μελέτη κρύβει από πίσω της και χρήμα, για να συντηρήσει και να δικαιολογήσει την ύπαρξη των ΜΚΟ της ακραίας οικολογίας. Γιατί κακά τα ψέματα, άλλο οικολόγος και άλλο ακτιβιστής της οικολογίας. Σαν να λέμε κυνηγός και λαθροθήρας. Οι λαθροθήρες, όπως και οι ακτιβιστές της οικολογίας, είναι παράνομοι, κινούνται την νύκτα και τα κίνητρά τους είναι στην κυριολεξία υλικά. Το χρήμα και μόνο αυτό τους ενδιαφέρει όταν πάνε σε ένα δάσος βράδυ και αδειάζουν φίδια για παράδειγμα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Το φίδι είναι πολύ χρήσιμο πλάσμα της φύσης αφού καθαρίζει τη γη από βλαβερά σκουλήκια, τρώει τα ποντίκια και εν γένει με τον βίο του φέρνει ισορροπία στο οικοσύστημα. Θα μπορούσαν αν δεν ήσαν παράνομοι οι ακτιβιστές της οικολογίας, να βγουν στο φως της ημέρας, να συνεννοηθούν με την τοπική κοινωνία και από κοινού να έκαμαν απελευθερώσεις φιδιών – εκεί όμως που πραγματικά θα υπήρχε ανάγκη, εκεί που τα φυτοφάρμακα έχουν σακατέψει όχι μόνο τη γη που μας θρέφει αλλά και τον υδροφόρο ορίζονται. Αλλά δρουν ανεξέλεγκτα, απελευθερώνουν όπου θέλουν ακόμα και στην περιοχή του χωριού μου έχουν αφήσει – με το πρόσχημα όπως είπε κάποιος ντόπιος που τους είδε νύκτα στον αγροτικό δρόμο, ότι η περιοχή έχει μολυνθεί από τα φυτοφάρμακα…. Γέλια και κλάματα, αν αναλογιστεί κανείς ότι στην περιοχή μου τα χωράφια είναι χέρσα από την δεκαετία του 70 – μα και τότε που ζούσαν τον κόσμο, στάρια και καλαμπόκια έβγαζαν ξηρικά, και το βιομηχανικό λίπασμα δεν το είχαν ούτε ακουστά! – γνώριζαν την κοπριά των αιγοπροβάτων, των μοσχαριών, των αλόγων και των μουλαριών. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Πολλές δυστυχώς οικολογικές οργανώσεις ζουν από το δημόσιο χρήμα που ανήκει σε όλους μας. Και ζουν παρασιτικά, με ψεύδη- αφού καλόμαθαν από τις συνήθειες μιας χώρας που είχε πάρει στραβό δρόμο και η απόκτηση εύκολου χρήματος είχε γίνει σημαία και σκοπός κάθε μικρού και μεγάλου κλέφτη. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Τώρα που το κυνήγι φτάνει πάλι προς το τέλος του, θα αρχίσουν οι ακτιβιστές της οικολογίας τις νυκτερινές εξορμήσεις τους – σαν σε άσκηση νυκτερινή στο στρατό που κάναμε κάθε Τρίτη κ Παρασκευή – και την επόμενη ημέρα που βλέπαμε τα έργα μας, γελούσαμε. Και τα τσακάλια στην περιοχή μας εποχή νεκρή για το κυνήγι τα άφησαν. Γιατί άραγε; Για να σώσουν το οικοσύστημα ή τις τσέπες τους; Πως αλλιώς θα μπορούσε να γίνει αφού πρέπει να παρουσιάσουν έργο; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Να είμαστε όμως δίκαιοι, οι οικολόγοι δεν είναι έτσι, εννοώ αυτοί που αγαπούν και σέβονται την φύση και προσπαθούν με τίμια μέσα να περάσουν τις θέσεις τους. Είναι σαν κι εμάς. Πολλά ενδεχομένως μας χωρίζουν μαζί τους αλλά οφείλουμε να σεβόμαστε πάντα και την άλλη άποψη, την διαφορετική από την δική μας. Ούτε εμείς είμαστε αλάνθαστοι, ξέρουμε πολύ καλά που πατάμε, γνωρίζουμε τις δυνατότητές μας, την ποιότητά μας, τις αδυναμίες μας. Πολλά έχουμε κάνει για το κυνήγι και μπορούμε ακόμα τόσα. Και τους λαθροθήρες στο χέρι μας είναι να τους εξαφανίσουμε από προσώπου γης και να γίνουν ιστορία. Το θέμα είναι να μπορούμε να κοιτάζουμε με το μυαλό ανοικτό προς όλες τις κατευθύνσεις. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η κρίση, μη νομίζετε, θα μας κάνει καλό σε πολλά πράγματα που αρχίζουμε ήδη να τα αναθεωρούμε. Τον ακτιβιστή οικολόγο επίσης, χωρίς ζεστό χρήμα στην τσέπη του από τον δικό μας κόπο, θα τον διαγράψει και θα τον εξαφανίσει. Οτιδήποτε ψεύτικο που μας έθρεφε ως σήμερα, με την μορφή που το γνωρίσαμε, θα πάψει να υφίσταται. Ο ακτιβιστής οικολόγος δυνάμωσε από τις συνθήκες της ζωής – οι ίδιες όμως συνθήκες σήμερα τον προσπερνούν και τον ακυρώνουν. Ο λαθροθήρας όμως έχει περισσότερες αντοχές, προσαρμόζεται ευκολότερα … </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">======================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου 2011. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-6331450495867233892?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-42166984798423832052011-12-22T17:15:00.000+02:002011-12-22T17:15:21.350+02:00Αληθινές ιστορίες …<div style="text-align: justify;">Στο δικό μας κυνήγι, πολλά είναι τα παράδοξα που συμβαίνουν μερικές φορές, και σκεφτόμαστε στην ομάδα: μήπως μας έχουν ματιάσει;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Προ ημερών ο αρχηγός, αφού είδε ότι τα σκυλιά δεν μπορούν να κάνουν ζάφτι τον κάπρο το θεριό, πλησίασε στην παγάνα. Σούρθηκε στο πυκνό σαν άλλος Ράμπο, μάτωσε από τα πουρναρόκλαδα, γέμισε λάσπες από την υγρασία μιας μικρής νερολούτσας, και ταλαιπωρήθηκε ωσότου να ανταμώσει face to face τον πονηρό μονιά. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Τον κοίταξε το άγριο καπρί, λοξοκοίταξε και τα σκυλιά και με ένα φύσημα τα τρόμαξε τα έρμα. Χάραξε πορεία προς τον αρχηγό και άρχισε την επίθεση. Ο αρχηγός, έμπειρος κυνηγός και συνηθισμένος και από παλαιότερες επαφές με τον κάπρο, δεν λύγισε, δεν το έβαλε στα πόδια όπως ο Σπήλιος για παράδειγμα μία άλλη φορά. Στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, επώμισε την αμερικάνα καραμπίνα του, την χιλιομπαρουτοκαπνισμένη, και πατάει τη σκανδάλη τη στιγμή ακριβώς που το καπρί από τα είκοσι μέτρα άρχιζε τον ξέφρενο ρυθμό του.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Την σκανδάλη την πάτησε και αντί για πυροβολισμό, άκουσε ένα απλό «τσάφ». Δεν είχε όμως την πολυτέλεια να σκεφτεί περισσότερα και ασυνείδητα έπεσε σε παραπλήσια λούτσα γεμάτη νερό. Ένιωσε από πάνω του το θεριό σαν να έκανε «μακριά γαϊδούρα» και να χάνεται σπάζοντας στο πέρασμά του ότι συναντούσε. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Όταν συνήλθε από το σοκ, κοίταξε προσεκτικά τον χώρο και δεν είδε τίποτα. Ακόμα και τα σκυλιά είχαν φύγει ακολουθώντας το καπρί. Βγήκε λασπωμένος μέχρι τον λαιμό από τη λούτσα, και σήκωσε το ντουφέκι του που ήταν πεταμένο παράμερα. Το πιάνει και κοιτάζει με προσοχή το φυσίγγι που δεν ήθελε να σκάσει. Αμερικάνικης προέλευσης και το φυσίγγι, από τα ακριβότερα της αγοράς, ήταν αλώβητο αν και χτυπημένο ελαφρά στο καψούλι. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Τι ακριβώς έφταιξε και δεν πήρε μπροστά το φυσίγγι, δεν ξέρει κανείς. Ήταν το όπλο ακάθαρτο; Όχι, η άποψη αυτή απορρίφθηκε εν τη γενέσει της, αφού ήταν καλοσυντηρημένο. Τότε τι; Μήπως κάποιο σκουπιδάκι, κάποιο ίχνος από βελανίδι πήγε και χώθηκε πάνω στο καψούλι; Ίσως, μα πάλι, μήπως το φυσίγγι ήταν ελαττωματικό; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Δεν μπορέσαμε να δώσουμε μία σαφή απάντηση στο σοβαρό πρόβλημα που προέκυψε. Μπορεί να το περιγράφουμε με σκωπτική διάθεση, αν όμως ο αρχηγός δεν ήταν πολύπειρος κυνηγός, ίσως τώρα να μην γελούσαμε. Αλλά αυτό το περιστατικό είναι ένα από τα πολλά παράδοξα όπως προανέφερα που συμβαίνουν στο κυνήγι μας. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Αν βρισκόμασταν στην αρχή της σαιζόν, ασφαλώς θα προνοούσαμε και θα κάναμε τουλάχιστον έναν αγιασμό στα όπλα, θα παίρναμε έστω την ευχή του παπά από το γειτονικό χωριό που μας αγαπά και τον αγαπάμε και ας βγαίνει σαν σκιά μερικές φορές κάτι δύσκολα βράδια. Κυνηγός και ο παπάς, φυλάει μερικές φορές μήπως και πιάσει τους κλέφτες, αυτούς τους κατσαπλιάδες που του είχαν εξαφανίσει τα όμορφα λαγόσκυλά του. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η απώλεια του κάπρου δεν μας πτόησε όμως αφού μέτρησε πρώτα η σωματική ακεραιότητα του αρχηγού μας. Και πως αλλιώς μπορούσε να γίνει; Μα και μία άλλη φορά που ο κάπρος όρμησε στον Σπήλιο που φύλαγε καρτέρι, και τότε δεν είπαμε κουβέντα. Τότε, ο Σπήλιος δεν πρόλαβε, και είδε τον κάπρο μπροστά του στα πέντε μέτρα να ξεφυσά και να ιδρώνει. Ευτυχώς όμως, πρόλαβε και έπεσε πίσω από μια ξερολιθιά και γλύτωσε τα χειρότερα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Κάτι αντίστοιχο είχε συμβεί και πέρυσι, μα τότε ο υπαρχηγός, αφού το όπλο του έπαθε εμπλοκή, όρμησε στο καπρί και το κτύπησε με το κοντάκι. Τον ευχαρίστησε για το χάδι το θηρίο και χάθηκε από προσώπου γης. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Πολλά είναι τα αλλόκοτα περιστατικά που θα μπορούσα να εξιστορήσω, μα ντρέπομαι κιόλας. Μπορεί να κατηγορηθούμε στην ομάδα μας σαν δεισιδαίμονες και δεν είμαστε. Τώρα όμως που το κυνήγι μας οδεύει προς το τέλος του για την κυνηγετική περίοδο, θα δοθεί ο χρόνος να κάνουμε τον απολογισμό της χρονιάς, να μετρήσουμε τα λάθη μας τα ατελείωτα, και να θέσουμε επί τάπητος τα μελλούμενα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Τις κρύες νύκτες του χειμώνα, με το τζάκι αντικριστά να σιγοτραγουδά το αιώνιο άσμα της ζωής, με την καλή παρέα μας, με το κόκκινο κρασί στο ποτήρι μας, θα σκεφτόμαστε τα περασμένα κυνήγια μας και θα πλάθουμε τις ιστορίες μας. Και σαν κυνηγοί που είμαστε, εύκολα τα βιώματά μας στο βουνό μπορούμε να τα μεταφέρουμε από στόμα σε στόμα και να νοστιμίσει η ζωή μας. Έχουμε τόσο ανάγκη τις καλές ιστορίες, ειδικά στην χαλεπή εποχή μας… </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">=========================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2011. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-4216698479842383205?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-25612107651922199352011-12-22T17:10:00.000+02:002011-12-22T17:10:38.693+02:00ΣΤ’ ΚΟΜΑΘ - Σεμινάριο για Θηροφύλακες<div style="text-align: justify;">Πραγματοποιήθηκε τριήμερο σεμινάριο για τους θηροφύλακες της ΣΤ’ ΚΟΜΑΘ</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Με επιτυχία ολοκληρώθηκε τριήμερος κύκλος σεμιναρίων για τους ομοσπονδιακούς θηροφύλακες της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας – Θράκης.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τα σεμινάρια αυτά εντάσσονται στις συνεχείς προσπάθειες για επιμόρφωση των θηροφυλάκων και για την ενημέρωσή τους πάνω σε θέματα που σχετίζονται με τη δασική νομοθεσία και με την προστασία της άγριας πανίδας.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Κατά τον τελευταίο κύκλο σεμιναρίων για το 2011 έγιναν διαλέξεις και παρουσιάσεις πάνω στα εξής ζητήματα:<br /><br />- Παροχή πρώτων βοηθειών και αντιμετώπιση περιπτώσεων πυρκαγιάς (ομιλητής Ν. Σάκκος, τεχνικός ασφαλείας)<br /><br />- Μηχανολογία και ορθή χρήση οχήματος (ομιλητής Θ. Καραμπατζάκης, Μηχανολόγος- Μηχανικός)<br /><br />- Δασική νομοθεσία και σχετικές με τη θήρα παραβάσεις (ομιλητής Σ. Μαϊλιάνη, Νομικός)<br /><br />- Αποτελεσματική λειτουργία της θηροφυλακής (ομιλητές, Κ. Παπασπυρόπουλος Δασολόγος)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://www.hunters.gr/?p=1448" target="_blank"><span style="color: blue;">Η συνέχεια του άρθρου εδώ.</span></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-2561210765192219935?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-15774320849048771972011-12-21T12:05:00.000+02:002011-12-21T12:05:23.509+02:00Ωρίων - Προκλητική εμπλοκή ΜΚΟ για το περιβάλλον<div style="text-align: justify;">Τον περασμένο Οκτώβριο, ηπολυεθνική περιβαλλοντική Μη Κυβερνητική Οργάνωση WWF (Παγκόσμιο Ταμείο για τηνΦύση), δημοσίευσε «κείμενο διαλόγου» υπό τον τίτλο «Ενίσχυση της προστασίας τηςφύσης - Πρόταση του WWF Ελλάς για ένα συνεκτικό και αποτελεσματικό σύστημαπροστασίας του φυσικού περιβάλλοντος». Στο συγκεκριμένο κείμενο προτείνεται,μεταξύ άλλων προκλητικών θέσεων, η απορρόφηση των ιδιωτικών Θηροφυλάκων πουέχουν προσλάβει, χρηματοδοτούν και απασχολούν οι Κυνηγετικές Οργανώσεις από το2000 μέχρι σήμερα, από τη Δασική Υπηρεσία (ή «Εφορία Φυσικού Περιβάλλοντος» όπωςαυθαίρετα προτείνει το WWF να μετονομαστεί ή συγκεκριμένη Υπηρεσία).</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Το γεγονός πως αντίανοιχτής προκήρυξης μέσω ΑΣΕΠ, όπως προβλέπεται από το νόμο 3812/2009 για τιςπροσλήψεις δημοσίων υπαλλήλων, η συγκεκριμένη οργάνωση προτείνει την απευθείαςαπορρόφηση των ιδιωτικών φυλάκων θήρας των Κυνηγετικών Οργανώσεων, αποδεικνύειμε τον πλέον απροκάλυπτο τρόπο πως συγκεκριμένες «επιφανείς» περιβαλλοντικές ΜΚΟστην προσπάθειά τους να πλήξουν μέχρι κατάργησης τις Κυνηγετικές Οργανώσεις,επιστρατεύουν ακόμη και αθέμιτα μέσα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://www.orion.net.gr/index.php?m=2&c=act/2011/deltiomko.htm" target="_blank"><span style="color: blue;">H Συνέχεια του άρθρου εδώ.</span></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-1577432084904877197?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-85892207319383230912011-12-20T18:56:00.000+02:002011-12-20T18:56:45.892+02:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο ΤύποΤην Τετάρτη <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ajvsxApZp4s/TvC9rwi4E5I/AAAAAAAABJQ/FawxtAEd_hQ/s1600/KYN_11%257E17.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320px" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-ajvsxApZp4s/TvC9rwi4E5I/AAAAAAAABJQ/FawxtAEd_hQ/s320/KYN_11%257E17.JPG" width="243px" /></a></div><br /><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-8589220731938323091?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-29003731335016828082011-12-17T09:56:00.001+02:002011-12-17T09:57:32.194+02:00Το κυνήγι δια μέσου των αιώνων ...<div style="text-align: justify;">Αναδημοσίευση από <a href="http://panosz.wordpress.com/2011/12/16/hunting-5/#comments" target="_blank"><span style="background-color: blue; color: white;">τον Πάνο Ζέρβα «Η Καλύβα ψηλά στο βουνό»</span></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το άρθρο που ακολουθεί είναι «σχόλιο» από το blog της «Καλύβας» και το υπογράφει ο <a href="http://bioannis.wordpress.com/" target="_blank"><span style="color: blue;">Bioannis</span></a><span style="color: blue;">.</span> Πολλά μας (με) χωρίζουν με τον <a href="http://bioannis.wordpress.com/" target="_blank"><span style="color: blue;">Bioannis</span></a> αλλά καλό είναι να ακούγεται και να διαβάζετε και η διαφορετική άποψη. </div><div style="text-align: justify;"><br />=====================</div><div style="text-align: justify;"> Θα πρέπει να σημειωθούν μερικά σημαντικά στοιχεία για να αντιληφθεί κανείς ζητήματα μεγέθους αλλά και κλίμακας, που βάζουν τα πράγματα στη θέση τους σχετικά με το σημερινό «πρόβλημα» που λέγεται κυνήγι. Ότι ήταν το κυνήγι 10.000 χ.πριν δεν έχει καμία σχέση με το σημερινό χόμπι, «αναψυχή» ή «σπορ» που κατ’ ευφημισμόν λέγεται κυνήγι.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Αυτά τα ζητήματα (πιθανώς και άλλα) είναι αναγκαία σε κάθε απόπειρα σοβαρής μελέτης μιας ανθρώπινης δραστηριότητας που πλέον -αν εξαιρέσει κανείς ορισμένες αποκλειστικά χωροθετημένες σε ακραία περιβάλλοντα και περιθωριοποιημένες περιοχές του πλανήτη- έχει σταθερά το χαρακτηριστικό του αταβισμού (εξελικτικό κατάλοιπο, εν πολλοίς άχρηστο και χωρίς νόημα: Όπως η συρρικνωμένη ουρά στο κόκκυγα του ανθρώπινου ιερού οστού).</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Σημειώνω μόνο δύο από αυτά.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">1) Ο ανθρώπινος πληθυσμός περί τα 10.000 π.Χ (στην εποχή των τελικών σταδίων ανάπτυξης του ενεργητικού κυνηγίου, που περιελάμβανε την πλήρη εξειδίκευση τοπικών κυνηγών και ενδημικών θηραμάτων) έχει υπολογιστεί οτι δεν ξεπερνούσε τα 8.000.000 άτομα. Στα παλαιότερα στάδια ανάπτυξης του ενεργητικού κυνηγίου (κατασκευή εξειδικευμένων εργαλείων εκτόξευσης και όπλων που πλήττουν το θήραμα από κάποια απόσταση) και των δύο ειδών homo σε “συνύπαρξη” (Νεαντερντάλιοι και Σάπιενς) δηλ. χοντρικά περί τα 100.000 πριν από σήμερα, ο ανθρώπινος πληθυσμός δεν ξεπερνούσε το 1.000.000 άτομα. Σημειωτέον ότι εκείνη την περίοδο, το σύνολο της αμερικανικής Ηπείρου ήταν εντελώς άδειο από οποιοδήποτε προγονικό είδος Homo. Αντιλαμβάνεται κανείς λοιπόν την σύγκριση της πίεσης αυτής της ανθρώπινης δραστηριότητας (που δεν ξεπερνούσε το 15-20 % του χρόνου που επένδυαν οι τότε άνθρωποι, συνολικά από τις ετήσιες καθημερινές τους ασχολίες, σε χρόνο) πάνω στα θηράματά τους, με τις σημερινές πιέσεις (εντελώς διάφορου χαρακτήρα, αφού δεν γίνεται για διατροφικούς λόγους, αλλά από “αναψυχή” -εκτός τις εξαιρέσεις, των Λαπώνων, των Εσκιμώων, των Μπούσμεν, των Γιανομάμι κ.λ.π.). </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Παρ’ όλα αυτά υπάρχουν μελέτες που υποδεικνύουν αφανισμό ειδών της εποχής εκείνης (Μαμούθ και Βίσωνες) εξ’ αιτίας υπε-θήρευσης είτε μη ελέγξιμων καινοτομιών κυνηγίου (νέα κυνηγετική τεχνολογία, όπως η τεχνολογία Clovis στην Β. Αμερική την εποχή 8-12 χιλιάδες χρόνια πριν) είτε και των δύο μαζί. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">2) Το επιθετικό κυνήγι είναι το τελικό στάδιο μιας διαδικασίας αυξανώμενης κατανάλωσης κρέατος, για μεταβολικούς λόγους, και είναι το επιστέγασμα της ευελιξίας ενός γένους, (Homo) που βιολογικά κατατάσσεται στα γένη με διατροφικές συνήθειες και στρατηγική διαιτολογίου παμφαγίας. Η πορεία του κυνηγίου ως ανθρώπινη δραστηριότητα, ξεκινάει περίπου 1 εκατομμύριο χρόνια πριν, πρώτα ως «μη ενεργητικό κυνήγι», καταναλώνοντας, είτε την εναπομείνασα λεία συμπατρικών σαρκοφάγων (παίζοντας τον ρόλο μια «ιδιαίτερης ύαινας») είτε εκμεταλλευόμενο σημεία τροφής με τη βοήθεια εργαλείων (μεδούλι μεγάλων οστών, με σφήνες και χειροκόφτες) είτε αργότερα αποδιώχνοντας τα σαρκοφάγα από τη λεία τους, κάνοντας χρήση της φωτιάς και της συνεργατικής δράσης. Ακόμα και το «ενεργητικό κυνήγι» του κλασικού παλαιολιθικού κυνηγού, πολύ αργότερα, λέγεται ότι έλκει την καταγωγή του πρώτα σε τεχνικές παγίδευσης του θηράματος, και κατόπιν σε όπλα εκτόξευσης αιχμών. Σε όλη αυτή την πορεία μέχρι το στάδιο της τελειοποίησής του (που διήρκεσε περίπου 1 εκατομμύριο χρόνια), το κυνήγι στηρίχθηκε σε 2 βασικές προϋποθέσεις. Την όλο και αναπτυσσόμενη συνεργατική δράση ομάδων κυνηγών αφ’ ενός, και αφ’ ετέρου την πλούσια και βαθειά γνώση του θηράματος και των συνηθειών του, πράγμα που σημαίνει επένδυση χρόνου για κάθε κυνηγό, προκειμένου να αποκτήσει εμπειρία άρα και αποτελεσματικότητα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η σημερινή ανάπτυξη της τεχνολογίας κυνηγετικών πυροβόλων όπλων, των μέσων μετακίνησης σε απρόσιτα σημεία, της γεωαναφοράς και του καθορισμού θέσης μέσω λεπτομερών χαρτών, της ενδοεπικοινωνίας … αλλά, και η επιτακτική δίψα κατανάλωσης της «άγριας φύσης» των αλλοτριωμένων κατοίκων της πόλης, ως στοιχείο «δύναμης, ανδρείας και θάρρους» αλλά και του μύθου «της ομαδικής ζωής», έχουν αναδείξει το κυνήγι -τουλάχιστον σε ορισμένες περιοχές της χώρας- σε μια από τις πρωταρχικές αιτίες εξαφάνισης ειδών (όχι απαραίτητα θηρεύσιμων) αλλά και σε σοβαρή απειλή κατάρρευσης βιοτόπων. Οι όχι σπάνιες εγκληματικές ενέργειες με κυνηγετικά όπλα, αλλά και επίσης, τα όχι σπάνια θανατηφόρα ατυχήματα μεταξύ ανεκπαίδευτων κυνηγών (και μη κυνηγών) επιτάσσουν μια νέα κοινωνική επαναρύθμιση του κυνηγίου στο φυσικό περιβάλλον, μέσω υιοθέτησης ρεαλιστικών μέτρων ριζοσπαστικής μεταρρύθμισης και επιστημονικού/κοινωνικού ελέγχου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://bioannis.wordpress.com/" target="_blank"><span style="color: blue;">Bioannis</span></a> <br /><br />===================</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-2900373133501682808?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-35842826384105367002011-12-14T19:26:00.001+02:002011-12-14T19:35:32.099+02:00«Άγριο» προ πώληση …<div style="text-align: justify;"> Δώσε μου 70 ευρώ για το «άγριο» να φύγω, έχω κλείσει τον δρόμο με το αμάξι μου και μου κορνάρουν. «μα πολλά δεν είναι 70 ευρώ; πάρε 50, τόσα έχω». </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ο παραπάνω διάλογος, αληθινός πέρα για πέρα, έγινε στα νότια προάστια της Αθήνας προ ημερών, σε Άνω Καλαμάκι, Άλιμο, θα σας γελάσω, εκεί τριγύρω πάντως. Ο πωλητής, λαθροθήρας και μάλιστα καταδικασμένος για λαγοκυνήγι, δεν πτοήθηκε από την καταδίκη του και συνεχίζει απτόητος το «σπόρ» που καθώς φαίνεται είναι αρκετά επικερδές. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Να είναι άραγε από τον «Όλυμπο» ο παράνομος λαγός ή ο λαθροθήρας κατάγεται από την περιοχή του Ολύμπου, ή μήπως εργάζεται σε κάποια ομώνυμη εταιρεία; Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία το πού και το από πού – ενδιαφέρον έχει το θράσος του λαθροθήρα, η άνεση επίσης με την οποία διαχειρίστηκε το παράνομο εμπόρευμα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Αν όμως ο κατσαπλιάς αυτός δεν έβρισκε αγοραστή ακόμα και με είκοσι ευρώ – και αν αυτό γινόταν μία, δύο, τρείς φορές, το σίγουρο είναι ότι θα σταματούσε να δολοφονεί λαγούς και ποιος ξέρει, ίσως με την πάροδο του χρόνου να γινόταν ένας εντιμότατος πολίτης. Μα και ο αγοραστής, αν ήθελε να γευτεί κυνήγι άκοπα, ας πήγαινε σε ένα σούπερ μάρκετ και ας προμηθευόταν από το εμπόριο, από κάποιο εκτροφείο ένα λαγό, ακόμα και βουβάλι αν το επιθυμούσε η ψυχούλα του. Και να κέρδιζαν από την νόμιμη συναλλαγή, ο εκτροφέας, ο έμπορος, το λιανικό εμπόριο, το κράτος από τους νόμιμους φόρους – και ο καταναλωτής να είχε το κεφάλι του ήσυχο και να μην γινόταν συμμέτοχος στην παράνομη πράξη.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Μην με περάσει κανείς για αφελή, είναι τόσο εύκολο να γίνουμε όλοι μας νομοταγείς πολίτες, όσο εύκολη μπορεί να είναι και μία παράνομη πράξη. Είναι στο χέρι μας να αλλάξουμε τον κόσμο ολόκληρο αν το θελήσουμε. Μα δεν το θέλουμε. Μας αρέσει ο ωχαδερφισμός και οι συνέπειες του, θεωρούμε δεδομένες πολλές από τις εκφάνσεις της καθημερινότητάς μας, ενώ δεν θα έπρεπε. </div><div style="text-align: justify;"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-aiIFZltQTIQ/TujeIIJL6OI/AAAAAAAABJI/nfb9kjmVkM0/s1600/alfios.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="180px" oda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-aiIFZltQTIQ/TujeIIJL6OI/AAAAAAAABJI/nfb9kjmVkM0/s320/alfios.JPG" width="320px" /></a></div></div><div style="text-align: justify;"> Για απλά πράγματα που η νοοτροπία μας τα έφτιαξε, τα συντήρησε, τα γιγάντωσε, τα έκανε κανόνες – για αυτά τα απλά φτάσαμε ως εδώ στο χείλος του γκρεμού και μας φταίνε οι κακοί ξένοι – ναι, πάντα κάποιοι τρίτοι θα φταίνε και ποτέ εμείς που στήσαμε τη ζωή μας με λάθος τρόπο, που επιλέξαμε εδώ και δεκαετίες να είμαστε οτιδήποτε άλλο εκτός από αξιοπρεπείς στον βίο μας. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Για την νομιμότητα της παρανομίας έχουν φταίξει πολλοί. Από τους πρώτους που της έδωσαν υπόσταση ήταν και ο Ανδρέας Παπανδρέου, όταν νομιμοποίησε εκείνον τον κλέφτη διοικητή της ΔΕΗ αν δεν με απατά η μνήμη μου που είχε φάει 500 εκατομμύρια, λες και ήσαν καραμέλες. Το κακό γιγαντώθηκε και έγινε μάστιγα, δεν θα έφτανε και στο κυνήγι; Αφού και οι πολιτικοί που τρώνε τον λαγό – πεσκέσι ψηφοφόρου τους, αναρωτήθηκαν ποτέ που τον βρήκε τον λαγό ο δείνα ή ο τάδε; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Πάντοτε η παρανομία χρειάζεται τουλάχιστον δύο ανθρώπους για να γίνει. Ένας τουλάχιστον θα είναι ο κλέφτης και άλλος ένας ο αποδέκτης της κλεψιάς. Έτσι και στην περίπτωση της συναλλαγής για την αγοραπωλησία του λαγού. Υπήρχε αγοραστής να προσφέρει 50 ευρώ και να καθορίσει κατά κάποιο τρόπο και την τιμή του παράνομου προϊόντος. Εν μέσω βέβαια της κρίσης, η τιμή ακολουθεί και αυτή πορεία καθοδική. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Και όλοι εμείς, βγάζουμε άδειες και συνεισφέρουμε με τον τρόπο μας και στο δημόσιο ταμείο με πολλά εκατομμύρια κάθε χρόνο. Και έχουμε απέναντι μας τον απατεώνα που πουλάει δικό μας θήραμα (που πιθανό να συναντήσουμε στο βουνό) προς 50 ευρώ. Δεν είναι μόνο ότι κλέβει την αγάπη μας για το κυνήγι, μα μας επιβαρύνει παράλληλα και με το κακό όνομα του «κυνηγού λαθροθήρα». </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Δυστυχώς, οι λαθροθήρες δεν ξεχωρίζουν στο δρόμο, στο λεωφορείο, ή οπουδήποτε αλλού. Είναι ανάμεσά μας και πιθανότατα να είναι ευυπόληπτοι πολίτες, καλοί χριστιανοί, σεμνοί οικογενειάρχες που μεταλαμπαδεύουν τις σπάνιες αρχές της ηθικής στα παιδιά τους, και που δεν παραλείπουν κα κάνουν τον σταυρό τους πριν από το γεύμα τους. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Δυστυχώς στην χώρα μας οι νόμοι κοιμούνται, ή ο νομοθέτης τους έφτιαξε με τρόπο τέτοιο, γεμίζοντας τους με «παραθυράκια» και ερμηνεύοντας τους δεν ξέρω πως – και φαίνεται ότι η δικαιοσύνη τελεί εν υπνώσει. Όπου όμως κοιμάται η δικαιοσύνη, δρά χωρίς άγχος ο λαθροθήρας …</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">====================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2011 <br /><br />====================<br /><br />Στη φωτό, ο "πρωινός" Αλφειός ποταμός, στο δρόμο του για την θάλασσα...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-3584282638410536700?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-47377643090870000702011-12-14T18:57:00.000+02:002011-12-14T18:57:03.814+02:00Το εμβόλιο για το καλααζάρ στην Ελλάδα ...<div style="text-align: justify;"> Το πρώτο εμβόλιο κατά της λεϊσμανίασης των σκύλων, γνωστής και ως καλααζάρ, αναμένεται να κυκλοφορίσει στην Ελλάδα από τις 16 Ιανουαρίου. Η εν λόγω νόσος είναι παρασιτική ασθένεια που ενδημεί στη Μεσόγειο και σποραδικά μεταδίδεται και στον άνθρωπο. <br /><br /> Το εμβόλιο CaniLeash της Virbac, περιέχει πρωτεΐνες του παράσιτου για τις οποίες μπορεί να παράγει αντισώματα το ανοσοποιητικό σύστημα. Χορηγείται σε τρεις δόσεις, με μεσοδιαστήματα τριών εβδομάδων.<br /><br />Το εμβόλιο έλαβε άδεια κυκλοφορίας στην Ευρώπη τον περασμένο Μάρτιο. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-4737764309087000070?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-15931186232818002462011-12-13T17:51:00.000+02:002011-12-13T17:51:34.744+02:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο ΤύποΤην Τετάρτη<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-vzI6PWLLn2c/Tud0byAuLdI/AAAAAAAABJA/u1s5NuDdBzY/s1600/KYN_11%257E10.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320px" oda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-vzI6PWLLn2c/Tud0byAuLdI/AAAAAAAABJA/u1s5NuDdBzY/s320/KYN_11%257E10.JPG" width="243px" /></a></div><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-1593118623281800246?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-86175024373954710312011-12-08T10:59:00.001+02:002011-12-08T11:12:54.867+02:00Οι «σκιές» του δάσους …<div style="text-align: justify;"> Στους δύσκολους καιρούς για το κυνήγι λόγω της οικονομικής κρίσης, εκείνοι που δεν πτοούνται, που δεν υπολογίζουν τις «αγορές» και τις συμφορές που αυτές έχουν φέρει στη ζωή μας, είναι οι λαθροθήρες και οι μικροπαράνομοι εν γένει στο κυνήγι. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Την φετινή κυνηγετική περίοδο που τα θηράματα έχουν γιομίσει τους κυνηγότοπους, αυτοί χάσκουν άδειοι από την απουσία μας. Πως αλλιώς, αφού οι περισσότεροι από εμάς έχουμε περιορίσει κατά πολύ τις κυνηγετικές εξόδους μας γιατί πρέπει να συνεισφέρουμε από το υστέρημά μας στην σωτηρία της πατρίδας μας. Μια σωτηρία όμως που με τις θυσίες μας δεν φαίνεται καν στον ορίζοντα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Τους άδειους από κυνηγούς τόπους σκέφτονται και οι λαθροθήρες και εκδράμουν με χαρά σε αυτούς, ασκώντας με επιτυχία τη δουλειά του κατσαπλιά και του βασιλέα των ορέων. Εκείνοι λοιπόν που θέλουν, που επιδιώκουν άδειους κυνηγότοπους, δεν είναι μονάχα οι καλοί μας οικολόγοι για να απελευθερώνουν «είδη προς εξαφάνιση» - μα και «οι δικοί μας» άνθρωποι, οι έχοντες και – γιατί όχι, και κυνηγετική άδεια, οι περίφημοι λαθροθήρες. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Λίγο ή πολύ, τους ξέρουμε ή έστω τους υποψιαζόμαστε. Οι κινούμενοι «επί σκοπώ» έχουν σχέδια, έχουν μελετήσει σε βάθος τους «τόπους τους», και εκμεταλλευόμενοι την ανέχεια του κόσμου και των κυνηγών ασφαλώς, προβαίνουν σε ελάττωση της πλούσιας πανίδας μας. Δεν κάμουν διακρίσεις στα θηράματα – αρκεί να γεμίσει το αγροτικό ή το τετρακούνητο όχημα με φρέσκο προς πώληση εμπόρευμα. </div><div style="text-align: justify;"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-NiVXqMh6CUo/TuB_OZm36kI/AAAAAAAABI4/ZBrT3qO1uVc/s1600/kynigos......jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240px" mda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-NiVXqMh6CUo/TuB_OZm36kI/AAAAAAAABI4/ZBrT3qO1uVc/s320/kynigos......jpg" width="320px" /></a></div></div><div style="text-align: justify;"> Αν, λέω αν, υπήρχε τρόπος να την «στήσει» ένα βράδυ η Θηροφυλακή ολόγυρα από την χαράδρα του Λούσιου ποταμού ας πούμε, δίχως φωτεινούς φάρους και με κώδικες σιωπής, δίχως ενημέρωση προς την Ομοσπονδία και διάφορους παρατρεχάμενους, με ειδικό εξοπλισμό για να βλέπει τις σκιές της νύκτας, τότε ίσως να ανακάλυπτε και την ράτσα των λαθροθήρων να κινείται σαν τα ξωτικά του δάσους. Μπορεί και να ανακάλυπτε αγέλες ολόκληρες από την ράτσα αυτή που λυμαίνεται τα άλλα θηλαστικά, να έχουν στήσει καρτέρι σε κάθε πιθανό πέρασμα, σε κάθε ρυάκι, σε κάθε σούρμα του πυκνού δάσους, και όπου εν τέλει υπάρχει χώρος ελεύθερος προς «δράση». </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ας θυμηθούμε όμως τα λόγια του πρώην Δημάρχου Βυτίνας και πρώην προέδρου του ομώνυμου κυνηγετικού συλλόγου Κώστα Κουντάνη από συνέντευξη στο περιοδικό μας στις 9 Σεπτεμβρίου του 2009 για την λαθροθηρία: <br /><em>«Μία άλλη φορά, κάναμε εκλογές στο σύλλογο. Απλό μέλος ήμουν. Παρόντες ήσαν ο δασάρχης Βυτίνας και ο ειρηνοδίκης. Ζητάω το λόγο και τους λέω: «κύριε δασάρχη και κύριε ειρηνοδίκη, στην αίθουσα αυτή σήμερα η πλειοψηφία των κυνηγών είναι λαθροθήρες και θα εκλέξουν για πρόεδρο λαθροθήρα!, σας εφιστώ την προσοχή». Επί προεδρίας μου όμως δεν υπήρχε λαθροκυνήγι στο Μαίναλο. Και είναι στο χέρι του εκάστοτε προέδρου να το εξαλείψει αν θέλει. Οι περισσότεροι όμως ούτε καν ασχολούνται. Τους ενδιαφέρει μόνο η θέση και τίποτα παραπάνω. Ένας κυνηγετικός σύλλογος όμως έχει πολύ δουλειά να φέρει σε πέρας, πολλά προβλήματα όπως το λαθροκυνήγι και μπορεί να τα λύσει αν ασχοληθεί σοβαρά. Αλλά ποιος ασχολείται; Και για να μη φτάσουμε σε άλλες περιοχές, ο κάθε κυνηγός και ο κάθε πρόεδρος συλλόγου στη δική μας περιοχή, γνωρίζει ποιος είναι και ποιος δεν είναι λαθροθήρας. Αλλά μας αρέσει να στρογγυλοποιούμε τα πράγματα και να αφήνουμε προς τα έξω να φαίνεται πλασματική εικόνα».</em> </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Εν κατακλείδι, τα παραπάνω λόγια του εξαίρετου κυνηγού Κώστα Κουντάνη, εστιάζουν στην καρδιά του προβλήματος «λαθροθηρία» και στην ομερτά της σιωπής από τις τοπικές κοινωνίες. Αν ήθελαν πραγματικά αυτές, θα έλυναν το χρόνιο πρόβλημα δια παντός. Αλλά δεν θέλουν, διότι το λαθροκυνήγι βασίζεται και αυτό σε σχέσεις πελατειακές: από αυτό θα φάνε όλοι, «μικροί» και «μεγάλοι», προύχοντες και εργάτες, η «καλή» και η «κακή» κοινωνία που ασφυκτιά από την καθημερινότητα. Θα γευτούν με χαρά όλοι ανεξαιρέτως τον απαγορευμένο καρπό και ας γνωρίζουν την προέλευσή του. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Οι προσπάθειες από την Θηροφυλακή γίνονται, είναι αξιέπαινες και φιλότιμες. Όμως δεν αρκούν από μόνες τους. ίσως να πρέπει να περάσουν πολλά χρόνια μέχρι την οριστική εξάλειψη της λαθροθηρίας – και θα επιτευχθεί τότε μόνο, όταν ο κυνηγός θα αποκτήσει παιδεία – παράλληλα με την παιδεία που θα αποκτήσει και ο πολίτης. Και η απόκτηση της παιδείας βοηθά στην απόκτηση άλλης νοοτροπίας που θα ακυρώνει τον κάθε επίδοξο κατσαπλιά λαθροθήρα να ασελγεί σε βάρος της φύσης …</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">=========================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2011. <br /><br />=========================<br /><br />Στη φωτό, που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, λαθροθήρας με ... καμάρι!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-8617502437395471031?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-33224752940164206962011-12-06T17:27:00.000+02:002011-12-06T17:27:56.250+02:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο ΤύποΤην Τετάρτη<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-WP0wZH93C88/Tt40aB7BznI/AAAAAAAABIw/KEsC1G8NH7U/s1600/KYN_10%257E16.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" dda="true" height="320px" src="http://1.bp.blogspot.com/-WP0wZH93C88/Tt40aB7BznI/AAAAAAAABIw/KEsC1G8NH7U/s320/KYN_10%257E16.JPG" width="243px" /></a></div><br /><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-3322475294016420696?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-51501438224061030782011-12-01T20:28:00.001+02:002011-12-01T20:37:46.693+02:00Από την «Ολόκαινο» στην ΚΣΕ …<div style="text-align: justify;"> Ο καιρός φαίνεται να στρώνει αφού οι παγετοί άρχισαν να μας λένε καλημέρα. Είμαστε στην αρχή του χειμώνα που θα ‘ναι δύσκολος κατά τους μετεωρολόγους αφενός μα αφετέρου δυσκολότερος από την βαθιά ύφεση που διάγουμε. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Λόγω της ύφεσης μάλλον, εξαφανίστηκε και η λέξη «πράσινη» από την ανάπτυξη που ευαγγελίζονται οι νέοι μας κυβερνήτες. Μα καλά, αυτοί δεν έχουν ακούσει τίποτα για κλιματική αλλαγή του πλανήτη μας;, δεν «αγαπούν» την φύση και το περιβάλλον όπως οι προηγούμενοι «καλοί» κυβερνήτες μας;.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Αν ανατρέξει κάποιος στην βιβλιογραφία, θα διαβάσει όμορφα πράγματα για το κλίμα και πως αυτό διαμορφώθηκε μέχρι τις ημέρες μας. Ειδικότερα για την Ελλάδα και την Ευρώπη, οι έρευνες έχουν δείξει ότι το κλίμα τα τελευταία 135.000 χρόνια έχει επηρεαστεί από δύο Μεσοπαγετώδεις και μία Παγετώδη περίοδο, καθώς επίσης και από μία σειρά ήπιων και ψυχρών γεγονότων. Η τελευταία παγετώδης περίοδος διήρκεσε από το 115.000 έως το 10.000. Η παρούσα Μεσοπαγετώδης περίοδος γνωστή και ως Ολόκαινο, άρχισε από το 10.000, και στο διάστημα αυτό εδραιώθηκαν οι σημερινές κλιματικές συνθήκες. </div><div style="text-align: justify;"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-k-OFxAZV8hA/TtfJa5Xd5xI/AAAAAAAABIo/4qg0mkgHwz4/s1600/fysi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" dda="true" height="233px" src="http://4.bp.blogspot.com/-k-OFxAZV8hA/TtfJa5Xd5xI/AAAAAAAABIo/4qg0mkgHwz4/s320/fysi.jpg" width="320px" /></a></div></div><div style="text-align: justify;"> Την «νεομυθολογία» γύρω από τις κλιματικές αλλαγές, τον κίνδυνο που διατρέχει το περιβάλλον και άλλα τέτοια πιασάρικα κόλπα που τρομάζουν τον κόσμο, οι σοβαροί επιστήμονες τα αντιπαρέρχονται αφού γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα μας ότι ο ήλιος είναι εκείνος που καθορίζει τα πάντα στον κόσμο μας ανάλογα κάθε φορά με τις δραστηριότητές του. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Στην Ελλάδα βέβαια, που το μαύρο χρήμα έρεε εν αφθονία, διάφοροι επιτήδειοι ως συνήθως, σκαρφίστηκαν και τον μεγάλο κίνδυνο – όχι μόνο για το κλίμα και το περιβάλλον, αλλά και για την πανίδα μας – αφού και εκεί είδαν με την κοφτερή ματιά τους ένα νέο πεδίο δράσης, άρα και χρήματος. Διότι, για τους καλούς μας φίλους και συμπολίτες μας, η κάθε μορφής δράση, πρέπει να συνοδεύεται απαραίτητα και από την ανάλογη αμοιβή. Δεν είναι οι φίλοι μας τόσο αφελείς όσο είμαστε εμείς οι κυνηγοί που δρούμε για την φύση σε εθελοντική βάση, καλλιεργούμε χέρσα χωράφια για να βοσκήσουν τα πουλιά, γεμίζουμε με σπόρους τα ορεινά και δύσβατα πλάγια για να βρει η πέρδικα τροφή. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Οι καλοί μας φίλοι είναι επαγγελματίες, και σαν τέτοιοι, αν δεν υπάρχει θέμα για τις δραστηριότητές τους, το δημιουργούν. Μάλλον για τον λόγο αυτό το τελευταίο διάστημα κυκλοφορούν διάφορα σενάρια με δρώμενα από κυνηγούς υποτίθεται που μπλά, μπλά, μπλά……. που κάνουν κακό στην φύση. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Και μετά, αναρωτιέται φίλος μου κτηνοτρόφος που το τελευταίο διάστημα βρήκε σκοτωμένα στο βουνό πολλά πρόβατά του, ποιος τα σκοτώνει. Μα οι φίλοι μας οι καλοί, που αφήνουν ανεξέλεγκτα τσακάλια δίχως να υπολογίζουν τις συνέπειες από τις πράξεις τους στην οικονομική ζωή της περιοχής και στην ισορροπία του οικοσυστήματος. Πράξεις «ηρωικές» που γίνονται πάντοτε νύκτα. Γιατί η ημέρα, το φως του ήλιου, είναι για καθαρούς ανθρώπους. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Στο βουνό προχθές, δέχτηκα έλεγχο από θηροφύλακες της Ομοσπονδίας Πελοποννήσου. Ευγενέστατοι άνθρωποι, με καλημέρισαν και μου ζήτησαν την άδειά μου. Με ρώτησαν αν ήθελα - και μου έδωσαν φεύγοντας δύο σακουλάκια με σπόρους. Τα πήρα και όταν έφτασα εκεί που ήθελα έκανα τη δουλειά μου. Την απλή τούτη πράξη των θηροφυλάκων και στην συνέχεια την δική μου, οι μάγκες της οικολογίας την έχουν αναγάγει σε επιστήμη. Και να οι μελέτες, και να οι στόχοι, και να οι προγραμματισμοί, και να έξοδα διαμονής και έξοδα κίνησης – και κάπως έτσι φουσκώνει ο προϋπολογισμός της κάθε ΜΚΟ και το πάρτι τους αποκτά νοστιμιά. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ποιοι αλήθεια σκέφτονται και αγαπούν τη φύση, εμείς τουλάχιστον το γνωρίζουμε καλά. Δεν αρκεί όμως η προσφορά του κυνηγού αν δεν συνοδεύεται (καλώς ή κακώς) και από την προώθηση της προς τα έξω, προς την κοινή γνώμη (που ποτέ μου δεν κατάλαβα ποια είναι). Η επικοινωνία είναι αυτή σήμερα που διαμορφώνει συνειδήσεις, που το μαύρο το κάνει άσπρο, που δίνει την είδηση που θέλει και όχι την αξιόλογη. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Την επικοινωνία, την προώθηση των θέσεων μας, την καταπολέμηση της λάσπης από γνωστούς και άγνωστους κύκλους, την έχουν αναλάβει στο μέτρο του δυνατού ελάχιστοι εξ υμών. Με την ΚΟΜΑΘ να κάνει έναν καλό αγώνα, και μεμονωμένους κυνηγούς να ακολουθούν, μόνοι τους ή μέσω δικτύων και σκόρπια κάποιες Ομοσπονδίες. Η ΚΣΕ όμως, η «μάνα του λόχου» ακολουθεί τις συνήθειες της αρκούδας. Την περίοδο δηλαδή του κυνηγίου πέφτει σε χειμερία νάρκη …</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">=======================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2011. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-5150143822406103078?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-14513126614442707952011-11-29T18:19:00.000+02:002011-11-29T18:19:47.830+02:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο Τύπο Την Τετάρτη<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-pj8G0v0ZIP0/TtUGDk0qVMI/AAAAAAAABIg/nnQr6NeLS5o/s1600/KYN_10%257E15.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" dda="true" height="320px" src="http://3.bp.blogspot.com/-pj8G0v0ZIP0/TtUGDk0qVMI/AAAAAAAABIg/nnQr6NeLS5o/s320/KYN_10%257E15.JPG" width="243px" /></a></div><br /><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-1451312661444270795?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-88242694414029893802011-11-29T18:16:00.001+02:002011-11-29T18:17:18.692+02:00ΚΟΜΑΘ - Επικήρυξη για τη θανάτωση αρκούδας<div style="text-align: justify;"> Η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας – Θράκης καταδικάζει την αποτρόπαια θανάτωση αρκούδας, που έγινε πρόσφατα στο Ν. Καστοριάς. Μετά την πληροφόρηση του περιστατικού το Δ.Σ. της ΣΤ’ ΚΟΜΑΘ αποφάσισε:<br />- την άμεση υποβολή μήνυσης για παράνομη θανάτωση αρκούδας<br />- την επικήρυξη του δράστη ή των δραστών με 2.000 Ευρώ, ως αμοιβή σε όποιον με τις πληροφορίες του οδηγήσει στη σύλληψη και οριστική τους καταδίκη<br /><br /> Η ΣΤ’ ΚΟΜΑΘ θα συνεχίσει να αποτελεί αρωγό της Πολιτείας προς την διερεύνηση των αιτίων που οδηγούν, ακόμα και σήμερα, στην θανάτωση αρκούδας και στην αναζήτηση λύσεων, σύμφωνα με τη βούληση των τοπικών κοινωνιών. Στην κατεύθυνση αυτή οι κυνηγετικές οργανώσεις εργάζονται και θα σταθούν συμπαραστάτες, παρέχοντας προσωπικό, μέσα και εξοπλισμό.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://www.hunters.gr/" target="_blank"><span style="color: blue;">Περισσότερα στην συνέχεια εδώ</span></a><span style="color: blue;">.</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-8824269441402989380?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-13888686352245038752011-11-23T19:59:00.002+02:002011-11-23T20:05:13.206+02:00Αναζητώντας τον κάπρο από τον ντορό του …<div style="text-align: justify;">Κατ’ αρχή ας δούμε τι σημαίνει η ελληνική αυτή λέξη σύμφωνα με το «Μέγα λεξικό όλης της ελληνικής γλώσσης, Δ. Δημητράκου, βραβείον Ακαδημίας, τόμος ΣΤ’, σελίς 4937».<br /><br /> «ντορός (ο), και τορός, τα ίχνη των θηραμάτων, τα δια της οσμής ανακαλυπτόμενα υπό των κυνηγετικών κυνών – κατ’ επέκταση τα ίχνη πελμάτων ανθρώπου, τα πατήματα – εν φρ. πάω με τον ντορό, ακολουθώ τα κρατούντα ήθη και έθιμα. ομ. χάνω – έχασα το ντορό, την κατεύθυνση ή τας συνηθείας μου»</div><div style="text-align: justify;"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-cYSeDJevT08/Ts01HRk0JRI/AAAAAAAABIY/_SfCOoa8fnE/s1600/ntoros_kaprou.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hda="true" height="213px" src="http://3.bp.blogspot.com/-cYSeDJevT08/Ts01HRk0JRI/AAAAAAAABIY/_SfCOoa8fnE/s320/ntoros_kaprou.jpg" width="320px" /></a></div></div><div style="text-align: justify;"> Για τον ντορό λοιπόν σήμερα ο λόγος, τον πολυπόθητο για τους κυνηγούς και ειδικότερα για εμάς τους γουρουνάδες. Το παρόν σημείωμα σκοπό έχει να ανιχνεύσει τους τρόπους που ακολουθούν οι κυνηγοί τον ντορό καθ’ όλη την διάρκεια του κυνηγίου τους. Διότι παρατηρείται το φαινόμενο να μην υπάρχει ένας μόνο συγκεκριμένος τρόπος, αλλά η κάθε ομάδα ακολουθεί τους δικούς της τρόπους. Υπάρχει βέβαια και η θέση ορισμένων κυνηγών που θεωρούν ότι ο πραγματικός τρόπος για τον ντορό είναι ένας και μοναδικός. Μπορεί να ακούγεται απόλυτη η άποψη αυτή μα υποστηρίζεται όμως επαρκώς. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Για την παρουσίαση του παρόντος σημειώματος, ήλθαμε σε επαφή με γουρουνάδες από διάφορα μέρη της Ελλάδας ώστε να αποκτήσουμε μία σφαιρική εικόνα για το θέμα μας, χωρίς όμως να σημαίνει τούτο ότι ο κάθε γεωγραφικός χώρος της επικράτειας ακολουθεί τους δικούς του κανόνες. Ακόμα και στην κάθε ομάδα οι τρόποι από κυνηγό σε κυνηγό μπορεί να διαφέρουν. Οπωσδήποτε ο ντορός απασχολεί έντονα το κυνήγι μας αφού επί της ουσίας όταν τα σκυλιά πάρουν τον ντορό του κάπρου, τότε ουσιαστικά ξεκινά και το κυνήγι μας. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Άμεση σχέση με τον ντορό έχει φυσικά και ο καιρός. Στην αρχή της κυνηγετικής σαιζόν που η καλοκαιρία δημιουργεί ακόμα και ανομβρία σε πολλές περιοχές, οι δυσκολίες εύρεσης του ντορού πολλαπλασιάζονται. Στην συνέχεια βέβαια, όταν θα πέσουν οι πρώτες ευεργετικές βροχές, το πάτημα του κάπρου βοηθά εμάς και τα σκυλιά μας πάρα πολύ. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Κατά την γνώμη μου, οι εμπειρότεροι κυνηγοί του κάπρου στην Ελλάδα είναι οι Ηπειρώτες, οι Μακεδόνες, οι Θρακιώτες, οι Θεσσαλοί, οι Ρουμελιώτες, και πολύ μετά οι Πελοποννήσιοι και οι πελαγίσιοι Αιγαιάτες. Αυτό σημαίνει πέραν των άλλων ότι η πολυετής ενασχόληση με τον κάπρο, έκαμε τους κυνηγούς των παραπάνω γεωγραφικών χώρων να προσέξουν ιδιαίτερα προς όφελός τους και την παραμικρή λεπτομέρεια στο κυνήγι αυτό αρχής γενομένης από τον ντορό. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ας ξεκινήσουμε την περπατησιά μας στα ίχνη του ντορού κυκλικά, αριστερόστροφα, με την Θράκη να ανοίγει τον κύκλο και το Αιγαίο να τον κλείνει. Στο ταξίδι μας ετούτο στην Ελλάδα, το κέρδος για τον γράφοντα είναι πολλαπλό – αφού ταξιδεύει μέσα στους παλιούς τόπους με τους ανθρώπους τους που βλέπουν το κυνήγι σαν μέρος της καθημερινότητάς τους και δεν είναι χομπίστες. Είναι αληθινοί κυνηγοί, επηρεασμένοι ελάχιστα από την λαίλαπα της σύγχρονης ζωής, αφού οι περισσότεροι έχουν καταφέρει και έχουν φτιάξει την ζωή τους στην ευλογημένη ύπαιθρο ή ακόμα και σε μικρές πόλεις. Έχουν βαθιά ριζωμένο στις καταβολές του το dna του ανθρώπου – κυνηγού, του τροφοσυλλέκτη - κυνηγού που έρχεται από πολύ μακριά…. Ας τους ακούσουμε στον λόγο τους. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://newetypos.demo.databank.com.gr/content/entheta_pdf/16KYNHGI.pdf" target="_blank"><span style="color: blue;">Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου στις σελίδες 10 – 17 σε μορφή pdf</span></a> </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">===================</div><div style="text-align: justify;"><br />Δημοσιεύθηκε στο "Κυνήγι" του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2011. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-1388868635224503875?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-42257706713369060442011-11-23T18:21:00.001+02:002011-11-23T18:31:47.776+02:00Οι πραγματικοί άνθρωποι της φύσης …<div style="text-align: justify;"> Το ξημέρωμα του Σαββάτου η ομάδα μας έψηνε τον καφέ της σε απάγκιο μέρος του βουνού, αφού ο θυελλώδης βοριάς με την δύναμη που είχε μας δημιουργούσε ακόμα και προβλήματα ευστάθειας!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ο καιρός ήταν δύσκολος, ο ουρανός στην αρχή φάνηκε σκοτεινός μα στην συνέχεια ημέρεψε και έλαμψε το φως του ήλιου. Ο βοριάς όμως συνέχιζε το άγριο του κτύπημα. Το μόνο θετικό ήταν ότι η θερμοκρασία δεν άγγιξε το μηδέν και δεν είπαμε: «ο βοριάς που τ’ αρνάκια παγώνει..» Άγρια ομορφιά, από αυτές που αξίζουν να είσαι στο βουνό, μακριά από τις κάπνες των καφέ και των τόπων που συναθροίζονται συνήθως οι αγανακτισμένοι συμπολίτες μας και τζούρα πάνω στη τζούρα ξεχαρμανιάζουν και πάνε μετά σπίτι τους, κάθονται στον καναπέ και μουντζώνουν τα δελτία ειδήσεων….</div><div style="text-align: justify;"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-gh4QhZPyyZc/Ts0f2_e8uDI/AAAAAAAABIQ/szWnFhM4re8/s1600/DSCN0842.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hda="true" height="240px" src="http://3.bp.blogspot.com/-gh4QhZPyyZc/Ts0f2_e8uDI/AAAAAAAABIQ/szWnFhM4re8/s320/DSCN0842.JPG" width="320px" /></a></div></div><div style="text-align: justify;"> Το βουνό είναι για ανθρώπους που το αγαπάνε, και σε αυτό, τούτη την περίοδο συναντάς μονάχα κυνηγούς. Την υπόλοιπη περίοδο από το κυνήγι ελεύθερη, πάλι κυνηγοί θα περπατήσουν για τα άγρια χόρτα τους και τα βοτάνια για τα ροφήματα, και κάπου – κάπου και λίγοι, ελάχιστοι φυσιολάτρες – που συνήθως αυτοί διαβαίνουν στέρεα μονοπάτια, σημαδεμένα από το δημόσιο ταμείο, ασφαλή οπωσδήποτε και φυσικά όμορφα. Συνήθως απαντάς τους περισσότερους πεζοπόρους οργανωμένους, για την ασφάλεια τους περισσότερο φαντάζομαι – αφού και μία μικρή απροσεξία μπορεί να δημιουργήσει ατυχήματα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Αυτή η μαζική χαρά, η μαζική ευδαιμονία, ποτέ δεν μου άρεσε ιδιαίτερα. Θαρρώ πως για να γευτείς τη φύση, πρέπει να πάς μονάχος ή ακόμα με πολύ μικρή παρέα που ξέρει τι ζητά από την επαφή μαζί της. Δεν είναι και λίγες οι περιπτώσεις που στο βουνό λαμβάνουν χώρα συναγωνισμοί, κόντρες, και ότι φανταστεί κανείς από ανθρώπους που μεταφέρουν σε αυτό τις συνήθειες τους από την πόλη. Πριν χρόνια, κάποιοι ορειβάτες έκαναν κόντρα ποιος θα φτάσει πρώτος από το Μικρό Πάπιγκο στο καταφύγιο της Γκαμήλας στην Πίνδο. Άλλος έκανε μιάμιση ώρα, άλλος δύο παρά κάτι, άλλος δυόμιση. Η κίτρινη ταμπελίτσα πάντως πληροφορούσε (και πληροφορεί) τον πεζοπόρο πως η διαδρομή είναι 3.30 ώρες. Όσες φορές ανέβηκα στο καταφύγιο έκανα πάνω από τέσσερις ώρες. Έκανα τις στάσεις μου στις πηγές της διαδρομής, χάζευα, ξεκουραζόμουν, παρατηρούσα την φύση γύρω μου. Μα και από το καταφύγιο, χωρίς βιασύνες, έπεφτα στη Λάκα του Τσουμάνη και διάβαινα το αριστερό μονοπάτι προς την Δρακόλιμνη, ή περνούσα απέναντι προς την Ρωμιόβρυση και έπαιρνα τον δρόμο για την Γκαμήλα ή τον Καρτερό. Και άλλες πάλι φορές που είχα περισσότερο χρόνο, έφτανα μέχρι πίσω στο Τσεπέλοβο σε 8-10 ώρες. Όλα αυτά με μικρή παρέα, δίχως κραυγές, με ύπνους και ξάπλες στο αλπικό τοπίο, με μια γλυκιά περπατησιά δίχως το άγχος του πρώτου, του νικητή, του «εγώ» που αντίκριζα σε καθωσπρέπει πεζοπόρους- φυσιολάτρες. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Στο Μαίναλο, υπάρχει ένας άγρυπνος φύλακάς του, ένα αγρίμι του δάσους, που δεν επιτρέπει σε κανένα να κόψει έστω και ένα μικρό κλαρί από τα έλατα. Ακραία μάλλον είναι η συμπεριφορά του, μα τον σέβομαι πολύ. Έχει χαρτογραφήσει όλα τα μονοπάτια του θεσπέσιου βουνού. Έχει κάνει πολλά, έχει στήσει μετρητές θερμοκρασίας – και έτσι πέρυσι μέτρησε στο Μαίναλο σε δύο σημεία θερμοκρασίες κατά την νύχτα -29 και -32 βαθμούς. Ότι κάνει για το βουνό, το κάνει από αγάπη γι’ αυτό. Για τον λόγο αυτό τον σέβομαι και τον εκτιμώ πολύ και ας έρχονται σε διάσταση κατά τις λεπτομέρειες οι απόψεις μας. Αυτόν όμως τον άνθρωπο η Πολιτεία δεν τον συμβουλεύεται, αλλά προτιμά τις γνώμες άλλων που πάνε στο βουνό σαν επισκέπτες και που στοιχίζουν δημόσιο χρήμα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Μαθηματικός στο επάγγελμα ο φύλακας του δάσους, παράτησε την πόλη και εγκαταστάθηκε στην Ελάτη του Μαινάλου. Σπάνια τον βρίσκει κανείς στο χωριό του, στο σπίτι του. Τον καιρό του τον περνά μέσα στο δάσος, στήνοντας παρατηρητήρια πουλιών, χαρτογραφώντας ξεχασμένα μονοπάτια, κάνοντας μαθήματα για την αγάπη στη φύση σε όσους τον ανταμώνουν. Πολλοί τον είπανε εκκεντρικό, αγρίμι, σνόμπ, και μπορεί να είναι όλα αυτά, μπορεί όχι. Εκείνο όμως που δεν είπαν οι φυσιολάτρες ή και οι οικολόγοι που τον αντάμωσαν είναι ότι ο άνθρωπος αυτός δεν αγαπά έτσι απλά την φύση, ανήκει ψυχή και σώμα σε αυτήν. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Αν τον απαντήσετε σε κάποιο πέρασμα του δάσους και τον δείτε με την μηχανή του να φωτογραφίζει πουλιά, πάγους, βότανα, μην του μιλήσετε. Δεν πρόκειται να σας ακούσει και να σας δει. Και καλά θα κάνει … </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">===================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2011. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-4225770671336906044?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-36611906603118926752011-11-23T17:43:00.002+02:002011-11-23T17:44:18.972+02:00Δελτίο Τύπου της ΚΟΜΑΘ - επιχείρηση διάσωσης όρνιου<div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;">Δελτίο Τύπου</div> <br /> 23/11/2011</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Επιχείρηση διάσωσης ενός όρνιου, με τη συνδρομή της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας - Θράκης</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ένα όρνιο (Gyps fulvus) παρατηρήθηκε τις τελευταίες μέρες στην ευρύτερη περιοχή του υγροτόπου της λίμνης Κερκίνης. Η Κυνηγετική Ομοσπονδίας Μακεδονία – Θράκης ενημερώθηκε από τον επιστημονικό συνεργάτη της, που διατηρεί στην περιοχή, και αμέσως έδωσε εντολή όπως ενισχυθεί η διατροφή του όρνιου. Για το λόγο αυτό δημιουργήθηκε ομάδα εθελοντών κυνηγών που παρέχουν σε σταθερή βάση στο πτηνό διάφορα κομμάτια κρέατος.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Το πουλί είναι δακτυλιωμένο και μετά από επικοινωνία με τον Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου λίμνης Κερκίνης, διαπιστώθηκε ότι το συγκεκριμένο όρνιο προέρχεται από περιοχή της Ιβηρικής χερσονήσου και εξασθενημένο βρήκε ως προσωρινό τόπο στάσης την περιοχή της Κερκίνης. Σύμφωνα με τον επιστημονικό συνεργάτη της ΣΤ’ ΚΟΜΑΘ, Δασοπόνο κ. Χ. Καλαϊτζή, το όρνιο κάνει σύντομες μικρές πτήσεις, επομένως είναι σε θέση να πετά, αλλά όχι ικανό για μεγαλύτερες πτήσεις. Εκτιμάται πως μετά από την ενίσχυση της τροφής του σε σύντομο χρονικό διάστημα θα είναι σε θέση να συνεχίσει το ταξίδι του.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Περισσότερα <a href="http://www.hunters.gr/?p=1440" target="_blank"><span style="color: blue;">διαβάστε εδώ</span></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-3661190660311892675?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-28829644696215373852011-11-22T16:34:00.000+02:002011-11-22T16:34:31.639+02:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο Τύπο Την Τετάρτη<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ZwYGbK-LYL4/Tsuy4aZG0NI/AAAAAAAABII/AYHQgZ60yHI/s1600/KYN_10%257E14.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hda="true" height="320px" src="http://2.bp.blogspot.com/-ZwYGbK-LYL4/Tsuy4aZG0NI/AAAAAAAABII/AYHQgZ60yHI/s320/KYN_10%257E14.JPG" width="243px" /></a></div><br /><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-2882964469621537385?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-4015000107084656212011-11-16T22:07:00.001+02:002011-11-16T22:13:08.550+02:00Ιστορίες του κάπρου…<div style="text-align: justify;"> Βρισκόμαστε στην καρδιά της κυνηγετικής περιόδου για τα τριχωτά θηράματα και τα μηνύματα από την επικράτεια είναι καλά. Υπάρχει κυνήγι πολύ και οι παρέες στην πλειοψηφία τους φεύγουν από τα κυνηγοτόπια με το σακούλι γεμάτο. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Μα και με άδεια χέρια να φεύγουν μερικές φορές οι παρέες, το κέρδος από την παρουσία τους στο δάσος και μόνο, αναπληρώνει κάθε απώλεια από τα καρτέρια. Και μπορεί σε αυτά να κάθονται τα καλύτερα ντουφέκια αλλά και ο κάπρος – πολύπειρος πλέον στα δύσκολα, μερικές φορές δεν τα περνά απλώς, εξαϋλώνεται σαν αιθέρας…….</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ωραίες οι περιπέτειες του κάπρου, κάθε φορά και διαφορετικές – δείγμα ότι το κυνήγι αυτό είναι συναρπαστικό σε όλες του τις εκφάνσεις. Μα και οι γουρουνοκυνηγοί, μαθημένοι από τα παθήματα τους, έμαθαν και ενεργούν ανάλογα με την περίσταση. Σταμπάρισαν τα περάσματά του, έμαθαν τα χούγια του, γνώρισαν τα γιατάκια του, έμαθαν τις λούτσες που κάνει το λουτρό του, μύρισαν την καπρίλα από τις «βρομοδουλειές του», και οι «συναντήσεις» μαζί του στο δάσος μόνο τυχαίες δεν είναι. Σαν αν λέμε ότι η σχέση αυτή, κυνηγού και κάπρου, χτίστηκε σε γερά θεμέλια, πέρασε από συμπληγάδες, μα στέριωσε, έγινε φιλία που απέκτησε διάρκεια. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Πολλές φορές μας ξενίζει το πέρασμά του από τα καρτέρια μας, μα άλλες τόσες τον έχουμε θαυμάσει με τον τρόπο που τα περνά. Και όπως συνηθίζεται, η κάθε ιστορία από στόμα σε στόμα, αλλοιώνεται και μεγαλώνει κατά την τέχνη του εξιστορητή – ειδικότερα αν αυτός παίρνει το περισπούδαστο ύφος και καθηλώνει το ακροατήριο του. Και μια απλή ιστορία μπορεί να γίνει ολάκερο παραμύθι, φτάνει να πέσει στα κατάλληλα χείλη. <br /></div><div style="text-align: justify;"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-8Q37fmYxvzU/TsQZPHaaxMI/AAAAAAAABIA/S8T42YNrGrY/s1600/kynigi_geuma.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hda="true" height="213px" src="http://4.bp.blogspot.com/-8Q37fmYxvzU/TsQZPHaaxMI/AAAAAAAABIA/S8T42YNrGrY/s320/kynigi_geuma.JPG" width="320px" /></a><br /></div></div><div style="text-align: justify;"> Μου αρέσουν αυτές οι ιστορίες, βγαλμένες από την αλήθεια και το παραμύθι. Πως μπλέκονται αυτά τα δυό και μονοιάζουν, πως συνταιριάζουν οι λέξεις οι αληθινές με τις πλαστές, πως πλάθεται η ιστορία. Είναι παλιά τέχνη αυτή του παραμυθά, του εξιστορητή ίσως, από τον Αίσωπο ακόμα μα και πιο πίσω, από τα χρόνια του Ομήρου και του Ησίοδου, από τα χρόνια της αγίας μας Μυθολογίας που παλεύουμε σήμερα εμείς να ξεχωρίσουμε την αλήθεια από την αλληγορία, προσπαθούμε να μπούμε στο πνεύμα των διηγητάδων και όλο και κάπου σκοντάφτουμε. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η μαγεία του παραμυθιού δημιουργεί εικόνες, όπως και η ανάγνωση ενός βιβλίου. Ο πρωτοδιηγητής, τις εικόνες τις έχει ζωντανές αφού τις έζησε κυνηγώντας το καπρί. Και να η τέχνη του, να δημιουργήσει εικόνες και στο ακροατήριό του, με τον απλό και αργό λόγο του. Με τις παύσεις του για να ανάψει το τσιμπούκι του και να τραβήξει μια ρουφηξιά, να πάρει δύναμη για την συνέχεια. Ο καπνός μπορεί να του φέρει και ζάλη – ίδια με αυτή που έφερναν στην Πυθία των Δελφών τα υπόγεια αέρια και μπέρδευε τον κόσμο. Και η Πυθία παραμύθια μολάγαγε αλλά με επιστημονικό ας πούμε τρόπο ή πολιτικό – διότι οι χρησμοί της είχαν κρυφά πολιτικά μηνύματα – αφού τέτοια ήθελαν να ακούσουν οι επισκέπτες της. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Όλοι οι λαοί έχουν τα δικά τους παραμύθια – και το παράξενο είναι πως πολλά από αυτά μοιάζουν μεταξύ τους. Μα και οι κοινωνικές ομάδες διηγούνται τις δικές τους ιστορίες από την περιπέτεια του βίου τους. Διότι το παραμύθι κατά τη γνώμη μου είναι η έκφανση της κοινωνικής ζωής μίας ομάδας, ενός λαού κτλ. Τον ακριβή λόγο της ανάγκης του παραμυθιού δεν τον κατέχω, πιστεύω όμως ότι μας αρέσει η διήγηση ενός περιστατικού του βίου μας και το ομορφαίνουμε με στολίδια. Το μεγαλώνουμε με λέξεις, εικόνες, και το οδηγούμε εκεί που μας αρέσει, γι’ αυτό και τα παραμύθια έχουν συνήθως όμορφο τέλος «έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα».</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Όταν ακούτε κυνηγούς να διηγούνται σπουδαία κατορθώματα, να ξέρετε ότι μπορεί να λένε και αλήθεια - ίσως όχι αυτή της πραγματικής ιστορίας αλλά αυτή που θα ήθελαν πραγματικά να ζούσαν. Οι κυνηγοί είναι σαν τα μικρά παιδιά, ότι ηλικία και να έχουν. Και στο βουνό σαν ανεβαίνουν, στο κρύο νερό σαν σκύβουν για να νιφτούν, στο κοτρώνι σαν γέρνουν να ξεκουραστούν, στο πέτρινο αλώνι σαν πατούν, σε κάθε δρασκελιά τους και σε κάθε σταγόνα ιδρώτα – στα βάθη του νου τους ένα πράγμα έχουν, την γέννηση του παραμυθιού. Που μπορεί να γίνει και αληθινή ιστορία … </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">=====================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2011. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-401500010708465621?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-60968242204021384552011-11-15T18:27:00.000+02:002011-11-15T18:27:57.369+02:00Πυροβολήθηκε θηροφύλακας της ΚΟΜΑΘ<div style="text-align: justify;"> Η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας – Θράκης (ΣΤ’ ΚΟΜΑΘ) καταδικάζει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο το πρόσφατο περιστατικό πυροβολισμού κατά υπαλλήλου της θηροφύλακα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Συγκεκριμένα το βράδυ της 14ης Νοεμβρίου σε περιοχή του Ν. Χαλκιδικής, όπου απαγορεύεται η θήρα, ο ομοσπονδιακός θηροφύλακας κατά την άσκηση της υπηρεσίας του και κατόπιν καταγγελίας σταμάτησε διερχόμενο όχημα για πραγματοποίηση ελέγχου. Αντ’ αυτού οι επιβαίνοντες στο όχημα δεν σταμάτησαν και ένας εξ αυτών κατέβηκε και πυροβόλησε τρεις φορές κατά του θηροφύλακα, ευτυχώς χωρίς να τον τραυματίσει, προξενώντας σημαντικές ζημιές στο υπηρεσιακό αυτοκίνητο. Κατόπιν τράπηκαν σε φυγή. Έρευνα διεξάγει το τοπικό αστυνομικό τμήμα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Το περιστατικό αυτό αποδεικνύει για άλλη μια φορά το σοβαρό έργο που πραγματοποιούν οι κυνηγετικές οργανώσεις, όταν την ίδια στιγμή κάποιοι καθισμένοι στους καναπέδες τους ασκούν «επιδοτούμενη περιβαλλοντική πολιτική» και δεν διστάζουν να λοιδωρούν κατά του έργου και των ανθρώπων που ασκούν θηροφύλαξη, διατυπώνοντας μάλιστα και τη φράση – κλισέ «βάλανε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα». </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Περισσότερα <a href="http://www.hunters.gr/?p=1435" target="_blank"><span style="color: blue;">από την σελίδα της ΚΟΜΑΘ</span></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-6096824220402138455?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-67071159437309920762011-11-15T13:43:00.000+02:002011-11-15T13:43:38.290+02:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο ΤύποΤην Τετάρτη<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-7-Qk9y5QWSo/TsJQVGeMuoI/AAAAAAAABH4/oSIfOYixf0c/s1600/KYN_10%257E13.JPG" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="320" width="243" src="http://1.bp.blogspot.com/-7-Qk9y5QWSo/TsJQVGeMuoI/AAAAAAAABH4/oSIfOYixf0c/s320/KYN_10%257E13.JPG" /></a></div><br /><br /><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-6707115943730992076?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-49247003395125877252011-11-14T16:14:00.003+02:002011-11-14T16:32:13.920+02:00Forin.gr - η πληρέστερη διαδικτυακή πύλη στην Ελλάδα<div style="text-align: justify;">Αναδημοσίευση από το Arcadians.gr </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><u>Η πληρέστερη διαδικτυακή πύλη για την φορολογία στην Ελλάδα</u><br /><u><br /></u> Το <a href="http://www.forin.gr/" target="_blank"><span style="color: blue;">Forin.gr</span></a> αποτελεί τη διαδικτυακή πύλη της εκδοτικής εταιρείας «ELFORIN - Φορολογικό Ινστιτούτο». Σε λειτουργία στο διαδίκτυο από το 2002, ανανεώθηκε ριζικά το 2010 στοχεύοντας στην πληρέστερη δυνατή κάλυψη των αναγκών φορολογικής ενημέρωσης και πληροφόρησης, στη δημοσίευση επιστημονικών άρθρων και μελετών που συμβάλουν στη γνώση του φορολογικού δικαίου και των ακολουθούμενων βέλτιστων πρακτικών στην εφαρμοσμένη φορολογία καθώς και στην αντικειμενική ερμηνεία της φορολογικής νομοθεσίας. Το Forin.gr απευθύνεται στο φορολογούμενο (ιδιώτες και επιχειρήσεις), στο φοροτεχνικό – λογιστή, στο δημόσιο υπάλληλο (εφοριακό, τελωνειακό, υπάλληλο του Υπουργείου Οικονομικών), στον Ορκωτό Λογιστή αλλά και στο νομικό και φορολογικό σύμβουλο.<br /><br /> Στη βάση πληροφοριών του Forin.gr, που καθημερινά ανανεώνεται και βελτιώνεται, θα βρείτε εντελώς δωρεάν ένα σύνολο υπηρεσιών που περιλαμβάνουν:</div><div style="text-align: justify;">-- τη φορολογική νομοθεσία (Νόμοι, Προεδρικά Διατάγματα)</div><div style="text-align: justify;">-- το σύνολο των αποφάσεων και εγκυκλίων του Υπουργείου Οικονομικών, όπως καθημερινά δημοσιεύονται</div><div style="text-align: justify;">-- την πλέον σύγχρονη μηχανή αναζήτησης που συμβάλλει στην άμεση πρόσβασή σας στη ζητούμενη πληροφορία</div><div style="text-align: justify;">-- επίκαιρη αρθογραφία που στοχεύει στο να συμβάλει στην καλύτερη κατανόηση του φορολογικού δικαίου,</div><div style="text-align: justify;">-- εφαρμογές που, αξιοποιώντας τη δύναμη της τεχνολογίας, απλοποιούν και διευκολύνουν την κατανόηση της φορολογικής νομοθεσίας</div><div style="text-align: justify;">-- ειδική ενότητα ερωτήσεων όπου οι χρήστες του Forin.gr μπορούν να θέσουν και να επιλύσουν φορολογικά ζητήματα,</div><div style="text-align: justify;">-- καθημερινή έγκυρη οικονομική ενημέρωση</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου <a href="http://www.arcadians.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1013:foringr-&catid=1:p"><span style="color: blue;">εδώ</span></a> ή επισκεφτείτε την <a href="http://www.forin.gr/"><span style="color: blue;">σελίδα εδώ.</span></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-4924700339512587725?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-87165720016212188492011-11-09T19:24:00.001+02:002011-11-09T21:32:13.976+02:00Ανεβαίνοντας …<div style="text-align: justify;">Στην γερμανική κατοχή του 40’, σύμφωνα με τους ιστορικούς αλλά κυρίως σύμφωνα με τις εξιστορήσεις των ανθρώπων που την έζησαν, εκατοντάδες χιλιάδες πέθαναν στις πόλεις και ειδικότερα στην Αθήνα από την πείνα, αυτή, που στο άκουσμά της, αναρωτιέσαι αν υπάρχει χειρότερη μορφή βίας. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Στα χωριά ο κόσμος υπέφερε λιγότερο γιατί είχε η κάθε οικογένεια λίγα προβατάκια, ένα μικρό κηπάκο, μερικά χωράφια και έβγαζε το στάρι της και κατ’ επέκταση και το ψωμί της. Είχε επίσης ένα μουλάρι, ένα γαϊδουράκο, τις κοτούλες της για ένα φρέσκο αυγό, τα άγρια χόρτα του βουνού που σήμερα βρίσκονται σε λίστες με γκουρμέ προϊόντα, και άλλα μικρά και χρήσιμα για την επιβίωσή της. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Μπορεί να έχασε η Ελλάδα στον πόλεμο του 40’ το 10% των ανθρώπων της στα πεδία των μαχών, έχασε ακόμα ένα μικρό ποσοστό από την πείνα στην συνέχεια. Οι θάνατοι όμως από την πείνα δεν μπήκαν στις στατιστικές για να έχουμε σήμερα μία καλύτερη εικόνα από το μέγα έγκλημα που έγινε εκείνα τα χρόνια από τους «φίλους μας» τους Γερμανούς, που από την εποχή του Όθωνα οι μεγάλες δυνάμεις (σαν άλλη τρόικα) μας επέβαλαν την υποταγή. <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-SeTdh-5J6qw/TrrVKHT93PI/AAAAAAAABHs/ODegTG5spII/s1600/othonas.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="274px" ida="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-SeTdh-5J6qw/TrrVKHT93PI/AAAAAAAABHs/ODegTG5spII/s320/othonas.JPG" width="320px" /></a></div></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">«Εφημερίς της Κυβερνήσεως του Βασιλείου της Ελλάδος</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αριθμός 1, Ναύπλιον 16 Φεβρουαρίου 1833.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όθων, ελέω θεού Βασιλεύς της Ελλάδος, προς τους Έλληνες.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Έλληνες !</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Προσκεκλημένος από την εμπιστοσύνην των ενδόξων και μεγαλόψυχων μεσιτών, δια της κραταιάς βοηθείας των οποίων αποπερατώσατε ενδόξως τον της καταστροφής πόλεμον τον υπέρ το δέον παρεκτανθέντα, προσκεκλημένος προσέτι και από την ιδίαν σας ελευθέραν εκλογήν, αναβαίνω εις τον θρόνον της Ελλάδος, δια να εκπληρώσω όσας υποχρεώσεις ανέλαβα δεχθείς το προσφερθέν μοι Βασιλικόν στέμμα, τόσον προς εσάς, όσον και προς τας μεσιτεύουσας Μεγάλας Δυνάμεις».</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Με την παράγραφο αυτή αρχίζει το πρώτο διάγγελμα του Όθωνα, γραμμένο στην ελληνική και βαυαρική γλώσσα και υπογεγραμμένο από την αντιβασιλεία, ήτοι από τον κόμη Άρμανσπερτ, πρόεδρο, και από τα μέλη Μάουερ και Εϊδεκ. Και ο Όθωνας εδώ λέει αλήθεια, όσο πικρή και αν είναι. Ήμασταν από τότε ένα ακριβό προτεκτοράτο. Με τόσο αίμα που χύσαμε, ποτέ δεν καταφέραμε να γίνουμε πραγματικά ελεύθεροι και να διαφεντεύουμε τα του οίκου μας. Σκλάβοι στον τόπο μας αλλά με το κάλυμμα της ελεύθερης και ανεξάρτητης χώρας. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Μη μας κακοφαίνεται λοιπόν σήμερα ο δρόμος που τραβάμε, με όσα μύρια άσχημα μας συμβαίνουν. Σήμερα, απλά μας υπενθύμισαν οι Μεγάλες Δυνάμεις τι είμαστε. Και δεν χρειάζονται αντιβασιλείς για την δουλειά αυτή, έχουμε τους «έλληνες» πολιτικούς που «μάχονται, αγωνιούν, και νοιάζονται για το μέλλον μας». Περισσότερο βέβαια αγωνιούν για τις δικές τους επιδόσεις, γιατί κρίνονται συνεχώς από τα αφεντικά τους (μας). </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Στην σημερινή κατοχή, έχουμε να αντιτάξουμε το ελεύθερο πνεύμα μας, την αιώνια πάλη του δυνατού με το αδύνατο, την μανία του βοριά που θρυμματίζει το φύλο. Το φύλο όμως θα μεγαλώσει, θα γίνει δέντρο, θα στεριώσει στη γη, θα της δώσει ομορφιά, χρώματα, ευωδιές, ελπίδα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Στο βουνό όταν κυνηγάμε, όταν ατενίζουμε τον πλούσιο αέρα, το γεωγραφικό ανάγλυφο, τις διαδρομές του νερού, το σκληρό μονοπάτι, την σάρα της πλαγιάς, τη χαράδρα που σκίζει τα βουνά – τότε έχουμε ακόμα ελπίδα. Στον τόπο αυτό η πορεία μας είναι γεμάτη από δάκρυα, αίμα, χαρά, προσμονή. Πολλοί ήσαν αυτοί που ασέλγησαν τον τόπο μας, περισσότεροι ακόμα τον ζήλεψαν. Και θα έλθουν και άλλοι, και άλλοι…..</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Στο βουνό όταν πάμε για κυνήγι, γνωρίζουν καλά οι διαχειριστές της υποτέλειας πως δεν μπορούν να μας ελέγξουν, το πνεύμα μας παίρνει θάρρος από το αγκομαχητό της ανηφοριάς, από την ματιά στο επέκεινα, από το απέραντο γαλάζιο του ουρανού. Και ανεβαίνουμε, σκοντάφτουμε, πέφτουμε, μα προχωράμε. Ο δρόμος του Ηρακλή είναι μακρύς, και δύσκολος, μα θα τον διαβούμε. Μπορεί να περάσουν δεκάδες χιλιάδες χρόνια ακόμα, μα θα φτάσουμε στο τέλος του ταξιδιού – και στην αρχή της πραγματικής ζωής. Αυτής που μας στερούν με κάθε τρόπο τα ανθρωπάκια που νόμισαν πως έγιναν θεοί και έχουν εξουσία πάνω μας. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ο θεός ο δικός μας είναι μονάχα η Φύση, αυτή μας γέννησε, μας μεγάλωσε, και αυτή πάλι θα μας πάρει στην αγκαλιά της όταν το θελήσει. Κανείς άλλος δεν έχει πάνω μας την παραμικρή εξουσία, κανείς θεός, πόσο μάλλον τα ανθρωπάρια που λένε πως μας κυβερνούν για το καλό μας … </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">==============================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύτηκε στο «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2011 </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-8716572001621218849?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-76024830242362516762011-11-08T20:24:00.000+02:002011-11-08T20:24:26.780+02:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο ΤύποΤην Τετάρτη<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-fF7Ot845xBQ/TrlzuyMYnZI/AAAAAAAABHE/sEhCjAJPlXQ/s1600/KYN_10%257E12.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320px" ida="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-fF7Ot845xBQ/TrlzuyMYnZI/AAAAAAAABHE/sEhCjAJPlXQ/s320/KYN_10%257E12.JPG" width="243px" /></a></div><br /><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-7602483024236251676?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-21048710830384166812011-11-02T20:23:00.000+02:002011-11-02T20:23:59.293+02:00Η ζεστασιά της κρανιάς …<div style="text-align: justify;"> Βάρυνε ο καιρός άσχημα. Τα πρώτα χιόνια έπεσαν και ο χειμώνας θα’ ναι δύσκολος και μακρύς φέτος. Έτσι τουλάχιστον μολογάνε οι έχοντες την βαθιά γνώση των ημερομήνιων. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Μου έκανε μεγάλη εντύπωση εδώ στο χωριό που είδα τέτοια εποχή κοπάδια φάσες να γυροφέρνουν και να σκιάζουν τον ουρανό. «προηγούνται του καιρού και αφήνουν πίσω τους τον βάρβαρο χειμώνα», ελέχθη από άνθρωπο του βουνού και του δάσους που γνωρίζει καλά τα μονοπάτια και τις παραξενιές του καιρού. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Έξω η συνεχής βροχή έχει αλλάξει το αγνάντεμα του παραθυριού και η ομίχλη δεν σου δίνει χώρο στον ορίζοντα να δείς και να θαυμάσεις την απλότητα του κόσμου. Το τζάκι άρχισε το μουρμουρητό του αφού έφτασε και ο δικός του καιρός για να «μιλήσει», και ασυναίσθητα, το χέρι ανοίγει από το ντουλάπι το μπουκάλι με την κρανιά – αυτό το θεϊκό ποτό που φτιάχνουν με μεράκι στα μέρη του Ασπροποτάμου και του Κόζιακα και η τύχη το έφερε να βρεθεί στη δούλεψη μου, δώρο μιας καλής μου φίλης από τα άγια αυτά μέρη. Πίνοντας μία γουλιά από το εκλεκτό ποτό, έχεις την αίσθηση πως γεύεσαι όλες εκείνες τις απίθανες οσμές, τα αρώματα, που εκχύονται στον λάρυγγα και πάνε και ζεσταίνουν την καρδιά.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-7uv8yDSU9JE/TrGKqkhX1OI/AAAAAAAABFk/H-tTNNT95bo/s1600/krania.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213px" ida="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-7uv8yDSU9JE/TrGKqkhX1OI/AAAAAAAABFk/H-tTNNT95bo/s320/krania.JPG" width="320px" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Στο κυνήγι μας σήμερα δεν τα πήγαμε πάλι καλά. Το πρωί ο καιρός ήταν πολύ καλός για κυνήγι, το παχύ και φρέσκο αχνάρι αποτυπωνόταν με ευκρίνεια στο ζεστό χώμα, ο ντορός ήταν παιχνίδι για τα σκυλιά μας, και όμως, τον κάπρο πάλι δεν τον είδαμε, δεν ανταλλάξαμε ούτε ένα «γειά» μαζί του. Τα σκυλιά μας τον καλημέρισαν με τις στάμπες τους, εμείς δεν προλάβαμε. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Όταν η ομάδα συγκεντρώθηκε πάλι σε πλήρη απαρτία, και αφού ποτίσαμε τα σκυλιά μας και τα βάλαμε στα σπιτάκια τους, αρχίσαμε την αυτοκριτική μας. Πολλές οι γνώμες, οι παρατηρήσεις, οι ευθύνες των «άλλων». Καθόμουν σε μια γωνιά και αφουγκραζόμουν γνώμες βαριές, αλάθητες, σοφές ακόμα- ακόμα. Ποιος είμαι εγώ για να αρθρώσω λόγο σοβαρό για ένα κυνήγι – όπως αυτό του κάπρου, όταν ασχολούμαι μονάχα δέκα χρόνια – και στην ομάδα μας υπάρχουν παλιές καραβάνες; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Στην δική μας ομάδα – δεν ξέρω τι γίνεται στην δική σας, οι παλιές καραβάνες, άλλως και οι μάνες του λόχου, έχουν πάψει να συμμορφώνονται στις οδηγίες του αρχηγού- παγανιέρη μας και ακλουθούν τα δικά τους σχέδια. Ενώ είναι άριστοι σκοπευτές και καρτεριτζήδες, δεν ακολουθούν την τάξη στο κυνήγι μας. Αφήνουν τα καρτέρια τους και πάνε ξοπίσω από τα κλαφουνητά του σκύλου, μετακινούνται διαρκώς κρίνοντας ότι αυτό πρέπει να πράξουν και αγνοούν όχι μόνο τον αρχηγό μας που έχει την καλύτερη αντίληψη για το κυνήγι εφόσον είναι μέσα στην παγάνα, μα το κυριότερο, βάζουν σε άμεσο κίνδυνο την ίδια τους την σωματική ακεραιότητα αφού δεν μπορούν να γνωρίζουν τις ακριβείς θέσεις των υπολοίπων στα καρτέρια. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Παράλληλα με τα επικίνδυνα αυτά παιχνίδια τους, δημιουργούν και φασαρία στο δάσος - αφού η ακοή του κάπρου φτάνει πολύ μακρύτερα από το βλέμμα του. Και να θέλει ο κάπρος να φύγει, όταν αντιλαμβάνεται ανθρώπινη παρουσία στον κήπο του, λουφάζει, ή κάνει μεταβολή για να βρει ελεύθερες διαβάσεις – όπως καλή ώρα στον Έβρο, που γνωρίζαμε με ακρίβεια τις ανοικτές διαβάσεις από τα ναρκοπέδια και από τα κανάλια. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ο λόγος λοιπόν που δεν βγάζουμε κάπρους στο τελευταίο διάστημα δεν έχει να κάνει με την αξιοσύνη της ομάδας και τις ικανότητές της, μα με την νοοτροπία της, που πέραν των άλλων γεννά και θέματα ασφαλείας για όλους μας. Αναρωτιέμαι λοιπόν αν αξίζει τον κόπο να κυνηγά κανείς αυτό το εκπληκτικό θήραμα τη στιγμή που από επιπολαιότητα και μόνο (η οποία περικλείει την άγνοια κινδύνου), ανά πάσα στιγμή μπορεί να βρεθείς με κάποιο βόλι στην καρδιά. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Θέλω, μετά από κάθε κυνήγι που θα γίνεται με όλους τους κανόνες ασφαλείας, να γυρίσω στο σπίτι μου, να ανάψω τη φωτιά στο τζάκι, να γεμίσω το ποτήρι μου με την απίστευτη κρανιά ή με το κόκκινο κρασί, και να ξεκουραστώ, να ψήσω τα κάστανα στη φωτιά μου, να φιλήσω τα εύγεστα χείλη της καλής μου και να ζεσταθώ. Να χαϊδέψω το ζεστό κορμί της και να το νιώσω, όπως την κρανιά που κυλά στο σώμα και το ανασταίνει. … </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">===================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2011. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-2104871083038416681?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-23921529632537173322011-11-01T17:14:00.000+02:002011-11-01T17:14:32.905+02:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο Τύπο Την Τετάρτη<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-sIESitil5R0/TrAMn5WrPTI/AAAAAAAABFc/GSpXcmdbi6k/s1600/KYN_10%257E11.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320px" ida="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-sIESitil5R0/TrAMn5WrPTI/AAAAAAAABFc/GSpXcmdbi6k/s320/KYN_10%257E11.JPG" width="243px" /></a></div><br /><br /><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-2392152963253717332?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-59966210163207478522011-10-31T17:56:00.000+02:002011-10-31T17:56:56.601+02:00Δράσεις της ΣΤ' ΚΟΜΑΘ - Δελτίο Τύπου<div style="text-align: justify;">Για την καλύτερη ενημέρωσή σας, </div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Σας κοινοποιούμε διάφορες πρόσφατες ειδήσεις από την ιστοσελίδα της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας - Θράκης</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> 1) Σας γνωστοποιούμε, σε πρώτη φάση, τις απόψεις της ΣΤ' ΚΟΜΑΘ όπως κατατέθηκαν εμπρόθεσμα στην ηλεκτρονική διαβούλευση για το υπό ίδρυση εθνικό πάρκο Ολύμπου. Παράλληλα δε η ΣΤ’ ΚΟΜΑΘ έκανε και συνεχίζει να εκτελεί συντονισμένες δράσεις, γνωστοποιώντας τις απόψεις τις δικές της και των τοπκών κοινωνιών γενικότερα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά τις θέσεις της ΚΟΜΑΘ στον <a href="http://www.hunters.gr/?p=1423">σύνδεσμο</a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Απόψεις και παρατηρήσεις κατά άρθρο της ΣΤ Κ.Ο.ΜΑ.Θ. επί του Σχεδίου Προεδρικού Διατάγματος για το «Χαρακτηρισμό της χερσαίας περιοχής του όρους Ολύμπου ως Εθνικού Πάρκου, καθορισμός ζωνών προστασίας αυτού, χρήσεων, όρων και περιορισμών"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> 2) Για την επιχείρηση ανεύρεσης αγνοούμενου ηλικιωμένου σε ορεινή περιοχή του ν. Θεσσαλονίκης <a href="http://www.hunters.gr/?p=1421">στον σύνδεσμο</a> </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> 3) Για τη συμμετοχή της ΣΤ’ ΚΟΜΑΘ στο Πανελλήνιο Δασολογικό Συνέδριο με ενδιαφέρουσες εργασίες <a href="http://www.hunters.gr/?p=1413">στον σύνδεσμο</a> </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η θήρα ως «τρόπος ζωής», ως «άθλημα» και ως «χόμπι» <a href="http://www.wfdt.teilar.gr/15_th_Panhellenic_Forestry_CONFERENCE/Presentations/Xasanagas.pdf">στον σύνδεσμο</a> </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Καιρός και φαινολογία μετανάστευσης και διαχείμασης πτηνών σε οικοσυστήματα της Βόρειας Ελλάδας <a href="http://www.wfdt.teilar.gr/15_th_Panhellenic_Forestry_CONFERENCE/Presentations/Mpirtsas.pdf">στον σύνδεσμο</a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> H χρήση δεικτών περιβαλλοντικής επίδοσης και η εφαρμογή τους στις κυνηγετικές οργανώσεις <a href="http://www.wfdt.teilar.gr/15_th_Panhellenic_Forestry_CONFERENCE/Presentations/Papaspuropoulos">στον σύνδεσμο </a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Απελευθερώσεις ορνιθόμορφων στη Βόρεια, Κεντρική και Νησιωτική Ελλάδα <a href="http://www.wfdt.teilar.gr/15_th_Panhellenic_Forestry_CONFERENCE/Presentations/Swkos.pdf">στον σύνδεσμο</a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> (Κάνοντας κλικ στο ανάλογο link μπορείτε να διαβάσετε ή να κατεβάσετε ολόκληρη την εργασία, όπως έχουν καταχωρηθεί στα πρακτικά και στην ιστοσελίδα του σχετικού πανεπιστημιακού Τμήματος)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-5996621016320747852?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-81206349747452843342011-10-26T18:25:00.001+03:002011-10-26T18:31:56.598+03:00Σκέψεις του άδειου δρόμου…<div style="text-align: justify;"> Προχθές το Σάββατο που πήγαινα για τα κυνηγοτόπια της Αρκαδίας, πλήρης ερημία βασίλευε στις εθνικές οδούς – και ήταν κατά τις 3.30 το πρωί – ώρα που οι κυνηγοί γιομίζουν τους άδειους δρόμους και τους δίνουν νοστιμάδα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Έτρεξε ο συλλογισμός μου στα περσινά κυνήγια, στα φώτα που ήσαν αμέτρητα και φώτιζαν την νύκτα στους δρόμους για τα μεγάλα κυνήγια. Και με έπιασε μελαγχολία. Πως αφήσαμε, πως επιτρέψαμε – σε εμάς πρώτα και ύστερα στους άλλους να γίνουμε έτσι; Ίσως, οι ιστορικοί του μέλλοντος που θα εξιστορήσουν με τον δικό τους επιστημονικό τρόπο την θλιβερή περίοδο που διανύουμε, ίσως να αναρωτηθούν: «μα καλά, δεν έκαναν εκείνοι οι άνθρωποι δικαστήρια να στείλουν στις κρεμάλες τους προδότες και τους κλέφτες;» </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Το κυνήγι μας, δεν χρειάζεται πλέον άλλες επίσημες και ελεεινές απαγορεύσεις, δεν χρειάζονται προεδρικά διατάγματα για το περιβάλλον και την θήρα, δεν χρειάζεται καν ο αγώνας όλων μας για το ελεύθερο παραδοσιακό κυνήγι, όπως το μάθαμε από τους παλιότερους και το φτάσαμε ως εδώ με μικρές παραλλαγές. Το κυνήγι φεύγει σιγά – σιγά από την ζωή μας γιατί οι συνθήκες εξαθλίωσης που μας επέβαλαν στο όνομα της μελλοντικής και πάλι ευημερίας μας, οι «αγορές» και οι διεθνείς οργανισμοί, δεν μας αφήνουν περίσσευμα για να πάμε στο βουνό και να αναπνεύσουμε καθαρό και φρέσκο αέρα. Τα πολιτικά συστήματα, οι σύγχρονες δημοκρατίες, η παγκοσμιοποίηση, οι οικονομικές φιλοσοφίες που διδάσκονται στα αμερικάνικα πανεπιστήμια – και από την πηγή αυτή αντλεί όλος ο μορφωμένος ντουνιάς ιδέες γελοίες και στείρες, ο ακραίος φιλελευθερισμός, ο ληστρικός, τύπου Ελλάδας σοσιαλισμός, ο πάλαι ποτέ φασιστικός κομμουνισμός, οι δικτατορίες τύπου Λατινικής Αμερικής, μα και όσα ακόμα πολιτικά καθεστώτα που κυκλοφορούν ανά την υφήλιο, επί της ουσίας έναν μεγάλο εχθρό έχουν, τον ελεύθερο άνθρωπο – αυτόν που τον έφεραν και τον έκλεισαν στις πόλεις – στα πιο εγκληματικά κατασκευάσματα που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα. </div><div style="text-align: justify;"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-pHeEAWZ9Vo8/Tqgn2o6asJI/AAAAAAAABFU/QibG82J3CKk/s1600/idatinos_dromos.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213px" ida="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-pHeEAWZ9Vo8/Tqgn2o6asJI/AAAAAAAABFU/QibG82J3CKk/s320/idatinos_dromos.JPG" width="320px" /></a></div></div><div style="text-align: justify;"> Ο ελεύθερος άνθρωπος ζούσε στα βουνά και στις κοιλάδες, δίπλα στα ποτάμια και στις λίμνες, και ζούσε ανεξάρτητος, δουλεύοντας μόνο για τα προς το ζην – και κυνηγούσε, ψάρευε, καλλιεργούσε την γη, έκαμε παιδιά, πάλευε με τις αντάρες της φύσης, και έκτισε τα σπίτια του από πέτρα και λάσπη, έψησε κεραμίδια και τα έβαλε για την στέγη του, και δεν έσκυβε σε κανένα θεό και σε κανένα δόγμα. Ήταν ελεύθερος, με το κεφάλι ψηλά και κοιτούσε με ζήλεια τον αετό. Τότε όμως, όπως μαθαίνουμε σήμερα από τους πανεπιστήμονες, ο άνθρωπος ήταν απολίτιστος, ενώ σήμερα………</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Χάθηκε ο απολίτιστος άνθρωπος και εντάχθηκε στην πόλη, και ως δια μαγείας του βίασαν την ψυχή και το μυαλό. Και από άνθρωπος έγινε αίφνης πολίτης, προόδευσε και έγινε «κοινή γνώμη», παράτησε την ελευθερία της γης και ζει σε κλουβόσπιτα πολυτελείας – και μαθαίνει για την φύση από τις τηλεοράσεις, ενημερώνεται για το περιβάλλον από τις κυβερνητικές εξαγγελίες, ερωτεύεται και ανταλλάσει απόψεις μέσα από το διαδίκτυο – και έχει την πεποίθηση ότι είναι καλά στην υγεία του, εννοώ την ψυχική. Πιστεύει ο πολίτης σήμερα ότι η ζωή που διάγει και είναι σύντομη παναθεμά την, κάπως έτσι πρέπει να είναι. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Το κυνήγι, είναι μία από τις σπάνιες ανθρώπινες ενασχολήσεις που θυμίζουν έστω και λίγο στον σημερινό πολίτη την αληθινή καταγωγή του. Και αυτός είναι ο κύριος λόγος που το πολεμούν με κάθε βρώμικο τρόπο, με κάθε μέσο, εκείνοι οι σχεδιαστές της νέας εποχής μας - που όντως είναι συναρπαστική, και ας αποτυγχάνει συνεχώς με ότι αυτοί καταπιάνονται. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ηττηθήκαμε σαν άνθρωποι από δικά μας εφευρήματα, από τις δικές μας μεγάλες ανάγκες και ξεφύγαμε από τον αρχικό μας σκοπό – που ήταν, να φτάσει ο άνθρωπος ψηλά το πνεύμα του. Ποιος ξέρει τι έφταιξε, η αλαζονεία μας; η δύναμη που πήραμε από την ανεκτικότητα των άλλων; ο λάθος ηράκλειος δρόμος μας; Σημασία έχει ότι σήμερα δεν ζούμε στην Ελλάδα που γεννηθήκαμε, που μεγαλώσαμε. Ζούμε σε μία άλλη άγνωστη και πολύ σκληρή χώρα που μόνο το όνομα της έμεινε ίδιο να μας την θυμίζει. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ας κυνηγήσουμε όσο μπορούμε ακόμα, όσο μας το επιτρέπει το υστέρημα μας και η καρδιά μας. Γιατί μόνο εκεί, στα άγρια δάση και στις βελανιδιές, μονάχα στο πλαγιοκόπημα του ανέμου και στα κορφοβούνια, εκεί στις γαλάζιες λίμνες και στην λαμπερή θάλασσα, στην φύση, και πουθενά αλλού δεν θα βρούμε και πάλι τον χαμένο μας προορισμό. Ας γίνουμε από πολίτες και πάλι άνθρωποι … </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">===========================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 2011. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-8120634974745284334?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-29212130969488390192011-10-25T18:15:00.000+03:002011-10-25T18:15:38.999+03:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο Τύπο Την Τετάρτη<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-D4Otzq4pPz0/TqbShsENDBI/AAAAAAAABFM/NuHgc62kegw/s1600/KYN_10%257E01.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320px" ida="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-D4Otzq4pPz0/TqbShsENDBI/AAAAAAAABFM/NuHgc62kegw/s320/KYN_10%257E01.JPG" width="243px" /></a></div><br /><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-2921213096948839019?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-39854476915774479042011-10-20T20:10:00.000+03:002011-10-20T20:10:44.657+03:00Griffon Nivernais<div style="text-align: justify;">Το Griffon Nivernais, είναι ένα σκληροτράχηλο κυνηγόσκυλο προικισμένο με στιβαρότητα θάρρος αντοχή αλλά και εξαιρετική μύτη. Θεωρείται ως μια από τις παλαιότερες φυλές κυνηγόσκυλων στη Γαλλία και όπως και με άλλες αρχαίες φυλές, η αληθινή προέλευση του Griffon Nivernais χάνεται στον χρόνο. Η φυλή προέρχεται από τις περιοχές της Βουργουνδίας Morvan και Nivernais στης κεντρικής Γαλλίας.</div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-w03v57XQsHg/TqBVmnPPqWI/AAAAAAAABE8/QYAc0GJuEjM/s1600/griffon-nivernais-0001.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320px" rda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-w03v57XQsHg/TqBVmnPPqWI/AAAAAAAABE8/QYAc0GJuEjM/s320/griffon-nivernais-0001.jpg" width="225px" /></a><br /></div><div style="text-align: justify;"> Για αιώνες, αυτή η σκληρότριχη φυλή χρησιμοποιούταν κυρίως από τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους στις ορεινές αυτές περιοχές της κεντρικής Γαλλίας για το κυνήγι των λύκων και των αγριόχοιρων.</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-jHFY3fTNwBY/TqBV0N4vF-I/AAAAAAAABFE/ZrRMum4D81A/s1600/griffon.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="217px" rda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-jHFY3fTNwBY/TqBV0N4vF-I/AAAAAAAABFE/ZrRMum4D81A/s320/griffon.jpg" width="320px" /></a><br /></div><div style="text-align: justify;"> Μια θεωρία ως προς την προέλευση αυτής της φυλής αναφέρει ότι η φυλή του Griffon Nivernais προέρχεται από το Gallic (γαλλικό - Κελτικό) κυνηγόσκυλο (Canis Segusius) το οποίο διατηρούσαν οι Gauls, (Κέλτες) οι οποίοι κατά την κλασική αρχαιότητα κατοικούσαν στην Ηπειρωτική Ευρώπη στις περιοχές που σήμερα βρίσκονται η Γαλλία, Βέλγιο, Ελβετία και βόρεια Ιταλία. </div><br />Η συνέχεια του άρθρου <a href="http://alectorisgraeca.phpbb24.com/topic2328.html#p49582"><span style="color: blue;">από την σελίδα peppas.gr εδώ.</span></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-3985447691577447904?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-58722264205022607342011-10-20T17:41:00.000+03:002011-10-20T17:41:43.541+03:00Μία δύσκολη μέρα …<div style="text-align: justify;">«Ελάτε να δείτε παιδιά, έχω φέρει νέο αίμα». Αυτά είπε ο «Αμερικάνος» και μας τρόμαξε όταν αντικρίσαμε τον σκύλο, που με το ζόρι τον κρατούσαμε μη ξεχυθεί στα γουρούνια, Την επόμενη ημέρα βέβαια που τον αφήσαμε, έκανε χαρούλες και γυρόφερνε στα πόδια μας. Αδιάφορος ο σκύλος για το κυνήγι…….. αλλά πολύ αγαπησιάρης. </div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Us0mU77km6k/TqAzESokUyI/AAAAAAAABE0/uC-WRYg1984/s1600/amerikanos.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213px" rda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-Us0mU77km6k/TqAzESokUyI/AAAAAAAABE0/uC-WRYg1984/s320/amerikanos.JPG" width="320px" /></a><br /></div><div style="text-align: justify;"> Συμβαίνουν αυτά με τις διεθνείς αγορές, σου λένε πρώτο πράγμα, και συ λές, γιατί όχι; Σαν τις ντομάτες ας πούμε, σου λέει ο μανάβης: «αυτές είναι βιολογικές, με καθαρή κοπριά» και αγοράζεις παραπάνω, να φάς και την επόμενη μέρα. Μόνο που η βιολογική ντομάτα έχει γεύση άχυρου. Μα που να βρεις τον μανάβη πάλι να κάνεις τα παράπονά σου αφού είναι γυρολόγος και δεν έχει διεύθυνση και ΑΦΜ; Στα ίδια πλαίσια θα κινείται και ο έμπορος «σπάνιων» γουρουνόσκυλων, που να τον ανταμώσεις εκεί στα ξένα που βρίσκεται; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Δεν μας πτόησε όμως η ατυχής αγορά του φίλου μας αφού η συναλλαγή όπως είπε δεν έγινε με χρήματα – αυτήν την απαίσια δηλαδή καπιταλιστική εφεύρεση που διεθνοποίησαν οι κοσμοκράτορες Αθηναίοι – μα έγινε σύμφωνα με τους κανόνες της υγιούς οικονομίας – αυτής που ονομάζαμε κάποτε ανταλλακτικής. Σου δίνω λάδι, μου δίνεις αλεύρι, σου φτιάχνω τα αρβύλια σου σαν τσαγκάρης που είμαι, μου δίνεις ένα φόρτωμα ξύλα για τον φούρνο μου. Δεν γνωρίζω τι ακριβώς έδωσε ο φίλος μας, μα σίγουρα φορτώθηκε ένα κατ’ τ’ άλλα πολύ όμορφο σκυλί, μα όχι για το κυνήγι μας. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Από την χαρά μας όμως, αφήσαμε λάθος σκυλί για την παγάνα μας, και αντί του έμπειρου «Λεό» βρέθηκε ο κούταβος να παίρνει τον ντορό. Καλά τον πήγε και βρήκε τον κάπρο να λιάζεται του καλού καιρού. Του αγρίεψε του θεριού ο κούταβος και το θεριό μαζεύτηκε στο γιατάκι του. Πάνω – κάτω ο κούταβος έκανε τον μονιά και σηκώθηκε πάλι: «άει στο καλό σου» θα σκέφτηκε, «αυτό το σκυλί μου χαλά την ησυχία μου», και χωρίς δεύτερη σκέψη τράβηξε για ήσυχα μέρη. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Πέρα – δώθε, μπρός – πίσω, πάνω – κάτω, δεν τον άφηνε τον κάπρο ο άγριος και αμίλητος σκύλος μας να καθίσει έστω για ένα απεριτίφ, τον κούρασε με την αγένεια του και το πείσμα του. Και νευρίασε πολύ εκείνος και χαράζει δρομολόγιο σιωπής και πέρασε από τα καρτέρια μας σαν κύριος. Σιωπή ο κάπρος, σιωπή και ο κούταβος, θα έκαναν εκεί στο πυκνό φαίνεται καμιά μυστική συμφωνία: «μην φωνάζεις και μου ταράζεις τα νεύρα βρε σκύλε κι εγώ για χατίρι σου θα σε αφήσω να με ακολουθείς».</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Που και που όμως ακούγαμε το κουδούνι του κούταβου όλο και πιο αραιά ώσπου χάθηκε εντελώς από την αρίστης ποιότητας ακοή μας. Πέρναγε η μέρα, έφτασε το απόγευμα, έπιασε το σούρουπο, ανησυχήσαμε – όχι για τον κάπρο πλέον μα για το σκυλί μας. Λύσαμε τα όπλα μας, τα βάλαμε στα αυτοκίνητα και πιάσαμε τους φακούς. Στο βουνό ψηλά, όσο περνούσε η ώρα, τόσο έπεφτε η θερμοκρασία. Ένα ψιλόβροχο άρχισε στην αρχή δειλά μα στην συνέχει πήρε θάρρος και δύναμη. Και η ομίχλη όλο και έπεφτε και έφτασε μέχρι τις πατούσες μας – τόση πολύ ήταν. Με αυτές τις συνθήκες, ζώσαμε σε ομάδες των δύο ατόμων το βουνό και κρέναμε τον κούταβο να αφήσει τα πείσματα και να έλθει στην αγκαλιά μας. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> «Ο Λεό» αν ήταν θα γύριζε πίσω μόνος του» μονολόγησε ο αρχηγός. Ο κούταβος όμως «δεν γνωρίζει καλά τα κατατόπια και θα έχει καθίσει να μας περιμένει» είπε με στεναχώρια και ανησυχία ο Γιωργάκης και είχε δίκιο. Στα ψηλότερα είχαμε απομείνει έξι άτομα, οι υπόλοιποι κατέβηκαν χαμηλότερα σε άλλα περάσματα. Ο δυνατός αέρας που σηκώθηκε έκανε ακόμα δυσκολότερη την προσπάθεια μας. και η ομίχλη εκεί, να βαρεί με δύναμη το έδαφος, τόσο πυκνή ήταν.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> «Φέρτε βόλτες με τα αυτοκίνητα και τους προβολείς αναμμένους να σας ειδούμε» ακούσαμε κάποια στιγμή στον ασύρματο τον αρχηγό να φωνάζει. Το κάναμε, μπήκαμε γρήγορα σε αυτά και πήραμε σβούρα τον μουχλιασμένο δρόμο. Βάζαμε που και που και τις κόρνες μέχρι που διακρίναμε ένα αμυδρό φως να σκίζει την ομίχλη. Το φως από την χαράδρα όλο και πλησίαζε και μόλις στα δυό – τρία μέτρα διακρίναμε τον κούταβο που κούναγε την ουρά του… </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">=========================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύτηκε στο «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2011. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-5872226420502260734?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-41409988380386801422011-10-19T17:58:00.000+03:002011-10-19T17:58:02.039+03:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο ΤύποΤο περιοδικό "Κυνήγι" <strong>θα κυκλοφορήσει εκτάκτως την Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2011</strong>, λόγω της απεργίας των ΜΜΕ. <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-OvW6BTzIyZ0/Tp7lVPgYVLI/AAAAAAAABEk/tQKnWbV2oow/s1600/KYN_11%257E1.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320px" rda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-OvW6BTzIyZ0/Tp7lVPgYVLI/AAAAAAAABEk/tQKnWbV2oow/s320/KYN_11%257E1.JPG" width="234px" /></a></div><br /><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-4140998838038680142?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-72397684853810929002011-10-16T11:56:00.000+03:002011-10-16T11:56:08.438+03:00Παπάς φονιάς...?<div style="text-align: justify;">Ο δράστης, που σκότωσε με κυνηγετικό όπλο 70χρονο στην περιοχή Τροπαίων Αρκαδίας, έφτασε στην αποτρόπαιη πράξη του για κτηματικές δαιφορές που είχε με το θύμα.Το επεισόδιο έγινε στην Καπελίτσα Αρκαδίας. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Σύμφωνα με μαρτυρίες αναζητείται ο δράστης που φαίνεται πως είναι ένας 96χρονος!! παπάς. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-7239768485381092900?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-4991798600624194842011-10-16T07:54:00.000+03:002011-10-16T07:54:30.761+03:00Έγκλημα στην Αρκαδία με κυνηγετικό όπλο ...<div style="text-align: justify;">Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2011</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br />Σοκ - Άγνωστος σκότωσε με κυνηγετικό όπλο έναν 70χρονο στα Τρόπαια </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Εκτεταμένη έρευνα διεξάγεται, από αστυνομικούς της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αρκαδίας, για τον εντοπισμό και την σύλληψη, του δράστη της ανθρωποκτονίας, 70χρονου ημεδαπού, σε Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Τροπαίων Αρκαδίας, ο οποίος, αφού ... τον πυροβόλησε με κυνηγετικό όπλο, προκαλώντας του θανάσιμο τραυματισμό, τράπηκε σε φυγή προς άγνωστη κατεύθυνση. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Προανάκριση διενεργεί το Τμήμα Ασφαλείας Τρίπολης</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Περισσότερα από το <a href="http://kalimera-arkadia.blogspot.com/2011/10/70.html"><span style="color: blue;">"Καλημέρα Αρκαδία"</span></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-499179860062419484?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-40553670439147845652011-10-14T17:38:00.000+03:002011-10-14T17:38:58.035+03:00Παπάς συνελήφθη για λαθροθηρία...<div style="text-align: justify;"> Αυτή είναι είδηση προς τέρψιν για να πάνε κάτω τα φαρμάκια των μέτρων που μας παίρνουν σε καθημερινή βάση τα κοράκια της εξουσίας: «συνελήφθησαν παπάς και υιός σε περιοχή της Αρκαδίας την Παρασκευή το ξημέρωμα (σήμερα δηλαδή) να κυνηγάνε λάθρα λαγούς; αγριογούρουνα; ποιος ξέρει;».</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Μικρό ή μεγάλο το κακό, είναι δυστυχώς ένα καθημερινό φαινόμενο από τους σαλτιμπάγκους της παρανομίας που νέμονται τις νυχτιές τα βουνά και τα λαγκάδια. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Στην συγκεκριμένη όμως περίπτωση, δημιουργήθηκαν σοβαρά προβλήματα – όχι επειδή ήταν παπάς ο συγκεκριμένος λαθροθήρας, αλλά διότι την Παρασκευή το πρωί κατά τις 11.00, έπρεπε να ψάλει στην εκκλησία της ενορίας του νεκρώσιμη λειτουργία </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Περίμεναν οι συγγενείς της εκλιπούσης (όπως μάθαμε) να πάει να τελέσει ο παπάς το μυστήριο, αλλά αυτός βρισκόταν στα κρατητήρια της Βυτίνας. Με καθυστέρηση η Μητρόπολη Γόρτυνος κ Μεγαλοπόλεως έστειλε άλλον παπά για να τελέσει την εξόδιο ακολουθία. Καθυστερημένος πολύ εμφανίστηκε στον άμβωνα και ο συλληφθείς παπάς και από κοινού έψαλλαν κανονικά και απρόσκοπτα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Απορίας άξιο είναι το ότι ο παπάς δεν πέρασε από αυτόφωρο όπως συνηθίζεται σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Θα είχε φαίνεται την θεία φώτιση…….</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-4055367043914784565?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-22796456810905466492011-10-12T21:58:00.000+03:002011-10-12T21:58:51.037+03:00Τα παράδοξα ενός κάπρου…<div style="text-align: justify;"> Στην «έδρα» της ομάδας πάνω στο βουνό που σχεδόν αξημέρωτα κάθε φορά συγκεντρωνόμαστε, τα σχέδια και οι ελπίδες καλά κρατούν. Τα κέφια δυναμώνουν με κάθε νέα άφιξη των μελών.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Κατά περίεργο τρόπο, σε κάθε πρωινή μάζωξη, όλο και κάποιος λαγός περνά ανάμεσα από τα πόδια μας, συνηθέστερα από αυτά του αρχηγού – αφού μάλλον ο πονηρός λαγός έχει ψυχολογήσει τις κινήσεις του και γνωρίζοντας ότι πρωί- πρωί το όπλο δεν το έχει επ’ ώμου, δεν διστάζει να περνά ακόμα και ανάμεσα από τα πόδια του (!). </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-aW5V-IOUhTc/TpXjWeoJnXI/AAAAAAAABEc/ZhOS48Moe_w/s1600/004.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213px" oda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-aW5V-IOUhTc/TpXjWeoJnXI/AAAAAAAABEc/ZhOS48Moe_w/s320/004.JPG" width="320px" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Το πρωινό ήταν υγρό και η θερμοκρασία περίπου στους 8 C. Καλή μέρα για κυνήγι με την ομάδα σε πλήρη απαρτία (μόνο ο «γρήγορος» απουσίαζε και ελπίζουμε να είναι και πάλι σύντομα κοντά μας). Άκουσα ως συνήθως και κάποια παράπονα – τούτη τη φορά δια στόματος Τέλη, που έλεγε μεταξύ των άλλων πως σε παλαιότερο δημοσίευμα ήμουν πολύ σκληρός μαζί του. Ίσως και να ήταν έτσι αφού πολλές φορές το δίκαιο μπερδεύεται από την ένταση, την κούραση, ακόμα και από το αποτέλεσμα. Οι προθέσεις όμως, όχι μόνο για την ομάδα μου μα για όλους τους κυνηγούς αφετηρία έχουν τον καλό λόγο – έστω και αν μερικές φορές αυτός ξεφεύγει. Ας μου το συγχωρήσουν αυτό φίλοι και «εχθροί». </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η ομάδα καλά στήθηκε στην «καταραμένη» παγάνα και το κουτάβι μας εύκολα πήρε τον ντορό. Μα δεν πήγαινε μέσα σε αυτήν αλλά πήρε την πλαγιά ανάποδα από τα καρτέρια, εκεί που η κόντρα ήταν σε ετοιμότητα. Μάλιστα ο Σανίας άκουγε το κουτάβι δίπλα του μα φαίνεται την ώρα που αυτό έβγαινε έξω από τον κύκλο, αυτός θα άναβε το βαρύ τσιγάρο – δεν εξηγείται διαφορετικά η ολιγωρία του που δεν έπιασε τον σκύλο μας. Αποτέλεσμα δε της ολιγωρίας του ήταν να πάει ο σκύλος μας σε ξένη παγάνα – και δεν πέρασε ώρα πολύ που τον ακούγαμε να βαρά στάμπα του καλού καιρού με τον σκύλο της γειτονικής ομάδας.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Αμέσως έγιναν οι επαφές με την φίλια ομάδα για να πιάσουμε τον σκύλο μας και να φύγουμε. Εκεί λοιπόν που ο σχεδιασμός ήταν εν εξελίξει, ακούμε το απίστευτο: «να μπει ένας μέσα μα δίχως το όπλο του». Τώρα η φαεινή αυτή ιδέα ήταν του ηπειρώτη; Ήταν του αρκά; πιάσ’ τ’ αυγό και κούρεφτο, που έλεγαν και στο χωριό μου. Που να βγάλεις άκρη με τα ανθρώπινα καμώματα; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Χάθηκε η μέρα μας με την ατυχή έκβαση του κυνηγίου μα δεν μας πτόησε το γεγονός. Βάλαμε άλλη παγάνα όταν τακτοποιηθήκαμε και πάλι και αφού αναλύσαμε επί μακρόν τα γεγονότα. Τούτη την φορά φανήκαμε περισσότερο οργανωτικοί και μεθοδικοί - μιας και τα γουρούνια τα βρήκαμε και αφήσαμε τα σκυλιά μας δια τα περαιτέρω. Τα σκυλιά κάνουν καλά την δουλειά τους και πρέπει να το πούμε αυτό. Ότι τους δίνεις παίρνουν. Τα βάλαμε στον σωστό ντορό και έφτασαν τάχιστα στα γουρούνια.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Μην με ρωτήσει κανείς πόσα γουρούνια θηρεύσαμε γιατί θα τον μαλώσω…… Δεν είναι ερωτήσεις αυτές. Θα μπορούσε όμως κάποιος να ρώταγε: «τι ακριβώς συνέβη και χάσατε τα γουρούνια;» Αν κανείς γνωρίζει, ας λύσει και σε εμάς την απορία τούτη που κατατρώγει από την Κυριακή το απόγευμα τα σωθικά μας. Τι έγιναν τα γουρούνια; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Θαρρώ πως εδώ η ευθύνη είναι συλλογική και ας μην ψάχνει ο αρχηγός για υπαίτιους. Όταν στο μεσοδιάστημα των δύο κυνηγίων, γευματίζεις από το σακούλι του Λέντζου με τα πλούσια ελέη και το καλόκαρδο κρασί, γεύεσαι αυγά φρέσκα και μυρωδάτα, και ντερλικώνεις σαν βασιλιάς, που να βρεις μετά την σπιρτάδα να τρέξεις και να φωνάξεις, αφού ο άγιος οίνος αργά το μεσημέρι κάνει καλά την δουλειά για την οποία φτιάχτηκε. Να είμαστε δίκαιοι.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Τα γουρούνια αν μπορούσαν θα πλησίαζαν κι αυτά στο πλούσιο υπαίθριο τσιμπούσι, μα έχουν τρόπους….. Βέβαιοι όμως είμαστε ότι την επόμενη φορά που θα πάμε για κυνήγι με το στομάχι μας μισοάδειο, τα γουρούνια θα τα πετύχουμε στα γιατάκια τους. Και τότε θα έχουμε πάλι τα γνωστά θεαματικά αποτελέσματα αφού είμαστε δυνατή ομάδα. Έχουμε καλά καρτέρια και πώς να το ειπώ, εύχομαι, όπως σκοπεύουν τα φρέσκα αυγά από το τάπερ με απόλυτη επιτυχία, το ίδιο καλά να σκοπεύσουν και τους επόμενους κάπρους… </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">=========================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 12 Οκτωβρίου 2011. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-2279645681090546649?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-22521493701323307162011-10-07T22:47:00.000+03:002011-10-07T22:47:45.868+03:00Αυθαίρετη απαγόρευση θήρας στο Πάρκο Ολύμπου - ΩρίωνΑυθαίρετη και καταχρηστική η προτεινόμενη ολική απαγόρευση θήρας στο υπό ίδρυση Εθνικό Πάρκο Ολύμπου<br /><br /><br />Κύριε Υπουργέ<br /><br /><div style="text-align: justify;"> Η μέχρι σήμερα διαχείριση και προστασία του φυσικού περιβάλλοντος της Ελλάδας παρουσιάζει σημαντικά κενά και ελλείψεις τόσο σε επίπεδο πολιτικής βούλησης (σχεδιασμού) όσο και σε επίπεδο Υπηρεσιών (εκτελεστικό), με αποτέλεσμα την ελλιπή ως ανύπαρκτη διαχείριση ακόμη και στις προστατευόμενες περιοχές (πχ λίμνες Κορώνεια και Κάρλα, Πάρνηθα, κλπ). </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η παραπάνω θεσμική απραξία σε συνδυασμό με τις νόμιμες ή πολλές φορές και παράνομες δραστικές ανθρωπογενείς παρεμβάσεις στο φυσικό περιβάλλον (πυρκαγιές, εκχερσώσεις υγροτόπων, εκτροπές ποταμών, ληστρική αποψίλωση δασών, ίδρυση λατομείων, διάνοιξη δρόμων, ανεξέλεγκτη εγκατάσταση αιολικών πάρκων) που υλοποιούνται βάσει του σαθρού θεσμικού πλαισίου (που επιτρέπει οι Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων να χρηματοδοτούνται από τις εταιρείες που αναλαμβάνουν ένα έργο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται) έχουν οδηγήσει την αστικοποιημένη κοινή γνώμη στο λανθασμένο συμπέρασμα πως η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος ισοδυναμεί με απομάκρυνση όλων των ανθρώπινων δραστηριοτήτων από αυτό. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Διαβάστε ολόκληρη την επιστολή του Ωρίωνα <a href="http://www.orion.net.gr/index.php?m=2&c=act/2011/olymp.htm"><span style="color: blue;">εδώ</span></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-2252149370132330716?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-21462446109568923862011-10-06T18:03:00.000+03:002011-10-06T18:03:44.648+03:00Επιχείρηση διάσωσης τραυματισμένου ΑργυροπελεκάνουΚυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας - Θράκης,<br /><br /><div style="text-align: center;"> Δελτίο Τύπου </div><br /><br /><div style="text-align: justify;"> Με επιτυχία ολοκληρώθηκε η επιχείρηση μεταφοράς τραυματισμένου Αργυροπελεκάνου από την περιοχή της Έδεσσας στη Θεσσαλονίκη, στις Κλινικές της Κτηνιατρικής Σχολής του Α.Π.Θ.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-LrjJzln2OcE/To3DK1rhTgI/AAAAAAAABEQ/0z6npjvQIVU/s1600/Argyropelekanos1.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="239px" kca="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-LrjJzln2OcE/To3DK1rhTgI/AAAAAAAABEQ/0z6npjvQIVU/s320/Argyropelekanos1.JPG" width="320px" /></a></div><div style="text-align: justify;"> Συγκεκριμένα στις 5 Οκτωβρίου 2011 η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας – Θράκης (ΣΤ’ ΚΟΜΑΘ) ειδοποιήθηκε για την ύπαρξη ενός τραυματισμένου Αργυροπελεκάνου στην Έδεσσα. Αμέσως κινητοποιήθηκε ομάδα άμεσης επέμβασης, απαρτιζόμενη από δύο δασολόγους της ΣΤ’ ΚΟΜΑΘ που έσπευσε αμέσως στην Έδεσσα και σε συνεργασία με ιδιώτη κτηνίατρο παρέλαβε το άτυχο πουλί. Με αυτοκίνητο της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας – Θράκης μεταφέρθηκε με ασφάλεια ο Αργυροπελεκάνος, ο οποίος μάλιστα έφερε δακτυλίδια στα πόδια, και από τον αριθμό του φαίνεται ότι δακτυλιώθηκε στον υγρότοπο της Κερκίνης το 2010.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Το τραυματισμένο πουλί βρέθηκε από αγρότη στην περιοχή Παναγίτσα του νομού Πέλλας. Τόσο ο τοπικός κτηνίατρος, όσο και οι υπόλοιπες εξετάσεις που έγιναν έδειξαν ότι το πουλί δεν ήταν πυροβολημένο, αλλά είχε τραύματα από άλλη αιτία (πρόσκρουση, πτώση, κ.ά).</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης με τους 9 (εννέα) ειδικούς Δασολόγους και τους 64 θηροφύλακες που διαθέτει, καλύπτει ένα ευρύ δίκτυο σε όλη τη Βόρεια Ελλάδα. Οι πολίτες γνωρίζουν την επιχειρησιακή μας δυνατότητα και μας ειδοποιούν, όντας ευαισθητοποιημένοι και οι ίδιοι. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας – Θράκης θα συνεχίσει να παρέχει αφιλοκερδώς και χωρίς καμιά απολύτως οικονομική βοήθεια το εθελοντικό της έργο, προς όφελος της άγριας πανίδας.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Με χαρά πληροφορηθήκαμε ότι η κατάσταση της υγείας του Αργυροπελεκάνου είναι καλύτερη, μετά από την επιστημονική επιμέλεια και περίθαλψη που του παρείχε η αρμόδια Κτηνιατρική Σχολή της Θεσσαλονίκης.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Περισσότερα στην σελίδα της ΚΟΜΑΘ <a href="http://www.hunters.gr/?p=1397"><span style="color: blue;">εδώ</span></a> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-2146244610956892386?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-88141553782082949152011-10-05T22:19:00.001+03:002011-10-05T22:21:00.618+03:00Κύριε υπουργέ …<div style="text-align: justify;"> Ευτυχώς που απαγορεύτηκε πάλι ο Αμβρακικός για το κυνήγι και θα γλυτώσει και η μεσογειακή φώκια αλλά γιατί όχι και η αρκούδα της Πίνδου όταν θα κατεβαίνει στις παραλίες για ριλάξ. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Παιδικά ακούγονται αυτά και παιδικά είναι, μα, σε ποιόν να τα πεις και ποιος να τα ακούσει; Ο υπεκα; ο υφ-πεκα; ο καφετζής του υπεκα; ο μελετητής του υπεκα; ποιος; Μήπως η πρώην υπεκα που πρόλαβε πριν να φύγει για τα μετερίζια και τις βίγλες του ΟΟΣΑ και απαγόρεψε τον Υμηττό; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Με τις αποφάσεις αυτές δεν αυτοαναιρούνται οι εκάστοτε αρμόδιοι υπουργοί μόνο μα και ο παρά φύση οικολογικός συρφετός, οι άθλιες αυτές ΜΚΟ που συνεχίζουν εν μέσω χρεοκοπίας της χώρας μας και την λεηλατούν αντλώντας κονδύλια για το «θεάρεστο έργο τους». Ποιος και με ποια δικαιοδοσία δίνει τέτοιες αρμοδιότητες σε αυτές τις παρασιτικές οργανώσεις; Ποιος σοφίζεται συνεχώς σε αυτόν τον ρημαδιασμένο τόπο και επιτίθενται κατά των συμφερόντων του περιθωριακές ομάδες; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Κύριε υπουργέ, ακολουθείται κατά πόδας κι εσείς την πεπατημένη της νοσηρής αυτής κυβέρνησης και καταστρέφετε. Πόσο εύκολο είναι αυτό, πόσο απλό δηλαδή να γκρεμίζει κανείς, χωρίς να χρειάζεται δεύτερη σκέψη. Το δύσκολο σε εσάς που ενεργείτε προς το συμφέρον μας – «Πάνα αλήτη τι είπα;» - είναι ασφαλώς να οικοδομείτε, να χτίζετε κοινώς – διότι δεν έχετε τα κότσια, δεν έχετε τις γνώσεις εσείς να δημιουργήσετε, να σχεδιάσετε, να ακούσετε την απλή λογική που λέει ότι ο Αμβρακικός δεν κινδυνεύει από τους κυνηγούς. Δεν έχετε καν την διάθεση να κάνετε μελέτες ή ακόμα να ανατρέξετε στα αρχεία σας για να διαπιστώσετε με τα μάτια σας, ότι όπου υπάρχει κυνηγός η φύση προστατεύεται. Όπου πατάει το πόδι του ο κυνηγός για να θηρεύσει, αυξάνεται και η πανίδα της περιοχής. Δεν έχετε την στοιχειώδη γνώση για να διαχειριστείτε απλά πράγματα και περιμένουμε εμείς να κάνετε κάτι καλύτερο για τον Αμβρακικό; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Το κακό με εσάς κ. υπουργέ είναι ότι σας έκαναν υπεκα. Τι γνωρίζετε εσείς άραγε από την φύση; Έχετε χαθεί ποτέ στα μονοπάτια της; ήπιατε ποτέ σας νεράκι από την πηγή τους; ιδρώσατε ποτέ σας σε ανηφοριές; κόψατε ποτέ τα πόδια σας από την κούραση; σταθήκατε ποτέ καταμεσίς του δάσους να φάτε και να πιείτε; όχι; Δεν είναι κακό κ. υπουργέ που δεν κάνατε όλα τα απλά και φυσικά που κάνουμε εμείς. Δεν είναι κατακριτέο να μην γνωρίζετε, αλλοίμονο. Δεν είναι μειωτικό για την προσωπικότητά σας να μην ακούσατε ποτέ το φτερούγισμα της πέρδικας. Δεν κάνουν όλοι οι άνθρωποι τα ίδια πράγματα, δεν έχουν όλοι τα ίδια ενδιαφέροντα, και το βρίσκω υγιές για εσάς και για πολλούς συμπολίτες μας, να μην γνωρίζετε το παραμικρό από τις ανάγκες της φύσης αφού απέχετε παρασάγγας απ’ αυτήν. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Μα εμείς είμαστε εδώ κ υπουργέ, γιατί δεν μας ρωτάτε να σας πούμε; Όχι, μην ανησυχείτε, εμείς δεν θα ζητήσουμε χρήματα, καλά δεν σας το είπαν; Εμείς έχουμε μάθει μονάχα να δίνουμε, να προσφέρουμε, να χαρίζουμε, να βοηθάμε. Όχι κ. υπουργέ, δεν είμαστε άγιοι και δεν θα γίνουμε. Όμως, για όσα αγαπάμε και λαχταράμε, δίνουμε ότι έχουμε και δεν έχουμε. Γιατί δεν μας φωνάζετε στο όμορφο γραφείο σας, να μας συμβουλευτείτε; Να ακούσετε έστω και την δική μας άποψη για τον Αμβρακικό, μα και για τον Υμηττό ακόμα, και για όσα «προς χάριν της οικολογίας» έκανε η προηγούμενη υπεκα; Έχετε υποχρέωση κ υπουργέ να μας εμπιστευτείτε – εμείς δεν αφαιρούμε από τον δημόσιο κορβανά, αφού, ξέρετε καλύτερα από εμάς τους κυνηγούς τι χρήματα καταναλώνονται χάριν της ύπαρξης όλων αυτών που έχουν αναλάβει με εργολαβία την ελληνική φύση. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Μην σας κουράζω άλλο κ. υπουργέ, ασφαλώς θα έχετε να διεκπεραιώσετε τις καθημερινές υποθέσεις του γραφείου σας. Όμως, στον ελεύθερο χρόνο σας, ας πούμε ένα Σάββατο πρωί, ελάτε μαζί μας, όχι με την ΚΣΕ, γιατί αυτοί οι τύποι σκέφτονται πολιτικά πρώτα και μετά είναι κυνηγοί. Ελάτε με εμάς, με οποιοδήποτε κυνηγό, και να πάμε στον Αμβρακικό, στον Έβρο, στην Αρκαδία, στην Πίνδο, όπου εσείς θέλετε, και να δούμε μαζί την μαγευτική φύση, να συναντήσουμε ανθρώπους της υπαίθρου και άλλους κυνηγούς - και μετά απαγορέψτε και το κυνήγι στην Ελλάδα αν σας κάνει κέφι. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Εξυπακούεται ότι τα έξοδα μας θα είναι ρεφενέ … </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">=====================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2011. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-8814155378208294915?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-82690545629699812682011-10-04T20:21:00.000+03:002011-10-04T20:21:08.027+03:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο ΤύποΚάθε Τετάρτη <br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-beehhTULfS4/TotAaRvdYNI/AAAAAAAABEE/4O_A8wY8YWg/s1600/KYN_10%257E1.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320px" kca="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-beehhTULfS4/TotAaRvdYNI/AAAAAAAABEE/4O_A8wY8YWg/s320/KYN_10%257E1.JPG" width="234px" /></a></div><br /><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-8269054562969981268?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-88630387836107102602011-10-03T21:35:00.000+03:002011-10-03T21:35:58.354+03:00Για τον κάπρο ο λόγος …<div style="text-align: justify;"> Από το 1989, χρονιά που πρωτο-απελευθερώθηκε ο κάπρος στον Μοριά, πρώτα από τον Κυνηγετικό Σύλλογο Μεγαλόπολης και στη συνέχεια από τον Κυνηγετικό Σύλλογο Καλαβρύτων, μέχρι και σήμερα, πέρασαν 22 χρόνια.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η παρουσία του κάπρου είναι μία μεγάλη νίκη των κυνηγών είτε αρέσει αυτό είτε όχι. Εννοείται ότι – αφού ζούμε στην Ελλάδα, η προσπάθεια αυτή δεν ήταν αναίμακτη, εφόσον είχε ποινικές διώξεις (του Παναγιώτη Αριδά, τότε προέδρου του συλλόγου της Μεγαλόπολης) και δικαστήρια, άρνηση της Ομοσπονδίας Πελοποννήσου στο αρχικό στάδιο της απελευθέρωσης να την αποδεχτεί, και πολλά ακόμα ευτράπελα που ακολουθούν συνήθως όλες τις σοβαρές προσπάθειες στον τόπο αυτό. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Έπειτα από 22 χρόνια μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι η αναπαραγωγή πέτυχε απόλυτα, ο κάπρος εντάχθηκε στο φυσικό περιβάλλον εύκολα, δίχως να δημιουργήσει προβλήματα στο οικοσύστημα – όπως συμβαίνει συνήθως με τις ανεξέλεγκτες απελευθερώσεις πολλών οικολογικών οργανώσεων που στερούνται γνώσεων και μελετών. Αλλά γνωρίζουμε ότι αν αυτές οι αμφιλεγόμενες οργανώσεις δεν προβούν σε κάποια έστω απελευθέρωση, δεν έχουν και λόγο ύπαρξης – και επομένως ούτε οικονομικές ενέσεις από τον μόχθο του Έλληνα πολίτη. Μα ας σημειωθεί και το σύνηθες φαινόμενο – τις απελευθερώσεις οι οργανώσεις αυτές τις πραγματοποιούν νύκτα, μακριά από τα βλέμματα ανθρώπων – και εξηγείται εύκολα τούτη η πρακτική τους από την έλλειψη υπευθυνότητας και αγάπης για την φύση. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Στον Μοριά ο κάπρος απόκτησε υπερπληθυσμούς και η σωστή διαχείριση από μέρους μας θα μας δίνει ένα όμορφο και συναρπαστικό κυνήγι. Στην κεντρική Ελλάδα επίσης οι πληθυσμοί του κάπρου βρίσκονται σε υψηλά επίπεδα, γεγονός που χαροποιεί κυνηγούς και συλλόγους. Στα βόρεια της πατρίδας μας και ειδικότερα στις περιοχές που συνορεύουν με Σκόπια και Βουλγαρία, τα πράγματα (κατά την γνώμη μου) στην πορεία του χρόνου δεν θα εξελιχθούν ομαλά, θα δημιουργηθούν προβλήματα και θα διογκωθούν – και το κυνήγι θα περάσει από συμπληγάδες. Η αιτία των προβλημάτων θα έχει να κάνει με τον έλεγχο των πληθυσμών αφενός και αφετέρου με το κέρδος – και γνωρίζουμε όλοι μας για το «κυνήγι στις χώρες αυτές», που είναι οργανωμένο με επαγγελματισμό από διάφορα γραφεία, μα που στην ουσία δεν είναι κυνήγι μα σχολική εκδρομή μιας και το θήραμα – τον κάπρο για τον οποίον μιλάμε, σου τον φέρνουν στην θέση σου, στο καρτέρι σου, έτοιμο προς σκόπευση, και συ, άκοπα, ανίδρωτα, τον θηρεύεις. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Οι χώρες αυτές, καλά οργανωμένες στις ρεζέρβες και στα πλούσια θηράματα, κινούνται με γνώμονα μόνο το κέρδος. Το χρήμα των κυνηγών από τρίτες χώρες (σε αυτές και η δική μας με μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων), είναι πάρα πολύ και μεγάλος αριθμός ανθρώπινου δυναμικού, κινείται, εργάζεται, σχεδιάζει, μελετά, ώστε ο κάπρος να υπάρχει εντός της επικράτειας τους. Οι μεγάλες μετακινήσεις του κάπρου θα είναι απόλυτα ελεγχόμενες ώστε να αποφεύγονται αυτές προς τα νότια. Την πολιτική αυτή θα την βιώσουν πρώτοι απ’ όλους (αν ήδη δεν την βιώνουν) οι Έλληνες κυνηγοί της κεντρικής Μακεδονίας, και θα δούν να ελαττώνεται απελπιστικά ο πληθυσμός των αγριόχοιρων. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Οι ομάδες</strong></div><div style="text-align: justify;">Σε ολόκληρη την χώρα πλην της Πελοποννήσου, οι ομάδες των αγριογούρουνων είχαν οργανωθεί, είχαν περάσει τα δικά τους προβλήματα και έφτασαν έπειτα από την βαθιά εμπειρία που απέκτησαν να λειτουργούν με σεβασμό τόσο προς το θήραμα αλλά κυρίως και μεταξύ τους. Στην Πελοπόννησο, όταν άρχισε το κυνήγι του κάπρου ελεύθερα το 1996, έγινε το «έλα να δεις». Οι περισσότερες ομάδες που δημιουργήθηκαν είχαν και ηπειρώτες κυνηγούς, γνώστες του κάπρου, που τις βοήθησαν στην εξέλιξή τους. Παράλληλα, άλλες πολυπληθείς ομάδες δημιουργήθηκαν (η μεγαλύτερη και η πλέον ονομαστή εκ Πάτρας) και έφεραν στα νέα κυνηγοτόπια πολλά και σοβαρά προβλήματα. Οι μεγάλες αυτές ομάδες δεν είδαν ένα νέο κυνήγι αλλά ένα καινούριο τρόπο κέρδους, αφού το κρέας του κάπρου το εμπορεύονταν σε πολύ υψηλές τιμές. Στο όνομα του κέρδους και όχι του κυνηγίου, οι ομάδες αυτές άνοιξαν πόλεμο με τους πάντες - με τις τοπικές κοινωνίες μη αφήνοντας τες να εργαστούν απρόσκοπτα στα χωράφια τους, με άλλες νεοϊδρυθείσες ομάδες που πάλευαν να μάθουν το κυνήγι του κάπρου, με κτηνοτρόφους που τους δημιούργησαν αμέτρητα προβλήματα στα κοπάδια τους, μα ακόμα και με τον Νόμο αφού καταπατούσαν κάθε κυνηγετική διάταξη και ακόμα αυτό τον ποινικό κώδικα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Με το πέρασμα του χρόνου, οι νόμιμες ομάδες οργανώθηκαν σε αντίθεση με τις μεγάλες που αφανίστηκαν αφού το κέρδος έσπειρε την διχόνοια – φυσική εξέλιξη όταν το χρήμα δεν μοιράζεται στα ίσα. Ο κύριος λόγος της διάλυσης των ομάδων αυτών ήταν καθαρά οικονομικός. Άρα δεν είχαν τύχη και μέλλον. Οι ομάδες αυτές έσπασαν σε πολλές μικρότερες – νόμιμες πλέον και ακολουθούν τους κανόνες των υπολοίπων ομάδων. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Τα νέα μέλη των ομάδων πέρασαν από διάφορα στάδια προσαρμογής. Στο τέλος η κάθε ομάδα «κλείδωσε» και πολύ δύσκολα θα ενταχθεί σε αυτήν ένα νέο μέλος. Παράλληλα, οι προστριβές που δημιουργούνταν στα κυνηγοτόπια με άλλες ομάδες, ατόνησαν, οι εχθρικές σχέσεις που συνηθισμένη αιτία ήταν ο τόπος, έδωσαν τη θέση τους στην καλή συνεργασία. Σε τούτο συνέβαλε ο καθορισμός των κυνηγότοπων της κάθε ομάδας. Είδε η κάθε ομάδα ότι μπορεί να διαλέξει έναν τόπο για το κυνήγι της – και τόπος υπήρχε για όλες τις ομάδες. Συγχρόνως άρχισαν να οικοδομούνται οι καλές επαφές με τις γειτονικές ομάδες, αφού τα οφέλη από τις αρμονικές σχέσεις είναι πολλά. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Συνέπεια των παραπάνω είναι ότι σήμερα οι ομάδες δεν αντιμετωπίζουν τα προβλήματα του παρελθόντος, Έδιωξαν το άγχος του κυνηγότοπου, έμαθαν καλά όλοι τους τις δυνατότητές τους, ξέρουν πώς να λειτουργήσουν τόσο στο κυνήγι αλλά και έξω από αυτό, σέβονται πλέον την ντόπια κοινωνία – και αυτή με την σειρά της αποδέχτηκε με εγκαρδιότητα την ομάδα που κυνηγά στα μέρη της, και το μεγάλο κέρδος απ’ όλα αυτά χρεώνεται στο κυνήγι, όπως ακριβώς το θέλουμε, ελεύθερο και γόνιμο. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Στο δι’ ταύτα</strong> </div><div style="text-align: justify;">Ασφαλώς βρισκόμαστε πολύ μακριά από την ημέρα εκείνη που η κυνηγετική παιδεία θα λύνει αυτόματα τα προβλήματα που θα προκύπτουν. Όμως έστω και αργά προχωράμε σαν μια μικρή κοινωνία που είμαστε εμείς οι κυνηγοί, και θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για το κυνήγι στην Ελλάδα, για το δικαίωμα να κυνηγάμε ελεύθερα, σεβόμενοι στο έπακρο τις διατάξεις που διέπουν το κυνήγι μας. Αλλάζουν οι εποχές, προσαρμοζόμαστε κι εμείς για να έχουμε λόγο στα πράγματα και αύριο, αλλάζει και το κυνήγι. Τώρα έχουμε ανάγκη περισσότερο από ποτέ, να φτάσουμε στο βουνό και να ανασάνουμε ελεύθερα </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η πολυετής προσπάθεια της κυνηγετικής οικογένειας (οι Ομοσπονδίες, οι σύλλογοι, η θηροφυλακή, ο κυνηγετικός τύπος, εμείς οι κυνηγοί), φέρνει σιγά μα σταθερά καρπούς. Γέμισαν τα βουνά από αγριογούρουνα και αλλάξαμε πάρα πολλοί κυνηγετικό προορισμό. Έχουμε κυνήγι επειδή το προσέξαμε, αγωνιστήκαμε για τον σκοπό αυτό, περάσαμε από ανυπέρβλητα εμπόδια, χλευαστήκαμε από μία μερίδα οικολογούντων και από διάφορες ΜΚΟ, αντέξαμε όμως στον πόλεμο και συνεχίζουμε με αισιοδοξία να κυνηγάμε τον μαγικό κάπρο, τον βασιλέα της πανίδας μας. Μπορεί άλλοι να παίρνουν τα φράγκα για την Αρκούδα και τον λύκο για παράδειγμα, εμείς όμως είμαστε οι εγγυητές της άγριας φύσης. Και μάθαμε να πληρώνουμε αδρά, ακόμα και τώρα στους χαλεπούς καιρούς - με το ποσό που μας αναλογεί πληρώνουμε και τις ΜΚΟ που για να έχουν λόγο ύπαρξης καταφεύγουν σε ασχήμιες εις βάρος μας – αφού θεωρούν πως ότι κακό γίνεται στη φύση, προέρχεται από τον κυνηγό. Κάπως έτσι μάλλον θα λειτουργεί η θεωρία του μηδενισμού. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Πρόταση</strong></div><div style="text-align: justify;">Απαραίτητη προϋπόθεση για το μέλλον του κάπρου σε πρώτη προτεραιότητα μπορούμε να βάλουμε την κυνηγετική παιδεία. Προς τον σκοπό αυτό ας τρέξουν οι Ομοσπονδίες – αφού έχουν το υλικό (μελέτες), σε συνεργασία με την ΚΣΕ και με τους Φορείς εκείνους που μπορούν να αντιληφθούν με πνεύμα ελεύθερο και όχι με αγκυλώσεις, και να ενταχθεί το κυνήγι, η σωστή διαχείρισή του, στα σχολεία. Αν θέλουμε να μιλάμε για το μέλλον του κυνηγίου, πρέπει να ξεκινήσουμε από την παιδική ηλικία, να αρχίσει το παιδί να μαθαίνει για την φύση και για τα οφέλη του κυνηγίου. Σε προηγμένες χώρες (που θα πάει, θα γίνουμε και εμείς), το κυνήγι δεν είναι ταμπού και διδάσκεται στο δημόσιο σχολείο. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">=========================</div><div style="text-align: justify;"><br />Δημοσιεύθηκε στο «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2011.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-8863038783610710260?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-4309197308345456622011-09-29T12:33:00.001+03:002011-10-03T21:45:12.796+03:00Κυνήγι και διανόηση …<div style="text-align: justify;"> Έχω έναν γνωστό, που σε ολόκληρη τη ζωή του δεν κατάφερε να σηκωθεί από το κρεβάτι του πριν της 12 το μεσημέρι. Και είναι διαρκώς αγανακτισμένος για την άδικη ζωή…</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Όχι, δεν είναι κυνηγός, δεν είναι οικολόγος, της υψηλής διανόησης είναι, αυτό που λέμε στα μέρη μας «διανοούμενος». Πως ζει; Άγνωστο. Προφανώς σε βάρος των άλλων, είναι δηλαδή παράσιτο. Και φυσικά, σαν πνευματικός άνθρωπος που είναι, καταφέρεται εναντίον του κυνηγίου. Μιλάει πολύ όμορφα για την φύση και – ξέχασα να το πω, είναι γέννημα θρέμμα της πόλης, που σημαίνει για την δική του κοσμοθεωρία ότι «ο άνθρωπος ζει στις πόλεις, τα ζώα στην φύση». </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Αν τον άνθρωπο αυτόν τον αφήσεις δέκα λεπτά μόνο σε ένα δάσος, το μόνο βέβαιο είναι ότι θα πανικοβληθεί και θα αρχίσει τα κλάματα. Δυστυχώς γι’ αυτόν μα και για εμάς, αυτός ο φοβερός τύπος φέρει με περηφάνια την ταμπέλα του «διανοούμενου». Και φυσικά όλοι εμείς είμαστε κατ’ αυτόν «σκουπίδια και ζώα» εφόσον βρισκόμαστε στην φύση και κυνηγάμε. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Εμείς λοιπόν τα «σκουπίδια», μαζευτήκαμε την Κυριακή το πρωί στο βουνό, πριν το χάραμα, γευματίσαμε, ψήσαμε τον καφέ μας στην μικρή φωτιά μας από πέτρες περικυκλωμένη, ήπιαμε το νεράκι μας από τον κουριαλό της πηγής, νιώσαμε στο πετσί μας την πρωινή υγρασία αφού απλώσαμε κατάχαμα το φιδίσιο κορμί μας και απολαύσαμε το ξύπνημα της φύσης. </div><div style="text-align: justify;"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-_LOQ_1lJb54/TooCYZlU56I/AAAAAAAABEA/i8X-w42THlA/s1600/visonas.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240px" kca="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-_LOQ_1lJb54/TooCYZlU56I/AAAAAAAABEA/i8X-w42THlA/s320/visonas.jpg" width="320px" /></a></div></div><div style="text-align: justify;"> Οι βροχές των προηγούμενων ημερών είχαν μουλιάσει το σκληρό από την πολύκαιρη αναβροχιά χώμα, του έδωσαν αρώματα και το μαλάκωσαν. Και σκύψαμε η ομάδα, αφού χωριστήκαμε και πήρε ο καθένας μας τον δρόμο του – και αρχίσαμε να ψηλαφούμε τα ίχνη των κάπρων που τράβαγαν για τα γιατάκια τους. Η επαφή αυτή με το άγριο ζώο, αφήνει μία μοναδική αίσθηση που την γνωρίζουμε καλά μονάχα εμείς. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Μέχρι το μεσημέρι, που έχουμε ζήσει τόσα πολλά κατά την διαδικασία του κυνηγίου, θα ξυπνά φαντάζομαι και ο γνωστός μου πνευματικός άνθρωπος και αγουροξυπνημένος όπως θα είναι, θα βλαστημά την άτιμη την κοινωνία που δεν αναγνωρίζει όσο πρέπει την διάνοιά του. Ναι, είναι άδικη η κοινωνία μα αυτός, μέσα από καπνούς και τσιγάρα, θα προσπαθήσει για ακόμα μία φορά να την ισιώσει, να την φέρει στα μέτρα του. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η δυνατή παγάνα που κάναμε σε συνδυασμό με τον δροσερό καιρό και τα σκυλιά μας σε καλή διάθεση, έφερε το ποθητό αποτέλεσμα αφού ο κάπρος δεν κατάφερε να ξεφύγει από το βόλι του αρχηγού. Ευτυχώς που ο διανοούμενος βρίσκεται στην πόλη και προσπαθεί να δώσει λύσεις στα υπαρξιακά μας προβλήματα, διότι, αν αντίκριζε κατά γης τον κάπρο μπορεί και να έτρεχε σαν την «τρελή του Σαγιώ» νομίζοντας πως τον κυνηγά καμιά αρκούδα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η ομάδα αποχώρησε από το βουνό με ηρεμία και πήγε για τα περαιτέρω… άλλοι έκαναν την βρώμικη δουλειά της αφαίρεσης του τομαριού, και άλλοι πίνοντας τσίπουρα κριτίκαραν αυτούς που δούλευαν. Συμβαίνουν αυτά, οι φιλοσοφούντες να βλέπουν όλα τα στραβά, σαν τον διανοούμενο φερ’ ειπείν. Βέβαια, δεν είναι όλοι καλοί στη δουλειά αυτοί και πρέπει να αναγνωρίσουμε την αξιοσύνη κάποιων. Την τέχνη, γιατί περί τέχνης πρόκειται αφού το μαχαίρι εκδοράς απαιτεί ειδικούς χειρισμούς – την κατέχουν καλά ο αρχηγός φυσικά, και βέβαια ο Λέντζος, ο Τέλης και επικουρικά ο Αστυνόμος και ο Σπήλιος. Εμείς οι υπόλοιποι κατά την διάρκεια της εκδοράς αποκτούμε ειδίκευση στην πόση. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Λίγο πριν το σούρουπο που ολοκληρώθηκε η δουλειά αυτή και έλαβε ο καθένας μας το μερτικό του από το μοίρασμα δια χειρός του «εκτελωνιστή», είχαμε καταναλώσει κάμποσο τσίπουρο. Φαντάζομαι, πίσω στην πόλη, ο οργισμένος διανοούμενος θα ήταν στην κυκλική παρέα του και θα μιλούσε με τα χείλη και το σώμα – ξέρετε, μιλάω για τις κινήσεις των χεριών, των βλεφάρων, την στάση του σώματος – και όλα εκείνα που κάνουν ελκυστική την συζήτηση όταν υπάρχει σε αυτήν ένα επίπεδο…. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Θα μιλούσε για τον πολιτισμό που έχει παρακμάσει φαντάζομαι, ή έστω για την θέση της διανόησης στην σύγχρονο κόσμο, ή ακόμα και για την καταπολέμηση της φτώχειας. Για πολλά θα μπορούμε να μιλήσει. Όταν σηκώνεσαι για πρωί το μεσημέρι, όταν το πρωινό σου το παίρνεις το απόγευμα, πολλά έχεις να πεις στον κόσμο και περισσότερα να του μάθεις. Και άφησε τους άλλους, «τα σκουπίδια» να κυνηγούν από το χάραμα…</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">============================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2011.<br /><br />============================<br /><br />H φωτό με τον Βίσωνα είναι του φίλου μας Αθανάσιου Χύμη, τραβηγμένη σε πάρκο της Αμερικής. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-430919730834545662?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-62566895570933145482011-09-27T17:34:00.000+03:002011-09-27T17:34:44.689+03:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο ΤύποΚάθε Τετάρτη <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-vxzka227yt0/ToHe53efzOI/AAAAAAAABDk/P3vG9QuRZ2w/s1600/KYN_99%257E1.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320px" kca="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-vxzka227yt0/ToHe53efzOI/AAAAAAAABDk/P3vG9QuRZ2w/s320/KYN_99%257E1.JPG" width="234px" /></a></div><br /><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-6256689557093314548?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-31399448061679084332011-09-24T07:40:00.001+03:002011-09-24T07:41:33.596+03:00Προς Υπουργό ΠΕΚΑ κ.Γ.Παπακωνσταντίνου - ΩρίωναςΚύριε Υπουργέ,<br /><br /><br /><div style="text-align: justify;"> Με αφορμή την απόφαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου - Δυτικής Μακεδονίας για να επιτραπεί η θήρα σε λίγες ζώνες των υγροτόπων του Αμβρακικού (2607/9-9-2011 και 2078/9-9-2011) και τη δημόσια επιστολή μερικών Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ) που αντιτίθενται στην απόφαση της αποκεντρωμένης Διοίκησης, θα θέλαμε να σας επισημάνουμε ότι:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η θήρα είναι μια αρχέγονη και πολυδιάστατη δραστηριότητα, η διαχείριση της οποίας αποτελεί αντικείμενο της θηραματολογικής επιστήμης, η οποία εξετάζει την κάθε περίπτωση για την επιλογή της ορθής απόφασης. Στην Ελλάδα, δυστυχώς, με την επιρροή των διάφορων και άσχετων με το αντικείμενο της θήρας Περιβαλλοντικών ΜΚΟ (πχ. Εταιρεία Μελέτης και Προστασίας της Μεσογειακής Φώκιας) έχει υιοθετηθεί η "απαγόρευση" ως μια "εύκολη λύση" αντί της διαχείρισης και της ανάπτυξης της θήρας. Ο αδικαιολόγητος εξοβελισμός της θήρας από το σύνολο σχεδόν των υγροτόπων της χώρας μας, ερήμην πάντα των τοπικών κοινωνιών, έχει επιβληθεί κεντρικά με τη συνδρομή μερικών ΜΚΟ, οι οποίες καλλιεργούν δογματικές και αντιεπιστημονικές θέσεις για τη θήρα και τους κυνηγούς. Θέσεις που εδώ και δεκαετίες έχουν απορριφθεί στην Ευρώπη και στην Αμερική ως επιζήμιες για τη διατήρηση της φύσης (Peterle 1977, Shaw 1977, Hooper 1994, Ryan et al. 2009). </div><div style="text-align: justify;"> </div><div style="text-align: justify;">Η συνέχεια της επιστολής <a href="http://www.orion.net.gr/index.php?m=2&c=act/2011/amvrakikos.htm">εδώ ...</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-3139944806167908433?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-83998291740583320622011-09-24T06:43:00.000+03:002011-09-24T06:43:50.788+03:00Ο κάπρος είναι πάλι εδώ …<div style="text-align: justify;"> Παρασκευή βράδυ η ομάδα συγκεντρώθηκε στο βουνό. Κρεμάσαμε στα δέντρα τα κλεφτοφάναρα γιατί το φως του φεγγαριού δεν είχε δύναμη. Ένα μονάχα λαμπερό μα μακρινό φως έδιναν οι γαλαξίες και τα αμέτρητα αστέρια του ουράνιου στερεώματος, </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η ομάδα είχε κέφια. Αρχίσαμε τα γνωστά «θα» για τη επόμενη ημέρα, τα σχέδια έβγαιναν τέλεια και είχαμε την εντύπωση πως είχαμε ήδη θηρεύσει αμέτρητους κάπρους. Στα κόλπα του παραμυθιού έδωσε τέλος ο ελαφρύς ύπνος με εκείνο το βορειοανατολικό αεράκι να κατεβάζει την θερμοκρασία στους 9 C. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Πρωί- πρωί βάλαμε την παγάνα μας, φοβούμενοι την ζέστη της ημέρας. Ήταν παράξενος ο καιρός, ο ήλιος έβγαινε καυτός όταν τον συναντούσες και όταν έφτανες σε παχύ ίσκιο η δροσιά ήταν απερίγραπτη. Ξέραμε που ήσαν περίπου τα γουρούνια, και αφήσαμε τα σκυλιά μας με πρώτο τον Τσάκαλο. Γρήγορα αυτός πήρε τον ντορό και πήγαινε καλά. Δεν άργησε να βαρέσει στάμπα. Αρχίσαμε από πίσω τις ντουφεκιές, τίποτα, έκλεισε ο λαιμός μας από τις φωνές, τα ίδια πάλι. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Αφήσαμε την Ίρμα και τον Λεό, που πήραν άλλο ντορό και έφτασαν να βαράνε στάμπα παρέα με τον Τσάκαλο. Η παγάνα όλο και πλησίαζε, πίεζε τα γουρούνια που ήσαν πολλά, μα τίποτα, δεν σηκωνόντουσαν. Μας έκανε εντύπωση η συμπεριφορά τους. Από τα καρτέρια ακούστηκε μια ξερή ντουφεκιά, απορήσαμε. Ντουφέκισε ο Σπήλιος ένα γουρούνι περαστικό, μόνο του, δίχως σκυλί στο κατόπι του. «Το χτύπησε Σπήλιο;», «Όχι παιδιά, μου ξέφυγε». </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Περνούσε η ώρα και η ζέστη γινόταν αφόρητη, ότι φοβόμασταν ήδη συνέβαινε. Ο αρχηγός για ώρα πολύ σιωπούσε, μονάχα ο Δήμος κι εγώ δουλεύαμε από πίσω, και ο Γιωργάκης που μας πληροφορούσε για τις κινήσεις των σκυλιών μας- που έκαναν κύκλους αλλά δεν τολμούσαν περισσότερα – ήταν πολλά τα γουρούνια και φοβόντουσαν. Τις ίδιες πληροφορίες μας έδινε και ο Γιώργης που ήταν καρτέρι ψηλά στο διάσελο και είχε καλή ορατότητα του χώρου. «Μα που είναι ο αρχηγός;» ρώτησε ο Δήμος μην αντέχοντας την αναμονή. «Κοιμάται, είναι η ώρα του» του αποκρίθηκα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> «Μπαίνω μέσα» ακούστηκε η φωνή του Δήμου. Ταράχτηκε από τον ύπνο του ο αρχηγός και ξύπνησε: «όλοι στις θέσεις σας, ο Δήμος μπαίνει μέσα». Πλησίαζε ο Δήμος στο γιατάκι των γουρουνιών, που δεν απείχε περισσότερο από 100-150 μέτρα από εμένα αλλά και τον Γιωργάκη. Ήταν βαθύς λόγγος, σε ξεμάτωνε σε κάθε σου βήμα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Δεν ακουγόταν το παραμικρό, μονάχα ένας λαγός παραπέρα έκανε φασαρία πηγαίνοντας να κρυφτεί - νόμιζε πως τον κυνηγούσαμε. Τα εκατό μέτρα ο Δήμος τα έκανε έρποντας σχεδόν σε είκοσι λεπτά, περιμέναμε…… επιτέλους ακούστηκε η φωνή του: «αρχηγέ, είναι μία γουρούνα με εννιά- δέκα μικρά, τι να κάνω;». «Μάζεψε τα σκυλιά να φύγουμε. Θα τα βρούμε του χρόνου», απάντησε κοφτά ο αγουροξυπνημένος αρχηγός. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Συγκεντρωθήκαμε στο μεγάλο πουρνάρι να κολατσίσουμε, είχε μεσημεριάσει καλά. Νερό άφθονο είχαμε από την κοντινή πηγή, κρασί όσο θέλαμε από το βαρέλι του Λέντζου. Ξεκουραστήκαμε, μας πήρε για λίγο και ο ύπνος και σαν δρόσισε αποφασίσαμε ακόμα μία παγάνα, είχαμε χρόνο μέχρι τις επτά. Ανεβήκαμε ακόμα ψηλότερα, φτάσαμε σχεδόν στους περδικότοπους. Είχαν ξεκουραστεί και τα σκυλιά μας.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Φρέσκοι όπως ήμασταν δεν αργήσαμε να φέρουμε τα άγρια στα καρτέρια μας. Επιστρέψαμε από το βουνό με δύο καπριά στη βάση μας, ένα μεγάλο κι ένα μικρότερο. Η πρώτη κυνηγετική εξόρμησή μας πήγε καλά με την σφραγίδα του Αστυνόμου και του Λέντζου. Δεν θέλαμε περισσότερα. Χορτάσαμε από ζέστη, από δροσιά, κοιμηθήκαμε του καλού καιρού και πριν και κατά την διάρκεια του κυνηγίου – όπως συνηθίζουμε άλλωστε όλοι μας και ας μην το μαρτυράμε. Να κάθεσαι σε πυκνό ίσκιο και να μην γείρεις για λίγο στο πλάι, είναι σαν να κάνεις μισή δουλειά. Τα δεκάλεπτα διαλλείματα ύπνου διώχνουν την κούραση μα κυρίως διώχνουν το άγχος από την προσπάθεια να τρέξεις, να φωνάξεις, να ακούσεις τα σκυλιά. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Για άλλη μία φορά οι παραξενιές του Αστυνόμου επαληθεύτηκαν: «σας είπα από χθές, είδα στο δρόμο μου ποντίκι, και όταν το βλέπω, ξέρω, θα πάει καλά το κυνήγι μας». Μήπως πληρώθηκε ο χρόνος λέω και αντί για σχέδια και ιχνηλασίες, κοψίματα και παγάνες, να πηγαίνουμε κατευθείαν στις δοξασίες και να τις ερμηνεύουμε; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">==============================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου 2011.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-8399829174058332062?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-84485805917691622712011-09-21T17:39:00.000+03:002011-09-21T17:39:21.584+03:00Επιτυχής επιχείρηση διάσωσης αγριόχοιρων<div style="text-align: left;">ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ</div><div style="text-align: justify;"><br /> Επιτυχής επιχείρηση διάσωσης αγριόχοιρων στη Νιγρίτα Σερρών Μετά από πολύωρη και ολονύκτια συνεχή επιχείρηση απεγκλωβίστηκαν δεκάδες αγριογούρουνα που είχαν πέσει σε αρδευτική διώρυγα (Κ5) στην περιοχή Νιγρίτας Σερρών.Η επιχείρηση διάσωσης ξεκίνησε νωρίς το πρωί της Τρίτης 20 Σεπτεμβρίου 2011 όταν ο θηροφύλακας της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας – Θράκης (ΣΤ’ ΚΟΜΑΘ) κ. Κώστας Γερακούδης αντιλήφθηκε κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας του, τα εγκλωβισμένα αγριογούρουνα. Αμέσως ειδοποίησε την Πυροσβεστική Υπηρεσία, τη Δασική Υπηρεσία και τους υπόλοιπους συναδέλφους που διατηρεί η ΚΟΜΑΘ στο ν. Σερρών. Παράλληλα στην περιοχή έσπευσαν προς βοήθεια κυνηγοί και άλλοι πολίτες.Η επιχείρηση απεγκλωβισμού, με σχοινιά, καλάθια και άλλες δράσεις τελείωσε αργά το απόγευμα, ενώ όλη τη νύκτα θηροφύλακες της ΣΤ΄ΚΟΜΑΘ παρέμειναν στην περιοχή για την προστασία των ζώων.Το κοπάδι των αγριόχοιρων διασώθηκε με τεράστια επιτυχία, καθώς μόλις δύο (2) ζώα εξουθενωμένα δεν επέζησαν, ενώ σε καλή κατάσταση ήταν όλα τα υπόλοιπα. Σε συνεργασία με το Δασαρχείο τα περισσότερα μεταφέρθηκαν στη Χρυσοπηγή Σερρών με οχήματα της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας – Θράκης και της Δασικής Υπηρεσίας.</div><div style="text-align: justify;"> </div><div style="text-align: justify;"> Το περιστατικό αυτό αποδεικνύει την επιχειρησιακή ικανότητα της θηροφυλακής των κυνηγετικών οργανώσεων, την οποία όσο και αν την αποσιωπούν ορισμένα μέσα και οργανώσεις, είναι αναγνωρισμένη από τις τοπικές κοινωνίες που ζουν και δραστηριοποιούνται στην ύπαιθρο. Αξίζει δε να επισημανθεί ότι η θηροφυλακή χρηματοδοτείται αποκλειστικά από τον Έλληνα κυνηγό και μόνο.Γραφείο Τύπου </div><div style="text-align: justify;"> </div><div style="text-align: justify;"> </div>ΣΤ΄ ΚΟΜΑΘ <br /> <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-94qZOmJ9li8/Tnn2SAdlkUI/AAAAAAAABDY/J8ktooQi9L4/s1600/gourounia-kanali.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hca="true" height="240px" src="http://1.bp.blogspot.com/-94qZOmJ9li8/Tnn2SAdlkUI/AAAAAAAABDY/J8ktooQi9L4/s320/gourounia-kanali.jpg" width="320px" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-AVYuN8R0rCU/Tnn2etDYHDI/AAAAAAAABDc/WBVRQqh5WNk/s1600/autosxedio+diasosis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hca="true" height="240px" src="http://2.bp.blogspot.com/-AVYuN8R0rCU/Tnn2etDYHDI/AAAAAAAABDc/WBVRQqh5WNk/s320/autosxedio+diasosis.jpg" width="320px" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-bnhKgatU54E/Tnn2pZ7jJ4I/AAAAAAAABDg/imF4eeZdgcA/s1600/diasosi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hca="true" height="239px" src="http://2.bp.blogspot.com/-bnhKgatU54E/Tnn2pZ7jJ4I/AAAAAAAABDg/imF4eeZdgcA/s320/diasosi.jpg" width="320px" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-8448580591769162271?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-4194516346157339452011-09-20T21:42:00.000+03:002011-09-20T21:42:12.725+03:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο ΤύποΚάθε Τετάρτη <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-nUESCgNRgkk/TnjeYayaF8I/AAAAAAAABDU/773r9XfUwaU/s1600/KYN_98%257E1.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320px" rba="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-nUESCgNRgkk/TnjeYayaF8I/AAAAAAAABDU/773r9XfUwaU/s320/KYN_98%257E1.JPG" width="234px" /></a></div><br /><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-419451634615733945?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-56101159960904074802011-09-14T21:43:00.000+03:002011-09-14T21:43:55.112+03:00Κουβέντες της τάβλας …<div style="text-align: justify;"> Με καλή παρέα μια όμορφη βραδιά, καθισμένοι ως αργά δίπλα στο κύμα, αφού οι κουβέντες μας έκαναν ένα γύρο στον κόσμο, φτάσαμε και στο κυνήγι δίχως να το καταλάβουμε. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Οι χωρίς βιάση συζητήσεις μου αρέσουν, έχουν πάντοτε κάτι να σου δώσουν και έρχονται συνήθως μετά το δείπνο, την ώρα που ο ταβερνιάρης μαζεύει το τραπέζι και αφήνει την καράφα το κρασί με τα μισοάδεια ποτήρια. Οι γεύσεις από το λιτό δείπνο ανακατεύονται με τα αφρισμένα κύματα και τους ήχους τους. Και νιώθει κανείς πως τούτες οι ώρες έρχονται από την αρχή του ανθρώπου στον κόσμο, αφού το μυαλό ελεύθερο είναι να πετάξει, να ταξιδέψει, να αφουγκρασθεί, να μάθει. Αληθινή μυσταγωγία όλη αυτή η απλότητα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> «Το ξέρετε ότι ο Νικόλας φοβάται τους ψύλλους γιατί λέει του επιτίθενται συνεχώς; Και οι μέλισσες του επιτίθενται, και οι σφήκες, ακόμα και τα φίδια;». είπε μια φίλη μας που την φύση την ξέρει καλά, δεν την έχει σπουδάσει αλλά την ζει από «μέσα». Μα καλά, είπα, ο Νικόλας είναι και κυνηγός και πολύ καλός ψαράς και φοβάται τα ζούδια της φύσης; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> «Δεν τα φοβάται» ανταπάντησε ένας φίλος, που το κυνήγι το έχει σταματήσει χρόνια γιατί δεν του άρεσαν οι ασχήμιες που αντίκριζε στους κυνηγότοπους. «Απλά ο Νικόλας είναι κυνηγός και ακόμα και τα ζούδια τα βλέπει σαν εχθρούς, ουσιαστικά δηλαδή είναι αντιμέτωπος με την φύση και όχι φίλος της». Μα, υπό αυτήν την έννοια, είπα εγώ, όλοι οι κυνηγοί είμαστε εχθροί της φύσης αφού ερχόμαστε αντιμέτωποι με το θήραμα που κυνηγάμε. «Όχι, εσύ δεν είσαι εχθρός της διότι για σένα το κυνήγι αυτό καθεαυτό δεν είναι αυτοσκοπός. Σε ενδιαφέρει να θηρεύσεις τον κάπρο – γεύεσαι το κρέας του - όμως περισσότερο σε νοιάζει να βρεθείς στην καρδιά της φύσης και να απολαύσεις τις ομορφιές της». </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η αλήθεια είναι ότι εμείς οι γουρουνάδες, συνήθως δεν «προλαβαίνουμε» να χαρούμε τις ομορφιές του δάσους εφόσον η ομάδα βρίσκεται σε εγρήγορση. Όμως έχει συμβεί πολλές φορές και κάποιοι φροντίζουν να «χάνονται» από τον ασύρματο – και σαν εύκολη δικαιολογία έχουν το γνωστό «δεν θα είχα σήμα και δεν σε άκουγα». Διότι, την ώρας της «σιγής ασυρμάτου» ξάπλωσαν σε έναν ίσκιο να αποκοιμηθούν, ή απόλαυσαν με ηρεμία ένα ζεστό καφέ. Μπορεί πάλι να είχαν βάλει στην πλάτη κάποιο μεγάλο βράχο και να αγνάντευαν από τα ψηλά βουνά τη χάση του ορίζοντα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Εμείς εκεί στην κοιλάδα του Αλφειού με τον αρχηγό της ομάδας μας, παρακολουθούσαμε για χρόνια έναν κάπρο, τουλάχιστον 200 κιλών, ένα θεριό. Πατούσαμε στα χνάρια του όλο το χρόνο, είχαμε μάθει τις συνήθειες του, το δρομολόγιο του, τα χούγια του. «Αυτόν τον κάπρο με την ομάδα δεν θα τον κυνηγήσουμε ποτέ» είχαμε συμφωνήσει – αφού μας είχε μαγέψει η παρουσία του. Μας άρεσε να τον έχουμε από κοντά, να τον βλέπουμε – ήταν η ομορφιά του δάσους, ολόκληρης της κοιλάδας. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Σε ένα καρτέρι, μου βγήκε η αλεπού καμαρωτή- καμαρωτή, ήμουν σίγουρος ότι την ακολουθούσε γουρούνι – και ναι, έπειτα από ένα λεπτό βγήκε ο κάπρος μας. Κατέβασα την καραμπίνα και τον έβλεπα να τρέχει. Έσχιζε το έδαφος, γκρέμιζε τις ξερολιθιές, βούιζε ο τόπος από το πέρασμά του. Βάρεσα δυό ντουφεκιές στον αέρα και φρόντισα να πιάσω το σκυλί μας. «Τι έγινε τον χτύπησες;» άκουσα να με ρωτάνε στον ασύρματο. Όχι παιδιά, αστόχησα, μου έφυγε. Άρχισαν τότε όλοι της ομάδας τα «γαλλικά» τους. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Συγκεντρώθηκε η ομάδα σε μένα, έκαναν αυτοψία, βρήκαν και τους δυό κάλυκες από τις ντουφεκιές μου, με κοιτούσαν απορημένοι. Όταν έφτασε στον τόπο της αμαρτίας και ο αρχηγός, αφού είδε τον χώρο, με ρωτά: «τι έγινε;». Ήταν ο κάπρος μας και τον άφησα να φύγει, του είπα χαμηλόφωνα. «Καλά έκανες, θα βρούμε άλλα γουρούνια».</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Στις μεγάλες φωτιές του 2007 στην κοιλάδα του Αλφειού, βρήκαμε τον κάπρο μας καμένο. Τον έζωσαν από παντού οι φλόγες και δεν κατάφερε να ξεφύγει από τον πύρινο κλοιό. Τον κοιτούσαμε περίλυποι με τον αρχηγό. Τέτοιο όμορφο και περήφανο ζώο δεν είχε ποτέ η περιοχή μας. Ήταν ο αφέντης της, ο βασιλιάς της… </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">======================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου 2011.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-5610115996090407480?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-41970986643394591882011-09-14T04:54:00.000+03:002011-09-14T04:54:22.947+03:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο ΤύποΚάθε Τετάρτη <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-6yNTqCfNjlM/TnAJMhx2eaI/AAAAAAAABDQ/nQJVRv7vsXE/s1600/KYN_97%257E1.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320px" rba="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-6yNTqCfNjlM/TnAJMhx2eaI/AAAAAAAABDQ/nQJVRv7vsXE/s320/KYN_97%257E1.JPG" width="234px" /></a></div><br /><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-4197098664339459188?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-27249127630134004552011-09-08T17:51:00.000+03:002011-09-08T17:51:38.021+03:00Περί λαθροθηρίας συνέχεια …<div style="text-align: justify;"> Αναρωτιέμαι καμιά φορά, πόσο θράσος πρέπει να έχουν μερικοί λαθροθήρες που δρούν κατά ομάδες και όχι κατά μόνας, ώστε να μην δίνουν δεκάρα τσακιστή για νόμους και διατάξεις περί του κυνηγίου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Πολλές φορές ο οργάνωση της ομάδας θυμίζει αληθινή διμοιρία ειδικών δυνάμεων. Η παραλλαγή ρούχων και προσώπων, η ομάδα κρούσης, η ομάδα κάλυψης (τσιλιαδόροι), η ομάδα διαφυγής (!) και πολλά τέτοια κόλπα που ίσως να παραπέμπουν σε ταινίες του Χόλλυγουντ. Και φυσικά σε όλα αυτά τα άκρως μιλιταριστικά, προστίθεται και η συναίνεση της μικρής τοπικής κοινωνίας – που δεν αισθάνεται καλά με την εισβολή «ξένων» κυνηγών στα εδάφη της. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Όταν ας πούμε βγαίνει το βράδυ ο ταβερνιάρης για το παράνομο κυνήγι του κάπρου στο νερό, κινείται εκ του ασφαλούς – διότι ολόκληρη στρατιά πίσω του καλύπτει όλες τις κινήσεις του. Απορίας άξιο είναι πως τόσοι πολλοί άνθρωποι μέσα στη νύχτα γίνονται σκιές και φυλάνε καλά τον μακελάρη των γουρουνιών. Βέβαιο είναι ότι η συνεχής εξάσκηση φέρνει θεαματικά αποτελέσματα. Εξυπακούεται ότι κανείς από την ομάδα δεν ξενυχτά για την δόξα…….</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ο ταβερνιάρης, σαν καλός επαγγελματίας που είναι, φροντίζει να έχει τους καταψύκτες του γεμάτους για την πελατεία του- μόνιμη και περαστική. Ενδεχομένως να έχει δημιουργήσει και μία μικρή μονάδα από γουρούνια που τα βρήκε μικρά στο δάσος και τα περιμάζεψε μην και χαθούν – και εξασφαλίζει συνεχώς την άριστη ποιότητα στο κατάστημά του. Φαντάζομαι πως θα δίνει και νόμιμες αποδείξεις στους πελάτες του και όχι μπακαλόχαρτα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Τούτοι οι άνθρωποι, μου έλεγε γέροντας που δεν του άρεσαν οι ασχήμιες που έβλεπε τριγύρω του – δεν έχουν θεό, κλείνουν ολάκερη την περιοχή με αυτοκίνητα, αλυσίδες, μπάρες και ότι μπορεί να φανταστεί ανθρώπου νους. Και είναι άπιαστοι γιατί έχουν καλή οργάνωση – αν κάποιος άγνωστος φανεί στην περιοχή, ειδοποιούνται άπαντες οι «φίλιες δυνάμεις» – δεν ξέρω με τι τρόπο - και φαίνεται – ότι αντί για λαθροθηρία – κάνουν βόλτες στο δάσος με τα κλεφτοφάναρα!. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Έχει υποχρέωση η θηροφυλακή να κοιτάξει όλες τις παραμέτρους της παρανομίας και να αναλάβει δράση – οργανωμένα – όπως οργανωμένοι είναι και οι θεατρίνοι της νύχτας. Στην Τήνο πρόσφατα με την καλή δουλειά ενός θηροφύλακα, πιάστηκε στα πράσα ένας λαθραίος λαγοκυνηγός – μέλος «εκλεκτής» τριμελούς ή τετραμελούς ομάδας. Η υπομονή και η εμπειρία των θηροφυλάκων μπορεί να φέρει θεαματικά αποτελέσματα – και πρέπει να υπάρξει συγκεκριμένο πλάνο καταπολέμησης της μάστιγας που αδικεί τους κυνηγούς και τους εκθέτει στα μάτια της κοινωνίας. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Χρήσιμο επίσης είναι, οι συνδικαλιστές μας κυνηγοί, να γνωρίζουν άριστα εκείνους με τους οποίους θα κυνηγήσουν παρέα ώστε να αποφύγουν δυσάρεστα απρόοπτα. Όταν ας πούμε καλούν έναν συνδικαλιστή σε κυνήγι αγριόχοιρων, να γνωρίζει αυτός ή να φροντίζει να μαθαίνει λεπτομέρειες περί της ποιότητας της ομάδας. Ακόμα και στην ταβέρνα που πηγαίνει να γευθεί αγριόχοιρο κοκκινιστό με χυλοπίτες, οφείλει να είναι υποψιασμένος και να αναρωτιέται που το βρίσκει σε τόσες ποσότητες ο ταβερνιάρης το εκλεκτό κρέας εφόσον ολημερίς απασχολείται με την πελατεία του. Διότι, πάνω απ’ όλα ο συνδικαλιστής κυνηγετικού συλλόγου ή των μεγαλύτερων οργανώσεων, δεν πρέπει μονάχα να είναι καθαρός μα και πρέπει να το δείχνει με τον τρόπο που διάγει το κυνήγι του. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Το κακό με τους λαθροθήρες μπορεί να αφανισθεί – έστω να ελαχιστοποιηθεί. Στο χέρι όλων μας είναι αρκεί να σκεφτόμαστε με την λογική και όχι με το «συναίσθημα» - μην λειτουργούμε δηλαδή υπό την πίεση ότι ο τυχάρπαστος νυχτοπερπατητής είναι φίλος μας, κουνιάδος μας, γαμπρός μας, συγχωριανός μας κτλ. Βέβαιο είναι ότι αυτός δεν σκέφτεται συναισθηματικά, κοιτάζει μονάχα το δικό του συμφέρον που μεταφράζεται σε μαύρο χρήμα, αδήλωτο και αφορολόγητο - στο όνομα φυσικά του κέρδους και της ανομίας.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> «Δεν βαρέθηκες να γράφεις για την λαθροθηρία;» άκουσα δικό μου άνθρωπο να με ρωτά προ καιρού. Όχι, δεν βαρέθηκα, γιατί γνωρίζω καλά πως αυτή δεν είναι ανίκητη όσο και αν θέλουν κάποιοι να μην τις δίνουν την πρέπουσα βαρύτητα. Είναι μία πληγή που αν δεν την καθαρίσεις θα μολύνει ολάκερο το σώμα. Αν δεν την καυτηριάσεις εκεί που πρέπει, θα εξαπλωθεί σαν την χολέρα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">=========================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου 2011. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-2724912763013400455?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-88634518761850169882011-09-06T16:42:00.000+03:002011-09-06T16:42:11.052+03:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο ΤύποΚάθε Τετάρτη <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-LEKSPN7lRlY/TmYjHb7igsI/AAAAAAAABDM/7XYR-_5nGE4/s1600/KYN_96%257E1.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320px" nba="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-LEKSPN7lRlY/TmYjHb7igsI/AAAAAAAABDM/7XYR-_5nGE4/s320/KYN_96%257E1.JPG" width="234px" /></a></div><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-8863451876185016988?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-65150457747369467562011-09-06T04:12:00.000+03:002011-09-06T04:12:31.532+03:00Οικολόγοι Πράσινοι - κριτική εκ των έσω...<u>Αναδημοσίευση από την "Καλύβα ψηλά στο βουνό"</u><br /><br /><div style="text-align: justify;"><em>Μιχάλης Αντύπας, Αλέξανδρος Αποστόλου, Πάνος Ζέρβας, Στέλιος Κυριαζής, Αλέκα Μελιάδου, Δημήτρης Παπακωνσταντίνου, Νίκος Ράπτης, ‘Αγγελος Τρωιάνος</em></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Εννέα στελέχη των “οικολόγων πράσινων” και της ελληνικής πολιτικής οικολογίας εκφράζουν την ανησυχία τους για την οργανωτική και πολιτική κατάσταση του κόμματός τους</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Οκτώ χρόνια μετά το δύσκολο ξεκίνημα και δύο μετά τη δίδυμη εκλογή του 2009, (με το αμφιλεγόμενο αποτέλεσμα, όπου τη δημοσκοπική απογείωση ακολούθησε η απότομη προσγείωση στην αδύναμη εκπροσώπηση-την απλή καταγραφή), η πολιτική-δημοσιογραφική «πιάτσα» προεξοφλεί πως οι «οικολόγοι-πράσινοι» (ΟΠ) θα κατορθώσουν τελικά να ξεπεράσουν το 3% στις επόμενες εθνικές εκλογές και θα εκπροσωπηθούν και στο εθνικό μας κοινοβούλιο.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ό,τι κι αν συμβεί, οι όποιες προβλέψεις τούτη την ώρα είναι επίσης αμφιλεγόμενες: από τη μια σηματοδοτούν μια θετική εξέλιξη (την προοπτική επανεμφάνισης της πολιτικής οικολογίας στο ελληνικό κοινοβούλιο μετά από περισσότερα από είκοσι χρόνια)· από την άλλη όμως είναι θεμελιωμένες σε σαθρό έδαφος, τόσο εκλογικά, όσο και πολιτικά.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">H συνέχεια του άρθρου από την <a href="http://panosz.wordpress.com/2011/09/01/ecogreens-138/#more-28042">"Καλύβα ψηλά στο βουνό", του Πάνου Ζέρβα</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-6515045774736946756?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-61970662021750172342011-09-03T17:12:00.000+03:002011-09-03T17:12:33.941+03:00ΣΤ' ΚΟΜΑΘ - ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ<br />Η έναρξη της νέας κυνηγετικής περιόδου βρήκε σε πλήρη ετοιμότητα τους Ομοσπονδιακούς Θηροφύλακες της ΣΤ' ΚΟΜΑΘ. Τις πρώτες μέρες του κυνηγίου υποβλήθηκαν ήδη 49 μηνύσεις και διενεργήθηκαν εκατοντάδες έλεγχοι σε όλη την Μακεδονία και τη Θράκη.Αρκετές από τις μηνύσεις αφορούσαν θήρα χωρίς άδεια, θήρα εκτός επιτρεπόμενων περιοχών (εκτός ζωνών διάβασης), χρήση ηχομιμητικών συσκευών, ενώ άλλες αφορούσαν παράνομη θήρα αγριόχοιρου, λαγού και πεδινής πέρδικας.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση υποβλήθηκαν οι σχετικές μηνύσεις, κατασχέθηκαν όπλα και θηράματα και όλες οι υποθέσεις οδηγήθηκαν στη δικαιοσύνη.<br /><br /><a href="http://www.hunters.gr/?p=1373">Η συνέχεια εδώ....</a><br /><br />ΣΤ' ΚΟΜΑΘ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-6197066202175017234?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-91065282412551406122011-09-01T17:45:00.000+03:002011-09-01T17:45:28.921+03:00Οι «φίλοι μας» οι … λαθροθήρες …<div style="text-align: justify;"> Δεν θυμάμαι που, μα κάπου το έχω γράψει: «στην οικογένεια μου μεγαλώσαμε πίνοντας εσπρέσο – μαθημένοι από τον παππού μας» - και κάπου θα υπάρχει ακόμα η παλαιολιθική μηχανή που δούλευε με μπαταρία, διότι τα χρόνια εκείνα στην Ελλάδα δεν υπήρχε ηλεκτρικό.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Απολαμβάνοντας την προέκταση του εσπρέσο – γνωστή στο πλατύ κοινό και ως φρέντο – ένα απόγευμα εκεί στην όμορφη πλατεία της Βυτίνας και δη στο καφέ του Κόλια του μαγουλιανίτη, έγινα μάρτυρας απίστευτου επεισοδίου που έλαβε χώρα σε διπλανό τραπέζι. Ήταν τόση η συγκίνηση μου από το αναπάντεχο συμβάν, που δεν πρόλαβα να αντιληφθώ τι έπινε η παρέα – αποτελούμενη όπως κατάλαβα από την εξέλιξη της συζήτησης, από κυνηγούς και μάλιστα γουρουνάδες. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Περαστικοί και οι «συνάδελφοι» από την περιοχή σαν και μένα, θα σκέφτηκαν να ξαποστάσουν στη δροσιά της πλατείας, μα ο «πόνος τους» ήταν βαρύς: «αυτό το σκυλί το είχα φέρει από την Βουλγαρία και μου στοίχισε πέρυσι 7.000,00 ευρώ, τώρα που το τραυματισμένο γουρούνι το ξέσκισε, τι θα κάνω; Θα μου φέρουν αυτοί (οι κυνηγοί) άλλο σκυλί;». </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Για να βάλουμε τα πράγματα σε μία τάξη. Οι «καλοί μας φίλοι», το κυνήγι του κάπρου δεν το σταματάνε ποτέ – είναι δηλαδή λαθροθήρες επαγγελματίες. Κάθε σαββατοκύριακο εκδράμουν στον κυνηγότοπο, ερημιά υπάρχει, και, κάνουν την δουλειά τους ανενόχλητοι. Πάνε σαν κύριοι και φεύγουν ατσαλάκωτοι, έχοντας κάθε φορά μαζί τους κατά την επιστροφή στην βάση τους και από ένα ή δυό γουρούνια – ανάλογα με τα κέφια τους. Έχουν φαίνεται αποκτήσει καλό όνομα στην περιοχή αφού και αυτοί είναι άνθρωποι «αξιοπρεπείς, καλοί οικογενειάρχες και ασφαλώς έντιμοι (προς τα έξω)». Με τον θανάσιμο τραυματισμό όμως του ακριβού και βαλκάνιου σκύλου, η ομάδα χωρίστηκε στα δύο. Οι μεν έλεγαν ότι η απώλεια αυτή ήταν μέσα στους γενικούς κανόνες λειτουργίας της ομάδας, οι δε απαιτούσαν να αποζημιωθεί στο ακέραιο ο ιδιοκτήτης του σκύλου. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η στεναχώρια της παρέας που αναγκαστικά άκουγα το βαρύ της βάσανο, δεν καταλάγιαζε, αντίθετα φούντωνε και η οργή τους για τους κακούς φίλους τους όλο και μεγάλωνε. «τέρμα, εγώ δεν κυνηγάω πάλι με αυτούς, θα πάω σε άλλη ομάδα», έλεγε με θυμό ο ιδιοκτήτης του σκύλου – εννοώντας προφανώς ότι θα βρει άλλη ομάδα για να κυνηγήσει λαθραία. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Συνήθως μιλάμε για λαθροθήρες και έχουμε στο νου μας ένα ή δύο άτομα που κάνουν την βρώμικη δουλειά. Διαπίστωσα όμως όλως τυχαίως – χάριν ενός φρέντο εσπρέσο, ότι και ολόκληρες ομάδες κυνηγούν λάθρα και μάλιστα με τρόπο συστηματικό. Και, ο θεός να σε φυλάει από τέτοιες ομάδες αν τύχει και τις συναντήσεις σε γειτονικό κυνηγότοπο. Να σε φυλάει η Άρτεμις αν «κατά λάθος» δεν χάσεις σκυλιά και θήραμα από την «καλή γειτονία». </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Τα φαράγγια δυστυχώς δεν έχουν στόμα, αν είχαν όμως, πόσες βρωμιές «αξιοπρεπών και έντιμων» ανθρώπων – και κυνηγών ασφαλώς θα μας διηγιόντουσαν με κάθε λεπτομέρεια. Έτσι και το φαράγγι του Λούσιου, τι θα μας εξιστορούσε αν μπορούσε για τις βραδινές επισκέψεις ευυπόληπτων πολιτών – που την νύχτα βγάζουν τις μάσκες τους κατά το φύλαμα στο νερό, και το πρωί με το ξημέρωμα τις φορούν και πάλι – για να δείχνουν όμοιοι με το ανθρώπινο είδος.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Το καρκίνωμα της λαθροθηρίας ευτυχώς έχει συρρικνωθεί στον τόπο μας. Θέλει όμως σκληρή δουλειά η προσπάθεια όλων των κυνηγετικών φορέων ώστε ο κακός όγκος να εξαφανιστεί εντελώς από το σώμα των ελλήνων κυνηγών. Βασικός αρωγός στην προσπάθεια της πάταξης της λαθροθηρίας, είναι αναμφισβήτητα η ντόπια κοινωνία. Αν αυτή δεν κατανοήσει το μέγεθος της συμφοράς που επιφέρουν οι λαθροθήρες – αν δεν αποδεχτεί «τα μικρά δώρα» που τις χαρίζει η οργανωμένη λαθροθηρία και μπορούν να μεταφραστούν αυτά σε μερικά κιλά φρέσκου κυνηγετικού κρέατος – τότε όλη η προσπάθεια θα βρίσκεται μετέωρη. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ο κύκλος της λαθροθηρίας όλο και στενεύει. Κατανοώ την αγωνία του ταβερνιάρη ας πούμε που θέλει να σερβίρει αγριογούρουνο κοκκινιστό στην εκλεκτή πελατεία του – και προς τούτο – ξημεροβραδιάζεται κοντά στις πηγές και στις λούτσες που θα πάει ο κάπρος να σβήσει την κάψα του, μα η νομιμότητα είναι αυτή που προέχει σε κοινωνίες οργανωμένες όπως η δική μας (!)… </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">=======================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 31 Αυγούστου 2011</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-9106528241255140612?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-32525878584403506762011-08-31T21:07:00.001+03:002011-08-31T21:22:47.670+03:00Παλιοί λαγάδες….. από την εποχή του γκρά!<div style="text-align: justify;"> Υπάρχει νοστιμότερο κρέας από αυτό του λαγού; «Όχι βέβαια», απεφάνθη η ωραία παρέα παλιών λαγοκυνηγών, απολαμβάνοντας από την εξοχική βεράντα την δροσούλα που έφερνε ο δυτικός καιρός με τις κατεβασιές του – και η ραστώνη είχε νοστιμάδα, το δικό της νόημα κοντά στο απόγευμα. Διαφώνησα μαζί τους περί του νοστιμότερου κρέατος, μα ποιος μου έδινε σημασία; . </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Συνάντησα την καλή παρέα ένα απόγευμα στο χωριό Ψάρι Ηραίας εκεί στην ορεινή Αρκαδία. Τους ξέρουμε όλοι δα τους παλιούς Αρκάδες, ήρεμοι στο λόγο τους, παραμυθάδες άριστοι βεβαίως και στην εξιστόρηση πρώτοι, Επηρεασμένοι από τα κατορθώματα μυθικών πατριωτών τους, περισσότερο θα σου μιλάνε για τον Πάνα και τον Δία και λιγότερο για τους άγιους πατέρες. Τέτοιοι είναι, κρατάνε ακόμα τις παλιές συνήθειες και διακωμωδούν κάθε τι σοβαρό και σπουδαίο. Αυτοσαρκαζόμενοι, ανοίγουν πρώτοι τον δρόμο του Λόγου και του Μύθου. Γνήσια τέκνα αρχαίων συνηθειών αφού στα ορεινά της Αρκαδίας οι πατημασιές του Πάνα και της παρέας του αχνοφαίνονται ακόμα πάνω στην σκληρή πέτρα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Και οι τρείς φίλοι μας, παλιοί λαγοκυνηγοί που τους δένουν πολλά με τις περιπέτειες του Αυτιά. Τους δένει όμως και το κυνήγι της ζωής, αφού σαν νέοι κυνήγησαν ένα καλύτερο μέλλον στην μακρινή Αυστραλία – την εποχή που ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος – στους «πέτρινους καιρούς» μιλούσε με δέος για την «αγία μετανάστευση», την κατάρα του τόπου μας που πήρε μακριά της τον ανθό της πατρίδας μας. Ευτυχώς γι’ αυτούς (όπως λένε) όμως, ο νόστος της αρκαδικής γης τους έφερε σύντομα πίσω στα λημέρια του Πάνα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ο Τάσος Κωνσταντόπουλος, ο Βασίλης Κωνσταντόπουλος και ο Νίκος Ζαφειρόπουλος, μέσα από καφέδες και τσίπουρα θυμούνται τα παλιά κυνήγια του λαγού και τα συγκρίνουν με τα σημερινά, αναλύουν τα χούγια του Αυτιά και παρατηρούν τον τόπο που σε λίγες δεκαετίες από καλλιεργήσιμος έγινε έρημος και οι πεζούλες από γερές ξερολιθιές που όριζαν στις πλαγιές του βουνού τα σιταρένια χωράφια, εξαφανίστηκαν από την οργιώδη βλάστηση - και σήμερα αγναντεύεις ένα τεράστιο και παχύ στρώμα από πουρνάρια. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ο Νίκος Ζαφειρόπουλος, μιλά και με την ιδιότητα του παλιού προέδρου του χωριού αφού σαν πονηρός και έμπειρος πολιτικός, πολλά έκανε και άλλα τόσα δεν έκανε στην διάρκεια της 20ετούς θητείας του. Ανάμεσα στα πολλά, έφτιαξε όμως κι ένα στέρεο δρόμο που ένωσε το χωριό πριν τρείς δεκαετίες με τον έξω κόσμο. <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-8lKBWzapwPo/Tl57sNrHohI/AAAAAAAABDI/SmEApeGxRkA/s1600/DSC01198.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://4.bp.blogspot.com/-8lKBWzapwPo/Tl57sNrHohI/AAAAAAAABDI/SmEApeGxRkA/s320/DSC01198.JPG" width="320" xaa="true" /></a></div></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><u>Ελεύθερος διάλογος, αρκαδικά ιστορήματα</u></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Τάσος Κων:</strong> ο φουκαράς ο λαγός, έχει ένα σωρό εχθρούς……</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Νίκ. Ζαφ:</strong> απελπισμένος ο λαγός από τους εχθρούς που είχε γύρω του, αποφάσισε να δώσει τέλος στη ζωή του. Πηδάει σε μια λίμνη για να πνιγεί και πετάγεται έντρομος από αυτήν ένας βάτραχος. Άει στο διάολο, είπε, υπάρχουν και χειρότεροι φοβητσιάρηδες στον κόσμο από μένα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Τασ. Κων</strong>: βρε Νικόλα, ο λαγός πόσα γεννά; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Νικ. Ζαφ</strong>: δεν κάνει πολλά, ένα –δύο μονάχα. Δεν είναι σαν το κουνέλι.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Βασ. Κων:</strong> και ο λαγός δεν ζευγαρώνει με ποντίκια; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Νικ. Ζαφ:</strong> όχι, μονάχα τα αγριοκούνελα ζευγαρώνουν με αρουραίους, ο λαγός είναι επιλεκτικός….</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><u>Οι παλιές συνήθειες</u></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Τασ. Κων:</strong> η καλύτερη εποχή για το κυνήγι του Αυτιά ήταν η καλοκαιρινή, τότε έβρισκε μπόλικη τροφή.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Μυθοπλ:</strong> μα καλά, το κυνήγι ήταν ελεύθερο όλο το χρόνο;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Νικ. Ζαφ:</strong> δεν είχαν δημιουργηθεί ακόμα τα δασαρχεία. Ο καθένας κυνηγούσε όποτε ήθελε. Η καλύτερη εποχή όμως για το κυνήγι του ήταν όταν έπεφτε το χιόνι. Ακολουθούσες τα χνάρια του και ξαφνικά τα έχανες – ο πονηρούλης, κατά διαστήματα έκανε κάτι σάλτους μέχρι και πέντε μέτρα για να χαθεί η πορεία του. Τις εποχές εκείνες οι περισσότεροι κυνηγοί εδώ στο χωριό δεν είχαν κυνηγόσκυλα. Κυνηγούσαν με το ένστικτο και την εμπειρία. Γνώριζαν την φωλιά του και όλες του τις συνήθειες.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Τασ. Κων:</strong> Πράγματι, πολλοί τον κυνηγούσαν στην φωλιά του που ήταν ένας απλός θάμνος στη μέση του χωραφιού, ή κρυβόταν πίσω από μία ασφάκα, ένας μικρός όγκος από σανό, ή ακόμα και σε ένα σκόλιομπρο – ένα αγριοάγκαθο πλατύφυλλο σε χρώμα καφετί που το τρώγαμε και ήταν νοστιμότατο. Προτιμούσε το σκόλιομπρο για την φωλιά του ο λαγός γιατί έκανε τέλεια παραλλαγή. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Νικ. Ζαφ:</strong> πολλοί κυνηγοί στο ένα χέρι κρατούσαν το όπλο και στο άλλο πέτρες. Πετούσαν τη πέτρα στην φωλιά του και σήκωναν μετά το όπλο να τον σημαδέψουν. Ο Βγενίσης ο Ντέντες, αν δεν τον ντουφέκαγε στην φωλιά του και του έφευγε, έλεγε: «άστον, είναι γραφτό του να ζήσει και σήμερα» και τον παρατούσε. Μα και όσοι τον σημάδευαν μην νομίζεις ότι πυροβολούσαν. Μερικοί φοβόντουσαν να μην τους διαλυθεί το όπλο (!) και σε άλλους η μπαρούτη δεν έκανε τσάφ (!).</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><u>Τα όπλα και οι γομώσεις</u></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Μυθοπλ:</strong> με τι όπλα κυνηγούσατε εκείνα τα χρόνια; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Νικ. Ζαφ:</strong> είχαμε και τους γκράδες αλλά ποιος ήξερε σημάδι καλό; Με τα δίκαννα κυνηγούσαμε τα εμπροσθογεμή. Αλλά και αυτά δεν τα εμπιστευόμασταν πολύ. Είχαμε περιπτώσεις που οι κάνες τους είχαν ανοίξει σαν φύλλο. Λίγη μπαρούτη να έβαζες παραπάνω δεν την άντεχαν. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Τασ. Κων:</strong> κόβαμε σε τετράγωνα κομματάκια το μολύβι που το προμηθευόμασταν σε μεγάλες πλάκες. Τοποθετούσαμε σε άδειο κάλυκα την μπαρούτη. Αν είχαμε δημητσανίτικη ήταν καλά, αν είχαμε την άλλη του εμπορίου- την άκαπνη που λέγαμε, τότε αντιμετωπίζαμε πολλά προβλήματα. Κατόπι πιάναμε το μαλί και το στουμπώναμε με την βέργα, στην συνέχεια τοποθετούσαμε τα σκάγια και μετά πάλι μαλί και πάλι στούμπωμα με την βέργα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Νικ.Ζαφ:</strong> αν δεν έκανες καλά την δουλειά αυτή της γόμωσης, πυροβολούσες τον λαγό και περίμενες να ακούσεις το μπάμ (!). Και μετά, γιόμιζε η περιοχή καπνό και έπρεπε να περάσουν τρία και τέσσερα λεπτά για να καθαρίσει η ατμόσφαιρα (!), (γέλια). Και ο λαγός παραπέρα σε κοιτούσε με απορία…. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><u>Η αναδρομή </u></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Νικ.Ζαφ:</strong> Είχαμε περιπέτειες, είχαμε φτώχια, αλλά είχαμε και φιλότιμο. Μπορούσαμε να κυνηγήσουμε πολλούς λαγούς, εμείς όμως πηγαίναμε πάντοτε για τον ένα. Και όχι πάντα. Δεν υπήρχε κυνηγός στο χωριό που να επέστρεψε από κυνήγι με δυό λαγούς στο σακούλι του, το θεωρούσαμε ντροπή. Δεν υπήρχαν νόμοι και ρυθμιστικές διατάξεις μα εμείς φυλάγαμε καλά τις παλιές συνήθειες και ο λαγός ποτέ δεν μας έλειψε. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Τασ. Κων:</strong> Γνωρίζαμε με ακρίβεια το δρομολόγιο του λαγού, τι ώρα θα έβγαινε προς νερού του, πότε θα πήγαινε στην πηγή να πιεί νεράκι. Και οι κινήσεις του όλες ήσαν πολύ συγκεκριμένες, εκτελούσε ένα ημερήσιο πρόγραμμα επιβίωσης με ακρίβεια ρομπότ. Πολύ προβλέψιμο ζώο ο φουκαράς ο λαγός. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Νικ. Ζαφ:</strong> μυστήριος κυνηγός παιδιά ήταν ο Χαρίκλειος, αυτός πήγαινε στη φωλιά για να τον πιάσει ζωντανό, αν ο λαγός τον έπαιρνε είδηση και έφευγε, δεν καταδεχόταν να σηκώσει όπλο.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Νικ.Ζαφ:</strong> και στο καφενείο κάναμε και τις σχετικές πλάκες που μερικές φορές ξέφευγαν και γινόντουσαν επεισόδια σοβαρά. Θυμάσαι Τάσο τον Γιώργη τον Παρασκευόπουλο τότε με την πέρδικα; Έφτασε στο καφενείο του Κουσιουρή ο Γιώργης και κρεμά απ’ έξω το σακούλι του, αποθέτει και το όπλο του. «Τι έχεις Γιώργη στο σακούλι;» κάποιος τον ρώτησε. «Τι να’ χω; μια πέρδικα για το σπίτι». Μέχρι να πιεί τα τσίπουρα ο Γιώργης, κάποιος του παίρνει από το σακούλι την πέρδικα και αφήνει στη θέση της μία κότα. Όταν ο Γιώργης έφτασε στο σπίτι και ανακάλυψε την παλιανθρωπιά, έγινε σαματάς μεγάλος, ξεσηκώθηκε το χωριό στο πόδι.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Τασ. Κων:</strong> θυμάσαι; Φονικό πήγε να γίνει τότε (!). </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Μυθοπλ:</strong> ωραία περνούσατε τους παλιούς καιρούς (γέλια).</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><u>Στους τωρινούς καιρούς</u></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Από την παρέα, σήμερα εξακολουθεί να κυνηγά μονάχα ο Νίκος Ζαφειρόπουλος, είναι άλλωστε και ο μόνος μόνιμος κάτοικος του χωριού και μικρός κτηνοτρόφος.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Νικ. Ζαφ:</strong> άλλαξε ο τόπος, απόκτησε δάση πυκνά, άλλαξαν και οι συνήθειες του λαγού, προσαρμόστηκε στις νέες ανάγκες. Προτιμά να κινείται πάλι σε ελεύθερους από δέντρα τόπους μόνο που αυτοί έχουν λιγοστέψει πολύ. Κοίτα ολόγυρα, μας κυκλώνουν λόγγοι από πουρνάρια. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Τασ. Κων:</strong> Νίκο δεν υπάρχουν σήμερα πολλοί λαγοί.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Νικ.Ζαφ:</strong> βρε υπάρχουν αλλά δεν τους βλέπεις όπως παλιά. Παλιά μπορούσες και κυνηγούσες μόνος σου, σήμερα χωρίς σκυλιά δεν βγαίνεις για λαγό – και χρειάζονται καλά σκυλιά.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Μυθοπλ:</strong> εσύ Νίκο, μιάς και είσαι μόνιμος κάτοικος εδώ, θα πρέπει να είχες πάντοτε σκυλιά.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Νικ. Ζαφ:</strong> ναι, είχα καλά σκυλιά αλλά να, σήμερα έχω μόνο ένα. Δυστυχώς περαστικοί κυνηγοί μου έχουν κλέψει πολλά, άλλα πάλι τα βρήκα φωλιασμένα. Μέχρι και γίδες από το μαντρί μου είχαν κλέψει πριν από χρόνια κυνηγοί. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Τασ. Κων:</strong> Νίκο το σκυλί αυτό που έχεις είναι ράτσας;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Νικ. Ζαφ:</strong> τι ράτσας, ιχνηλάτης είναι και παρ’ ότι είναι κουτάβι, τον βλέπεις; Τον λαγό τον κάνει ότι θέλει, διάολος σκέτος ο μικρός. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Μυθοπλ:</strong> εσύ Νίκο, με δίκαννο κυνηγάς ή καραμπίνα; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Νικ. Ζαφ:</strong> πάντα κυνηγάω με δίκαννο. Πιο σίγουρο όπλο είναι από την καραμπίνα, ούτε εμπλοκές ούτε τίποτα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Μυθοπλ:</strong> Τι φυσίγγια χρησιμοποιείς;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Νικ. Ζαφ:</strong> τα καλύτερα φυσίγγια για τον λαγό είναι τα 3αρια. Κυνηγάς και με άλλα, ακόμα και με ψιλά για πολύ κοντινή ντουφεκιά, τα 3αρια όμως ακόμα και στα 50 μέτρα σε αποζημιώνουν. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><u>Επίλογος</u></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Μυθοπλ:</strong> εσύ Νίκο είσαι λαγοκυνηγός, κυνηγάς όμως και γουρούνια. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Νικ. Ζαφ:</strong> κοίταξε να δείς, ο λαγός θέλει ησυχία. Γι’ αυτό και βγαίνω τις Τετάρτες. Τα Σαββατοκύριακα στα μέρη αυτά μόνο γουρούνια θα κυνηγήσεις, και πηγαίνω πολλές φορές εκεί με την ομάδα του Ντάβου. Αλλά τον λαγό δεν τον αλλάζω. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Τασ. Κων:</strong> να σας πω κάτι, όταν μιλάμε για κυνήγι στην Ελλάδα, στο μυαλό μας έχουμε αυτό του λαγού. Τα άλλα κυνήγια έρχονται μετά. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Μυθοπλ:</strong> ωραία τα είπαμε, ωραία τα κεράσματα της κυρά Διαμάντως, ακόμα καλύτερη η παρέα σας – αν και πιστεύω ότι τα παλιά ιστορήματα τα φουσκώσατε και λίγο – μα συνηθίζεται σε κυνηγούς να λένε και κάτι παραπάνω, να βάζουν περισσότερο αλάτι για την γεύση. Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας, για τις ιστορίες σας, φυσικά και για τα παραμύθια σας. Καλό χειμώνα να έχουμε, και εσύ Νίκο καλά κυνήγια. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">======================================</div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 31 Αυγούστου 2011.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-3252587858440350676?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-60325855625799061762011-08-29T23:01:00.000+03:002011-08-29T23:01:24.983+03:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο Τύπο<br />Κάθε Τετάρτη <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-9FQj9IU0FkM/Tlvv94v7gGI/AAAAAAAABDE/7dzRGh0haDw/s1600/KYN_95%257E1.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" qaa="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-9FQj9IU0FkM/Tlvv94v7gGI/AAAAAAAABDE/7dzRGh0haDw/s320/KYN_95%257E1.JPG" width="234" /></a></div><br /><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-6032585562579906176?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-3821869014922643722011-08-25T17:15:00.000+03:002011-08-25T17:15:21.657+03:00Ενημερωτικό Δελτίο από την ΣΤ΄ΚΟΜΑΘ<div style="text-align: justify;">Μαζί με τις ευχές για μια χαρούμενη και παραγωγική κυνηγετική χρονιά, </div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Σας στέλνουμε σχετική ενημέρωση όσον αφορά τα εξής:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Οι ισχυρές κυνηγετικές οργανώσεις μπορούν να εργαστούν για την προστασία του θηράματος, άλλα και για τη διασφάλιση της συνέχισης της κυνηγετικής δραστηριότητας. Διαβάστε ένα άρθρο για το κόστος της άδειας του κυνηγίου και ορισμένες περαιτέρω σκέψεις για τα έξοδα του κυνηγού</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">http://www.hunters.gr/?p=1358</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Τυπώθηκε σε 5.000 αντίτυπα το νέο τεύχος της ετήσιας έκδοσης ΠΑΝΘΗΡΑΣ, τα πάντα περί θήρας. Υπάρχουν ακόμα μερικά αντίτυπα, ώστε αν κάποιος επιθυμεί το νέο τεύχος να επικοινωνήσει με την Ομοσπονδία για να του αποστείλουμε (e-mail: info@hunters.gr)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Διαβάστε περισσότερα εδώ http://www.hunters.gr/?p=1213</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Επίσης σας υπενθυμίζουμε ότι ΜΟΝΟ αυτοπροσώπως μπορεί ο κυνηγός να καταθέσει δικαιολογητικά για έκδοση άδειας θήρας στις δασικές αρχές. Διαβάστε το σχετικό κείμενο εδώ http://www.hunters.gr/?p=1349</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Με φιλικούς χαιρετισμούς</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ΣΤ΄ΚΟΜΑΘ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-382186901492264372?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-89497813538317513102011-08-25T13:23:00.000+03:002011-08-25T13:23:49.358+03:00«Εισφορά», η λέξη του μέλλοντος …<br /><div style="text-align: justify;"> Την γνωρίζω καλά την άδεια πόλη τον Αύγουστο - και εκεί κατά της Παναγίας – που η μισή Ελλάδα ξεκουράζεται στην άλλη μισή, την λατρεύω κυριολεκτικά. Τέλεια πόλη για μοναχικούς λύκους σαν και του λόγου μου. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Εκτός από τις υπό το σεληνόφως «prive» συναντήσεις, υπάρχει ο χρόνος μα και η διάθεση για διάβασμα, για ψυχοθεραπεία (αφού υπάρχει φίλος «ψυχώ»), για θερινά σινεμά, και για πάσης φύσεως ενασχολήσεις που γεμίζουν νού και σώμα. Για την υγεία μας όλα δηλαδή. Ο Αύγουστος στην άδεια πόλη έπρεπε κανονικά να είναι η καθημερινότητά μας, μα δεν είναι δυστυχώς. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η καθημερινότητα έχει ανηφοριά – ειδικά την τρέχουσα περίοδο. Και δεν αναφέρομαι στα γνωστά και παγκοσμίως γνωστά προβλήματά μας – μα στα πιο εξειδικευμένα την περίοδο που διανύουμε και αφορούν εμάς τους κυνηγούς. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Είναι εκπληκτικό αυτό που γίνεται με την κυβέρνησή μας. Η μόνη της έγνοια είναι τα λεφτά, να μαζέψει όσα περισσότερα μπορεί – και έχει ξεζουμίσει τον κόσμο και ζητά και άλλα, και άλλα. Καταντήσαμε, να μας πονά το δόντι μας και αυτοί να μας φορολογούν τον πόνο, πονά η ψυχούλα μας, φόρο αυτοί, πονά το μυαλό μας από τα σκουπίδια που μας σερβίρουν, φόρο αυτοί. Ξεπέρασαν κατά πολύ και τον καημένο Οθωμανό κατακτητή που ο φουκαράς μας έπαιρνε μονάχα την δεκάτη – δεν μαρτυράω τι μας έπαιρναν οι κοτζαμπάσηδες και οι κάποι – ξέρετε, αυτοί που στην ιστορία μας αγιοποιήθηκαν και ηρωοποιήθηκαν. Με κάνουν οι άχρηστοι άνθρωποι που μας κυβερνούν και αναπολώ τον κατακτητή – εκείνος είχε περισσότερη τσίπα και αν θέλετε είχε και την μπέσα που ήταν νόμος απαράβατος. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Αφού άδειασαν τις τσέπες του κόσμου και πάλι δεν χορταίνουν οι ανεπρόκοποι, αρχίζουν και πιάνουν την κοινωνία κατά ομάδες. Και οποία έκπληξη (!), να το καινούριο χαράτσι στις κυνηγετικές άδειες από το σπουδαίο ΥΠΕΚΑ. Ποιος ο λόγος της αύξησης αυτής; Κανείς δεν γνωρίζει φαντάζομαι, ούτε και ο υπουργός που το υπέγραψε. Ούτε φυσικά και ο εισηγητής της ελεεινής πρότασης. Για το «πράσινο ταμείο» άραγε ή για τα πράσινα άλογα έγινε η αύξηση των κυνηγετικών αδειών; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Σε στέρεες βάσεις κινείται η ανακοίνωση της Δ’ ΚΟΣΕ για την εισπρακτική καθαρά πολιτική του ΥΠΕΚΑ. Δικαίως διαμαρτύρονται οι κυνηγοί της Ελλάδας για ακόμα μία κλοπή του εισοδήματος τους από την νοσούσα Πολιτεία. Μα ποιος ακούει στον τόπο αυτό; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ζηλεύοντας τα νέα κόλπα του ΥΠΕΚΑ, πολλοί κυνηγετικοί σύλλογοι, άρχισαν να βομβαρδίζουν τα μέλη τους με έκτακτες εισφορές. Ζήλεψαν τους «τροϊκανούς» και θέλουν και αυτοί «να επιβάλουν» τους πόθους τους. Παράδειγμα από την πατρίδα μου: «η δασάρχης Βυτίνας ενέκρινε την έκτακτη εισφορά των 7 ευρώ ανά κυνηγετική άδεια γα τον Κυνηγετικό Σύλλογο Δημητσάνας». Τον λόγο της έκτακτης εισφοράς θα τον μάθουμε άραγε; Έχει κατά νου μήπως ο περί ου ο λόγος σύλλογος κάποιο έργο να κάνει, ή μήπως κάποιο άλλο βρίσκεται σε εξέλιξη και τους σώθηκαν τα χρήματα. Αν όντως συντρέχουν τέτοιοι λόγοι, θα κατανοήσω απόλυτα την έκτακτη εισφορά. Αλλά όχι, δεν πιστεύω σε κάτι τέτοιο, διότι και άλλες φορές σε παρελθόντα χρόνο ο ίδιος σύλλογος επέβαλε έκτακτο χαράτσι ( η «εισφορά» είναι πιο ευγενική λέξη) χωρίς λόγο και αιτία (εκτός και αν οι λόγοι ήσαν μη ανακοινώσιμοι). </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Σε όλη την επικράτεια κυκλοφορούν από συλλόγους έκτακτες εισφορές. Αν θέλει κανείς ας μου εξηγήσει το φαινόμενο που έχει πάρει διαστάσεις επιδημίας. Το θύμα για άλλη μία φορά είναι ο κυνηγός. Έχουμε τα υπουργεία και την σάπια εξουσία που μας αλλάζουν τα φώτα, αποκτήσαμε και τους συλλόγους μας που έμαθαν πλάγιους τρόπους και μας αδειάζουν τις τσέπες. Και μην ισχυρισθεί κανείς το γνωστό: «έλα μωρέ, πως κάνεις έτσι για 7 ευρώ» - και αυτόματα σου δημιουργούνται ενοχές που αναγάγεις σε θέμα μία τόσο ευτελή προσφορά, γιατί αν το κάνει θα τον μαλώσω (!). </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Το κυνήγι άνοιξε με τα φτερωτά και πλησιάζει και η δική μας ώρα – των τριχωτών – μα και η ώρα των περδικάδων. Ας έχουμε καλή υγεία, καλή διάθεση για κυνήγι, και οπωσδήποτε δύναμη – διότι η αγαπημένη μας ενασχόληση έχει εχθρούς. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Καλά κυνήγια σε όλους… </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">================================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 24 Αυγούστου 2011. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-8949781353831751310?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-41162100032083105562011-08-23T17:17:00.001+03:002011-08-23T17:17:42.316+03:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο Τύπο<span style="color: #0066cc;"><span style="color: black;">Κάθε Τετάρτη </span><strong><br /></strong></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-oTEM4__wDhA/TlO2TH_bykI/AAAAAAAABDA/AIGZEc4U72c/s1600/KYN_01_94A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" qaa="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-oTEM4__wDhA/TlO2TH_bykI/AAAAAAAABDA/AIGZEc4U72c/s320/KYN_01_94A.jpg" width="234" /></a></div><strong><br /></strong><br /><span style="color: black;">Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-4116210003208310556?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-76434941200544930892011-08-16T18:29:00.001+03:002011-08-16T18:29:37.393+03:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο ΤύποΚάθε Τετάρτη <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-M5z1NQYivpM/TkqMtS1P5zI/AAAAAAAABC8/XdSyrmxUPHQ/s1600/KYN_01+T93.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" naa="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-M5z1NQYivpM/TkqMtS1P5zI/AAAAAAAABC8/XdSyrmxUPHQ/s320/KYN_01+T93.jpg" width="234" /></a></div><br /><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-7643494120054493089?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-53423116049590502062011-08-15T22:04:00.000+03:002011-08-15T22:04:58.238+03:00Ο άνεμος πνέει ούριος …<div style="text-align: justify;"> Έφτασε λοιπόν η Ρυθμιστική, που τόσο την περιμέναμε. Άλλες χρονιές είχαμε διαβουλεύσεις επί διαβουλεύσεων, αγωνίες για το τελικό αποτέλεσμα. Φέτος – και με την αλλαγή στην ηγεσία του αρμόδιου υπουργείου, όλα δείχνουν να κυλούν ομαλά, χωρίς τυμπανοκρουσίες και «μαχαιρώματα».</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Τα περασμένα χρόνια η ΚΣΕ είχε την τάση να διυλίζει τον κώνωπα με δακρύβρεχτες ανακοινώσεις του τύπου: «δεν μας καλούν οι αρμόδιοι φορείς για να συνομιλήσουμε». Τώρα όμως πνέει νέος άνεμος και ας χάθηκε οριστικά ο Υμηττός – αφού πρόλαβε η απερχόμενη υπουργός μετά των καλοπληρωμένων συμβούλων της και αποφάσισαν για εμάς χωρίς να λάβουν καθόλου υπόψη την γνώμη μας – ας θυμηθούμε την ανοικτή διαβούλευση για να γελάσουμε και λίγο με την υποκρισία τους. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Το κυνήγι θα βρει και πάλι τον δρόμο του αφού η οικολογική λαίλαπα ολοένα και εξασθενεί – το χρήμα λιγόστεψε που της χορηγούνταν αλόγιστα – μα και ο κόσμος μαθαίνει τι σημαίνει τελικά οικολογία στην Ελλάδα και παίρνει αποστάσεις από χλωμές δράσεις και ψεύτικα λόγια. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Άλλος ένας σοβαρός λόγος που δεν δεχόμαστε οικολογικά πυρά την εποχή αυτή είναι και το ότι οι Οικολόγοι Πράσινοι (ναι, αυτοί που μας αντιπροσωπεύουν στο ευρωκοινοβούλιο) ασχολούνται με σοβαρότερα θέματα της τρέχουσας πολιτικής κατάστασης όπως για παράδειγμα με το θέμα των «αγανακτισμένων σκηνιτών της πλατείας Συντάγματος που άκουσον- άκουσον, τόλμησε ο Δήμος Αθηναίων εν μια νυκτί και τους έδιωξε φορτώνοντας τις σκηνές τους και τις οικοσυσκευές τους σε φορτηγά για να καθαρίσει την κεντρική πλατεία της ελληνικής πολιτείας. Αγανάκτησαν οι Οικολόγοι με τα αντιλαϊκά μέτρα του Δήμου και τάχθηκαν ψυχί και σώματι με την ελεύθερη κατασκήνωση των πολιτών δίπλα στα σιντριβάνια και στα καφέ.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Πάντοτε στο μετερίζι του αγώνα οι Οικολόγοι μας, θα ανακοινώσουν οσονούπω φαντάζομαι και την αγανάκτηση τους που γέμισε η καμένη από το 2007 Πάρνηθα με δάση από αιολικά πάρκα. Τότε, την περίοδο της φωτιάς, πολλά δάκρυα είχαν χυθεί από τους Οικολόγους. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η υποκρισία σε αυτόν τον τόπο είναι τρόπος ζωής για οικολογούντες που ζουν κυρίως παρασιτικά από το δημόσιο ταμείο – αφού προσφέρουν υποτίθεται τις πολύτιμες γνώσεις τους σε εμάς τους αδαείς. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Για τους λόγους αυτούς ο κυνηγός έχει μέλλον, σκέφτεται, κινείται, δρά ελεύθερα, προς το συμφέρον και μόνο της Φύσης. Προσφέρει σε αυτήν από τον οβολό του και δεν προσπαθεί να αρμέξει από τον κρατικό κορβανά. Προσφέρει στο δημόσιο ταμείο μέσω των εισφορών του εκατομμύρια ευρώ ανά έτος, δίνει ενέσεις ζωής σε επιχειρήσεις, συμμετέχει στην τουριστική ανάπτυξη και στην τόνωση ξεχασμένων κοινωνιών, παράγει σημαντικότατο έργο με τις δράσεις του μέσα από τις οργανώσεις του. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Τον κυνηγό η Πολιτεία οφείλει να τον προσέξει – δεν εννοώ να κάνει διακρίσεις υπέρ του, όχι βέβαια, αλλά να τον συμβουλευθεί σοβαρά στα προβλήματα του περιβάλλοντος – γιατί τα γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα και όχι από χάρτες του google earth. Κάθε σπιθαμή της ελληνικής γης ο κυνηγός την έχει περπατήσει, γνωρίζει με απόλυτη ακρίβεια που πονά η Φύση και που χρειάζεται βοήθεια. Και την γνώση τούτη ο κυνηγός την έχει περάσει σε επιστημονικές μελέτες μέσα από τις Ομοσπονδίες του. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Τέρμα τα ψέματα, αρκετά ανεχθήκαμε τους τυχοδιώκτες της Οικολογίας στην Ελλάδα, αλλάζει ο κόσμος συθέμελα, δεν γίνεται εμείς εσαεί να ταΐζουμε παγκόσμιες εταιρείες με άγνωστες έδρες, δεν μπορεί να συνεχίσουμε να δίνουμε από το υστέρημα μας για την μελέτη της αρκούδας και της νυφίτσας. Μας ενδιαφέρει η αρκούδα, είναι ο βασιλιάς της ελληνικής πανίδας, μας πονά όταν η Εγνατία Οδός της αφαιρεί την ζωή, όμως ας είμαστε λογικοί. Είναι πολλά τα εκατομμύρια που χαρίζονται γι’ αυτήν και δεν έχει νόημα τέτοια σπατάλη. Και με πολύ λιγότερα χρήματα μπορούν οι «Αρκτούρος» και «Καλλιστώ» να συνεχίσουν το έργο τους.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Βρισκόμαστε σε τροχιά επιτήρησης, βιώνουμε άγρια λιτότητα, ο δημόσιος τομέας από τον απλό υπάλληλο, τον βουλευτή, μέχρι και τις περίφημες ΜΚΟ, συντηρείται οικονομικά με δανεικά χρήματα. Το ΥΠΕΚΑ, έχει στο χαρτοφυλάκιο του φορτωμένο μα δανεικό μπάτζετ, ελπίζουμε το πάρτι που είχε αρχίσει με την προηγούμενη διοίκηση του, να ελεγχθεί απόλυτα και να σταματήσει από τον νέο υπουργό μας – που όπως μου λένε οι εκ των έσω πληροφορίες μου, τίμιος και εργατικότατος είναι, ευφυέστατος, και φυσικά απέχει από οικολογικούς ακτιβισμούς. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">======================================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 10 Αυγούστου 2011. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-5342311604959050206?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-28461727512213542282011-08-08T19:17:00.000+03:002011-08-08T19:17:14.082+03:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο Τύπο<br />Κάθε Τετάρτη <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-AgVLMnAIaJ4/TkAL1XtGW3I/AAAAAAAABC4/32NKE9-U1bU/s1600/KYN_100.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" naa="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-AgVLMnAIaJ4/TkAL1XtGW3I/AAAAAAAABC4/32NKE9-U1bU/s320/KYN_100.jpg" width="241" /></a></div><br /><br /><strong>Με πλούσια δώρα </strong><br /><br /><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-2846172751221354228?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-83751318983987280082011-08-08T17:15:00.000+03:002011-08-08T17:15:57.878+03:00Επιστρέφοντας …<br /><div style="text-align: justify;"> Το τελευταίο διάστημα, ευρισκόμενος σε έρημους τόπους ξεκούρασης και εσωτερικής αναζήτησης (!), πολύ μακριά από τα μνημόνια της εποχής μας και τους «μεγάλους αγώνες» των κυβερνώντων, αντάμωσα πάλι για τα καλά τη Φύση.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Νωρίς το πρωί, πέφτοντας στην θάλασσα και φτάνοντας μακριά από την ακτή, οι γλάροι που έκαναν περιπολίες- και πιστεύοντας ότι θα τους στερήσω τα αφρόψαρα και το πρωινό τους γεύμα, μου έκαναν επιθέσεις και έφταναν στα δύο μέτρα αντίκρυ μου να μου φράζουν την πορεία μου. Αγριεμένους τους έβλεπα και με κύκλωναν για να με εγκλωβίσουν. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ζόρικα πουλιά οι γλάροι και ας εξιστορεί άλλα ο Ιωνάθαν, που έβλεπε τον κόσμο πάντοτε από ψηλά και πάντοτε με τα δικά του κέφια. Ούτε οι γλάροι είναι αθώοι, γιατί η Φύση δεν το επιτρέπει. Στην Φύση μονάχα ο διαρκής πόλεμος έχει νόημα, το κυνήγι για την επιβίωση, η προσαρμογή. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Στη στεριά, με τα ξερόχορτα και τις διάσπαρτες σε αταξία πέτρες, με τα χρώματα του καλοκαιριού και τα αρώματα από το θυμάρι και το ιώδιο, ο ίδιος πόλεμος, ο ίδιος αγώνας. Η τραχύτητα του χώρου μαζί με το φώς που δυνάμωνε από το πέρασμα της ώρας, έδιναν εικόνες απόκοσμες- ίδιες περίπου με αυτές του απολιθωμένου δάσους στην Λέσβο, όταν κατηφορίζεις καταμεσήμερο την πλαγιά προς το Σίγρι. Όσοι έχουν περάσει την διαδρομή αυτή, ξέρουν καλά τι τους λέω. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ο χρόνος σε μέρη απόμακρα και έρημα μετριέται διαφορετικά: ξημέρωμα, πρωινό, μεσημέρι, απομεσήμερο, σούρουπο, βράδυ, ή για πιο σύντομα, μετά το Λυκαυγές και μετά το Λυκόφως- με τα γκριζοπράσινα χρώματα να σχίζουν στα δυό την ημέρα από την νύκτα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Πως καταφέραμε και εγκλωβιστήκαμε στις πόλεις και στις ψηλές πολυκατοικίες, πως δεχτήκαμε την πρόοδο μέσα από την αστυφιλία, πως ανεχτήκαμε την ψεύτικη ζωή, ασφαλώς όλα τα παραπάνω θα απασχολήσουν τον ψυχίατρο του μέλλοντος που θα κουνά με απελπισία το κεφάλι του διαβάζοντας για την ζωή της γης τον 21ο αιώνα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Όταν έπειτα από πολλές ημέρες απουσίας από τον θεσπέσιο πολιτισμό μας πάτησα πάλι σε γνώριμα μέρη, συνάντησα σιωπηλούς ανθρώπους να πηγαίνουν στο πουθενά με το κεφάλι σκυφτό, με έκαψε το πετρέλαιο της ασφάλτου, το καθαρό αεράκι του έρημου τόπου χάθηκε μεμιάς από την βρωμιά της πόλης μας. Μα τόσο πολύ μισούμε τις πόλεις μας; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Πόσο καιρό έλειψα και πόσες ανατροπές έγιναν για μένα μα χωρίς εμένα. Και η καλή μας υπουργός έφυγε σαν αποτυχούσα στο θεάρεστο έργο της αφού όμως πρόλαβε και «γλύτωσε» τον Υμηττό από τους κακούς κυνηγούς. Και θλίβομαι που το σκέφτομαι, μα, να έφυγαν άραγε και οι στρατιές των συμβούλων της; αυτοί της πράσινης ανάπτυξης, κάποιες παγκόσμιες οργανώσεις τύπου wwf και κάποιες εντόπιες ορνιθολογικές; Ξέρετε, αυτοί όλοι που χάραζαν την πολιτική του αρμόδιου υπουργείου μας και πληρωνόντουσαν από τους κεφαλικούς φόρους μας. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Μπερδεμένος και ανημέρωτος είμαι, τα συγχαρητήρια μου όμως στην νέα ηγεσία της ΚΣΕ που ανανεώθηκε και έριξε τον μέσο όρο του συμβουλίου της από τα 80 στα 79 χρόνια. Μόνο έτσι, μόνο με νέο αίμα θα πάμε μπροστά στο μέλλον. Γιατί βέβαια ευχαρίστησε η ΚΣΕ τον απερχόμενο υφυπουργό μας δεν το κατάλαβα, ίσως επειδή χάσαμε μόνο τον Υμηττό; Ποιος ξέρει, άγνωσται αι βουλαί των γερόντων. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Οι οποίοι όμως- να το πούμε και αυτό, ματώνουν την περίοδο αυτή για την νέα Ρυθμιστική. Και όσο ματώνουν οι Κολοκοτρώνηδες, όλο και κάτι χάνουμε από το κυνήγι. Το συνηθίσαμε; Συμβιβαστήκαμε και με αυτό; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Αυτή όμως η κυβέρνηση έχει πλάκα τελικά, αφού έχει ακόμα μία υφυπουργό που βγάζει νέα φιρμάνια για τα κατοικίδια ζώα και σου λέει: αν έχεις στο σπίτι σου δύο θηλυκά σκυλιά είσαι εκτροφέας, αν σαν κυνηγός μεταφέρεις 5 σκυλιά είσαι έμπορος. Πάς καλά κυρά μου; Το γνωρίζεις το αντικείμενο; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Α….. κυρ Γιώργη, έχω ένα παράπονο από σένα, τόσα μπάνια έχουμε κάνει παρέα στον Σχοινιά χειμώνες και καλοκαίρια. Εμένα γιατί δεν με έκανες ακόμα υπουργό εμπορίου ας πούμε και ας είμαι της φιλοσοφικής; </div><div style="text-align: justify;"><br />=================================</div><div style="text-align: justify;">Ευχαριστώ τους καλούς μου φίλους Νίκο Βασάλο (τον συριανό παραμυθά) και Γιώργο Ξανθόπουλο (τον «σέρβο» λαγά), ευχαριστώ ακόμα όσους μου έστειλαν μηνύματα, μη γνωρίζοντες ότι για κάτι λιγότερο από μήνα, ήμουν «αλλού» … </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 3 Αυγούστου 2011 </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-8375131898398728008?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-23172837384887242672011-08-02T18:04:00.000+03:002011-08-02T18:04:26.320+03:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο ΤύποΚάθε Τετάρτη <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-zjxdyCvAFBQ/TjgR5wgGBkI/AAAAAAAABCs/E0_ay2-oSKk/s1600/KYN_91%257E1.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-zjxdyCvAFBQ/TjgR5wgGBkI/AAAAAAAABCs/E0_ay2-oSKk/s320/KYN_91%257E1.JPG" t$="true" width="234" /></a></div><br /><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-2317283738488724267?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-16818721027011972852011-07-26T18:32:00.000+03:002011-07-26T18:32:05.794+03:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο ΤύποΚάθε Τετάρτη <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-8jf6gXGcTps/Ti7d5PoowoI/AAAAAAAABCo/LFktXV-DT7s/s1600/KYN_No_90.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-8jf6gXGcTps/Ti7d5PoowoI/AAAAAAAABCo/LFktXV-DT7s/s320/KYN_No_90.jpg" t$="true" width="234" /></a></div><br /><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-1681872102701197285?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-51839933210364125442011-06-29T04:29:00.001+03:002011-06-29T04:30:24.798+03:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο ΤύποΚάθε Τετάρτη<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-3eEz8hYAUeM/Tgp_7xkjCxI/AAAAAAAABCk/q2iNEylwqxw/s1600/KYN__8%257E1.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" i$="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-3eEz8hYAUeM/Tgp_7xkjCxI/AAAAAAAABCk/q2iNEylwqxw/s320/KYN__8%257E1.JPG" width="234" /></a></div><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-5183993321036412544?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-2701985745922983652011-06-22T22:41:00.000+03:002011-06-22T22:41:01.954+03:00Θέσεις και αντιθέσεις …<div style="text-align: justify;"> Με νέα απόφαση της η Διεύθυνση Δασών, ανακάλεσε προηγούμενη απόφασή της που κήρυττε έκπτωτο το Δ.Σ. της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Πελοποννήσου. Γιάννης κερνάει λοιπόν και Γιάννης πίνει….</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η προηγούμενη απόφαση με ποια λογική κήρυξε έκπτωτη μία εκλεγείσα διοίκηση το 2010 για οικονομικές υποτίθεται παρανομίες του 2007, είναι ένα θέμα που πρέπει να απασχολήσει την ψυχιατρική επιστήμη και όχι εμάς. Στο παράλογο όμως που έγινε κυρίαρχο στοιχείο στα κυνηγετικά δρώμενα από την πλευρά της Πολιτείας, η Ομοσπονδία Πελοποννήσου παρουσίασε λογικά επιχειρήματα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Το κρυφτούλι της Πολιτείας φαίνεται έχει δρόμο ακόμα μπροστά του αφού το ταμείο της είναι άδειο και του κυνηγού γεμάτο. Και συνηθίζεται στον τόπο αυτό η καλή μας και σπάταλη Πολιτεία να αρμέγει τους νοικοκυραίους, τους οικονόμους κυνηγούς. Είναι αυτό που λένε: «μύρισα χρήμα και μπήκα». </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Το έργο της Ο.Π είναι μεγάλο, πολύπλευρο. Και ενοχλεί μία κοιμισμένη και οικονομικά αδύνατη Πολιτεία να αντέξει το βάρος της ανεπάρκειας της. Αυτή βγάζει ανακοινώσεις και ο κυνηγός παράγει έργο- πότε στα Στροφάδια, πότε τις νυκτιές με την θηροφύλαξη, πότε με τις σπορές. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Την θέση της μητρός μας Κ.Σ.Ε. δεν είδα πουθενά και ησύχασα. Δεν μας έχει συνηθίσει η μάδερ μας σε τέτοιου είδους δραστηριότητες. Και γιατί να ενοχληθεί άλλωστε από την σιέστα της; Πρέπει να είναι φρέσκια, όμορφη, ξεκούραστη, έτοιμη, για τις εκλογές που έρχονται. Και μετά…. και μετά θα αρχίσουν οι πύρινοι λόγοι….</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> <em>«Όταν στη ζωή κυλάνε τα πράγματα ήρεμα, όταν οι καιροί ησυχάζουν, η μπόρα είναι αναπόφευκτη και ξεσπά συνήθως όταν σκέφτεσαι: «έστρωσε ο καιρός». Όμως να, αρχίζουν τα αστροπελέκια να σχίζουν τον ουρανό και να ταράζουν το κάλμα της θάλασσας. Και τότε τον λόγο τον έχει ο καπετάνιος που θα πάρει στα έμπειρα χέρια του το τιμόνι (ας είναι και λαγουδέρα) και θα οδηγήσει το σκάφος σε ασφαλή μέρη». </em></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Κάπως έτσι περιγράφουν σε γενικές γραμμές οι σπουδαίοι άνθρωποι τις εκφάνσεις της ζωής μας. Και αληθές είναι ότι η εμπειρία, η γνώση, οι κατάλληλοι χειρισμοί, σώζουν από καταιγίδες και από άλλα ακραία φαινόμενα- όπως ακραία μπορούμε να ονομάσουμε την αντικυνηγετική συμπεριφορά που δεν πηγάζει μόνο από οικονομικά ελεγχόμενους οικολογικούς ακτιβισμούς, μα πολλές φορές και από την αδυναμία της Πολιτείας να ελέγξει τα πράγματα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η Ο.Π. καλά κινείται- το ίδιο επίσης και οι υπόλοιπες ομοσπονδίες. Απουσιάζει δυστυχώς και πάλι ο κεντρικός σχεδιασμός που θα χαράξει τη αμυντική- επιθετική πολιτική και εύκολα και γρήγορα θα αντιμετωπίζει τις πάσης φύσεως ενέργειες που στρέφονται κατά του κυνηγίου. Τα απλά όμως γίνονται περίπλοκα από την κεντρική διοίκηση και είναι απορίας άξιο πως σκέφτεται και πως λειτουργεί.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η Πολιτεία, στελεχωμένη από απλούς διεκπεραιωτές, δεν μπορεί να αντιληφθεί από ένα γραφείο τα προβλήματα της φύσης και ειδικότερα του κυνηγίου- εφόσον οι υπάλληλοί της έχουν την νοοτροπία του δημόσιου υπάλληλου και όχι του δημόσιου λειτουργού. Και αντί να προσπαθήσει να «εκμεταλλευτεί» τον κυνηγό και να της προσφέρει αυτός την ενέργειά του και την γνώση του, του κηρύσσει τον πόλεμο με διάφορα τεχνάσματα που εφευρίσκει κάθε φορά. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η κατάντια του αρμόδιου υπουργείου για το κυνήγι είναι ενδεικτική της πάσχουσας νοοτροπίας που επικρατεί σήμερα. Οι αλλαγές όμως δεν έρχονται με ευχολόγια αλλά με σκληρή δουλειά. Και το αρμόδιο υπουργείο μας έχει δώσει δείγματα των προθέσεων του- βασιζόμενων κατά κύριο λόγο σε επιθυμίες εξωθεσμικών παραγόντων ή φορέων που ζουν παρασιτικά –και που δυστυχώς τείνουν να γίνουν κανόνας. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Τους κανόνες του παιχνιδιού μπορούμε να τους αλλάξουμε προς όφελος του κυνηγού και της φύσης. Με πραγματικό σχέδιο και όραμα αφού καταφέρουμε πρώτα να απεγκλωβιστούμε από πάσχουσες και ξεπερασμένες νοοτροπίες. Το οξύμωρο εδώ είναι ότι ενώ ο κυνηγός απαιτεί ξεκάθαρες σχέσεις με όλους, η κεντρική μας διοίκηση κινείται μέσα στα πλαίσια του δημόσιου υπάλληλου. Ίσως συνήθισε στην ιδέα ότι εφ’ όρου ζωής θα διοικεί η ίδια κυνηγοπαρέα- οπότε λογικό είναι να αποκτήσει και την νοοτροπία του μόνιμου υπάλληλου. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η Ο.Π τάραξε την νιρβάνα πολλών πιστεύω με τις δράσεις της, τον αγώνα της, και τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους εχθρούς του κυνηγίου. Στα ίδια πλαίσια κινούνται και οι υπόλοιπες ομοσπονδίες μας. Παράγουν έργο και το υπερασπίζονται. Η κεντρική μας ομοσπονδία για άλλη μια φορά βρίσκεται πίσω από τα γεγονότα, τα ακολουθεί αντί να τα διαμορφώνει </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">========================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 22 Ιουνίου 2011.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-270198574592298365?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-83702287737950242442011-06-21T14:19:00.000+03:002011-06-21T14:19:38.809+03:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο ΤύποΚάθε Τετάρτη<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-aZqBGveQrbA/TgB-NQXvgUI/AAAAAAAABCg/TT8hMi3rc94/s1600/KYN_No85_01.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" i$="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-aZqBGveQrbA/TgB-NQXvgUI/AAAAAAAABCg/TT8hMi3rc94/s320/KYN_No85_01.jpg" width="234" /></a></div><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-8370228773795024244?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-41514123003162489532011-06-17T15:58:00.000+03:002011-06-17T15:58:28.657+03:00Το χαμένο μας χαμόγελο …<div style="text-align: justify;"><em>«Τι να σου πω φίλε, δεν μπορείς να καταλάβεις αυτό που βλέπω μπροστά μου τη στιγμή αυτή, ένα τεράστιο κοπάδι μου έχει φράξει τον δρόμο».</em></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Την ώρα που άκουγα στο τηλέφωνο τα λόγια του φίλου μου, έξω το λυκαυγές χανόταν σιγά-σιγά και ο ουρανός αποκτούσε ένα αχνό μπλέ χρώμα. Είχε χαράξει. Εγώ ήμουν στον πρώτο καφέ της ημέρας και ο φίλος μου ανέβαινε για τα βοσκοτόπια του «χαλασμένου βουνού». Εκείνου του έκοψαν τον δρόμο τα αγριογούρουνα, εμένα η νέα ημέρα μου φαινόταν ακόμα αλλόκοτη. Στο βουνό η θερμοκρασία έδειχνε 5 βαθμούς, μέσα στην πόλη 23. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Το «χαλασμένο βουνό», στην δυτική πλευρά του Μαινάλου, κάπου στα 1500 μ. υψόμετρο, αγναντεύει όλες σχεδόν τις κορφές της Πελοποννήσου- και απέναντί του προς τα νότια, ο Ταΰγετος, στέκει σαν τεράστιος ανεμοφράκτης και του δίνει δροσιά όταν η καλοκαιρινή κάψα έχει φουντώσει για τα καλά στη Μεσόγειο. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Έχει όμως και καθαρό αγνάντι το βουνό προς τα δυτικά και διακρίνει καθαρά τον Αίμο της Κεφαλονιάς, ολόκληρο τον κυπαρισσιακό κόλπο και αν και το μυαλό είναι καθαρό μπορείς να διακρίνεις απέναντι στους ιταλικούς τόπους την Αρεθούσα κόρη –ξεκούραστη από το κυνηγητό του ερωτιάρη Αλφειού, να ξεδιψά τους διαβάτες και τους οδοιπόρους. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Το κοπάδι των αγριογούρουνων έπειτα από το ολονύκτιο κυνήγι της τροφής του και το ερωτικό ξεφάντωμα, ανέβαινε για τα γιατάκια του, να ξαποστάσει, να αγναντέψει και αυτό όσα η ανθρώπινη ματιά μπορεί να δει. Στα γιατάκια του ασφαλίζεται από φίλους και εχθρούς, από τους παράξενους καιρούς.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Χαμηλότερα από τα γιατάκια των αγρίων, ο φίλος μου έβγαζε τα πρόβατα από την νυχτερινή κλεισούρα τους και τα άφηνε ελεύθερα να πάνε να βοσκήσουν το παχύ χορτάρι. Την διαδρομή για τα βοσκοτόπια την όριζε το γηραιότερο τσοπανόσκυλο και τα υπόλοιπα στις πλεύρες του κοπαδιού και στην ουρά του, φρόντιζαν για την ασφάλεια του. Να προφυλάξουν το κοπάδι από τους εχθρούς. Οι λύκοι όμως από την Πελοπόννησο εξαφανίστηκαν, κάτι τσακάλια κυκλοφορούν και αυτά την νύχτα. Δεν υπάρχουν δηλαδή σοβαροί κίνδυνοι για το κοπάδι. Τα τσοπανόσκυλα όμως ακολουθούν την παλιά συνήθεια της φυλής τους, και αρματωμένα με περίσσιο θάρρος καθώς είναι, πατάνε στέρεα πάνω σε αρχαία πρότυπα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Στην περιοχή που βόσκουν τώρα το παχύ χορτάρι τα πρόβατα, τον χειμώνα εμείς κυνηγάμε τον κάπρο. Χωρίς κινδύνους αφού τα πρόβατα κατεβαίνουν στα χειμαδιά. Στα ψηλά λιβάδια που πνίγονται από τα σπάρτα και τα χαμηλά πουρνάρια, παίρνουμε βαθιές ανάσες από τον λειψό μα καθαρό αέρα. Μας δίνει δύναμη η επαφή με το χώμα, μας ξεκουράζει νου και σώμα, μας διώχνει το άγχος από τα προβλήματα της πόλης. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Σύντομα μπαίνουμε βαθύτερα στις συζητήσεις που θα αρχίσουν για την νέα ρυθμιστική και ασφαλώς θα χυθεί πολύ μελάνι πάλι, η αγωνία των κυνηγών θα κορυφωθεί- αλλά στην δύσκολη καμπή του προβλήματος, θα βγει μπροστά η ηγεσία μας και σαν άλλος Καραϊσκάκης θα δώσει το σύνθημα για το γιουρούσι και την τελική νίκη. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ωραία κόλπα, τι να τα κάνεις όμως όταν το χρήμα έχει λιγοστέψει, και η οικονομική δυσπραγία μας κρατά εγκλωβισμένους στα σπίτια μας; Πόσοι από εμάς θα μπορέσουν να δώσουν τα 150 ευρώ για μία άδεια; Πόσοι άραγε θα διακόψουν το κυνήγι επειδή οι ανάγκες της οικογένειας προέχουν; Πόσα μαγαζιά που συντηρούνται από τους κυνηγούς δεν θα βάλουν λουκέτο;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η αλυσίδα πίσω από τον κυνηγό σέρνει πολλούς κρίκους- πολλές επαγγελματικές τάξεις, που ζούν από το κυνήγι. Ο φαύλος κύκλος της κρίσης που άνοιξε συμπαρασύρει τα πάντα στις στροφές του. Και το χειρότερο φυσικά είναι η ανύπαρκτη προοπτική –το σπάσιμο του κύκλου, για να ξεφύγουμε κάποια στιγμή από τις περιδινήσεις και να αρχίσουμε πάλι να χαμογελάμε με αισιοδοξία. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Το χειρότερο έγκλημα που έκαμαν οι πολιτικοί μας ταγοί δεν είναι μέσα στα γνωστά και αναρίθμητα αίσχη που συζητάμε όλοι μας στις παρέες, στις πλατείες, στο συνεχές παραμιλητό μας. Το μεγαλύτερο έγκλημά τους είναι που αφαίρεσαν από έναν ολόκληρο λαό το χαμόγελο- ναι, το χαμόγελο και την αισιοδοξία. Τα δυό αυτά στοιχεία με τα οποία πορευθήκαμε στο διάβα των αιώνων. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Η μοναδική μας ελπίδα για την ολική επαναφορά μας, είναι το δυνατό τράνταγμα του αέρα που καθαρίζει τον ορίζοντα και μας κάνει να κοιτάζουμε μακριά … </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">=================================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 15 Ιουνίου 2011 </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-4151412300316248953?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-59770891437869229912011-06-17T15:53:00.000+03:002011-06-17T15:53:38.240+03:00ΣΤ΄ ΚΟΜΑΘ - ΑνακοίνωσηΑνακοίνωση<br /><br /><br /><div style="text-align: justify;"> H Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας – Θράκης (ΣΤ΄ ΚΟΜΑΘ) ενημερώθηκε από τον Αρκτούρο για θανάτωση αρκούδας σε περιοχή της Ημαθίας. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Δηλώνουμε ότι καταδικάζουμε με τον πλέον απερίφραστο τρόπο τέτοια περιστατικά και ευλεπιστούμε ότι, εφόσον αποδειχθεί ως αληθής η καταγγελία, οι αρμόδιες αρχές, που έχουν αναλάβει τη διερεύνηση της υπόθεσης, θα επιτύχουν την τιμωρία του κάθε εμπλεκόμενου με την υπόθεση.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Πέραν δε της καταδίκης τέτοιων περιστατικών, ενημερώνουμε ότι με τη λειτουργία της θηροφυλακής των κυνηγετικών οργανώσεων, εργαζόμαστε συστηματικά στην εξάλειψη της παραβατικής συμπεριφοράς απέναντι στην προστασία της άγριας πανίδας.</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">Περισσότερα στην σελίδα της <a href="http://www.hunters.gr/">ΣΤ΄ ΚΟΜΑΘ</a> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-5977089143786922991?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-10046571261348775222011-06-14T17:12:00.000+03:002011-06-14T17:12:50.822+03:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο ΤύποΚάθε Τετάρτη<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-deHqnN7eogs/TfdsToofqaI/AAAAAAAABCc/b7LRG38eCjE/s1600/KYN_84%257E1.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-deHqnN7eogs/TfdsToofqaI/AAAAAAAABCc/b7LRG38eCjE/s320/KYN_84%257E1.JPG" t8="true" width="234" /></a></div><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-1004657126134877522?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-67145288143574898182011-06-09T17:34:00.000+03:002011-06-09T17:34:06.391+03:00Προγραμματίζοντας το μέλλον …<div style="text-align: justify;"> Η αντίστροφη μέτρηση για το κυνήγι άρχισε και πάλι. Οσονούπω θα αρχίσει και ο πόλεμος ανακοινώσεων, προθέσεων, αποφάσεων για την νέα κυνηγετική περίοδο.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Συνηθισμένα πράγματα αφού τα τελευταία χρόνια έχουμε ακριβείς επαναλήψεις μιας παραφιλολογίας και συνεπώς κινδυνολογίας. Ως συνήθως θα αναμετρηθούμε με «το αρμόδιο υπουργείο» και με τον πρόσκαιρο σύμμαχό του, τους οικολόγους των διαφόρων Μ.Κ.Ο. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Μερικές οργανώσεις πάλι θα βάλουν στο ταμείο τους δικό μας- δημόσιο χρήμα για να μελετήσουν μετά της δέουσας προσοχής την καφέ αρκούδα ή τα μεταναστευτικά πουλιά στους βαλτότοπους του Σχοινιά. Και βέβαια, οι εκθέσεις που θα προκύψουν από τις μελέτες τους θα ληφθούν σοβαρά υπόψη από το αρμόδιο υπουργείο. Τα χρήματα που θα πάνε στην αρκούδα και στα πουλιά για την μελέτη τους, θα πληρωθούν με τόκο δυσβάστακτο- αφού είναι χρήματα δανεικά.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Εμείς όμως που δεν σπαταλάμε δημόσιο χρήμα- εμείς που δεν αρμέγουμε τον δημόσιο ντορβά- εμείς που ιδίοις εξόδοις μέσω των συλλόγων και των ομοσπονδιών μας καταθέτουμε ολοκληρωμένες προτάσεις και μελέτες για το κυνήγι- εμείς τελικά δεν λαμβανόμαστε σοβαρά υπόψη από την ηγεσία του αρμόδιου υπουργείου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Είμαστε ίσως η μόνη κοινωνική ομάδα που οι δράσεις μας δεν εξαρτώνται από δανεικό χρήμα. Ίσως για τον λόγο αυτό δεν μας δίνουν την σημασία που αξίζουμε. Ίσως θεωρούν ξεπερασμένο το σύστημά μας που γεμίζει τα άδεια δημόσια ταμεία, που δίνει οικονομικές ανάσες σε πληθώρα επιχειρήσεων, τονωτικές ενέσεις επίσης στον εσωτερικό τουρισμό, και συμβάλει με τις δράσεις μας στην οικονομική ευημερία του τόπου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ακόμα και τώρα, που θα αρχίσουν να έρχονται αντικυνηγετικά δημοσιεύματα, πρέπει οι απαντήσεις μας να είναι άμεσες και καίριες, βασιζόμενες σε ρεαλιστικά στοιχεία μη αμφισβητήσιμα. Δεν θέλουμε να επαναληφθεί η αμυντική πολιτική της ηγεσίας μας- που επέλεξε τόσα χρόνια τον δρόμο της σιωπής και της μικροπολιτικής. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> «Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που το προγραμματίζουν» διάβασα το 2000 σε ένα μεγάλο πανώ- και μπορώ να πώ ότι τότε με ξένισε. Διαφορετικά σκεφτόμενος σήμερα υιοθετώ το σύνθημα εκείνο. Ναι, μπορούμε με τις ενέργειες μας να γίνουμε οι πρωτεργάτες των εξελίξεων και όχι οι ακόλουθοι. Μπορούμε να τις διαμορφώνουμε αντί να ακολουθούμε την ουρά τους. Μπορούμε να τις προγραμματίζουμε προς όφελος της φύσης και του κυνηγίου. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Στην φύση έχουμε μία εξειδίκευση- όπως και αν ακούγεται κάτι τέτοιο. Στον τομέα μας, που επεκτείνεται και πέρα από το κυνήγι, είμαστε οι αληθινοί φυσιολάτρες, οι γνήσιοι οικολόγοι, οι μύστες του βουνού. Τα δικά μας βήματα ακουμπάνε πολύ μακρύτερα από άλλων ομάδων- και δεν το αναφέρω αυτό σαν καυχησιά- αλλά διότι αυτό συμβαίνει. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Και όμως, τις γνώσεις μας, που είναι πολύτιμες και πλούσιες μέσα από την ενασχόληση και την εμπειρία, το αρμόδιο υπουργείο δεν τις έχει ανάγκη φαίνεται, όχι για να τις διαβουλευτεί –αστεία πράγματα- αλλά για να καθίσει να μιλήσει σοβαρά για την φύση μαζί μας. Στην παρούσα φάση υπό την ηγεσία της κυρίας υπουργού, ο κυνηγός μάλλον περισσεύει και τον θέλει στο περιθώριο. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Θα έλεγα ότι κανείς δεν περισσεύει- ότι όλοι που έχουν να πουν κάτι, να προτείνουν, να σχεδιάσουν, να προγραμματίσουν- είναι χρήσιμοι και απαραίτητοι. Ακόμα και μέσα από τα λάθη γεννιούνται θετικά πράγματα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Τα κλειστά επαγγέλματα άνοιξαν, δεν νοείται πλέον να υπάρχουν στεγανά πουθενά- πόσο μάλλον στον δημόσιο βίο. Οι κλειστές ομάδες των υπουργείων θα συνεχίσουν να υπάρχουν και να δρουν; Η κλειστή ομάδα του αρμόδιου υπουργείου μας θα ακούει και θα συνδιαλέγεται με την wwf και όχι και με εμάς; Σαν αστείο δεν ακούγεται όλο αυτό; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Είναι φυσικά αστείο μα και επικίνδυνο. Είναι αυταρχικό να αποκλείεις και να αγνοείς επιδεικτικά αυτούς που έχουν γνώσεις και δικά τους χρήματα και μπορούν να προσφέρουν. Ένας υπουργός- έστω και εξωκοινοβουλευτικός, υποχρεούται να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον. Και η φύση ανήκει σε όλους μας εξίσου το ίδιο. Και ο Λόγος μας- βάσει του Συντάγματος πρέπει να ακούγεται ισότιμα με αυτόν άλλων ομάδων που για διαφορετικούς λόγους η κάθε μία, θέλουν να βρίσκεται σε πρώτη προτεραιότητα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Στην φύση δεν χωράνε εγωισμοί- όπως και πουθενά όπου υπάρχει δημόσιο συμφέρον. Και απορώ πολλές φορές με την πολιτική που υιοθετεί η δημόσια αρχή αποκλείοντας πολίτες της που έχουν αποδείξει με την πράξεις τους τις διαθέσεις τους για προσφορά. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">=====================================</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 1η Ιουνίου 2011.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-6714528814357489818?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-17480340954215154912011-06-07T17:19:00.000+03:002011-06-07T17:19:36.739+03:00"Τύπος - Κυνήγι" - από τον Ελεύθερο ΤύποΚάθε Τετάρτη<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-f2LVKzIxruc/Te4zXS-4klI/AAAAAAAABCY/eu588KCGBf4/s1600/KYN_83%257E1.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-f2LVKzIxruc/Te4zXS-4klI/AAAAAAAABCY/eu588KCGBf4/s320/KYN_83%257E1.JPG" t8="true" width="234" /></a></div><br />Για ελεύθερους ανθρώπους και κυνηγούς.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3367827566478484464-1748034095421515491?l=artozinos.blogspot.com' alt='' /></div>ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3367827566478484464.post-82485448626495132122011-06-01T22:55:00.002+03:002011-06-01T22:55:35.739+03:00Της Φύσης οι διαδρομές …<div style="text-align: justify;">Η θάλασσα την εποχή αυτή είναι μοναδική, πεντακάθαρη, παγωμένη, μυρωδάτη. Ιδίως τα πρωινά που στο κολύμπι σου έχεις την παρέα των γλάρων με τις εκπληκτικές βούτες τους για αφρόψαρα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό, ο δυνατός τον αδύνατο. Αυτός είναι με απλά λόγια ο ορισμός της ζωής, της φυσικής επιλογής, του πολιτισμού μας. Οτιδήποτε παρεκκλίνει του ορισμού θεωρείται μη φυσικό, μη ηθικό, μη λογικό. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η διαδικασία αυτή, ο πόλεμος του δυνατού εναντίον του αδυνάτου, έφτασε ως τις ημέρες μας, στην κοινωνία μας. Πιστεύω ότι είναι λάθος να ερμηνεύσει κανείς το καλό και το κακό, το όμορφο και το άσχημο- αφού οι όποιες προσεγγίσεις που θα προκύψουν θα είναι καθαρά υποκειμενικές. Για την φύση δεν υπάρχουν διαχωρισμοί, όλα κυλούν με βία στο διάβα των εκατομμυρίων αιώνων. Μην μας ξενίζει η βία, είναι το κυρίαρχο στοιχείο της ζωής μας και του πολιτισμού μας. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η προσαρμογή στις συνθήκες ζωής, έφερε την εξέλιξη. Με φυσικό τρόπο. Τα δισεκατομμύρια είδη που έχουν εκλείψει στο πέρασμα του χρόνου και αυτά που έχουν δημιουργηθεί- φανερώνουν την δύναμη της φύσης. Εμείς όμως έχουμε την τάση, ή την νοοτροπία να πιστεύουμε ότι είμαστε ικανοί να κατευθύνουμε την φύση. Είμαστε οι κυρίαρχοι στον πλανήτη, αλλά αδύναμοι κι εμείς στην νομοτέλεια του κόσμου. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το κυνήγι είναι μία φυσική λειτουργία του ανθρώπου. Και είναι ατυχές να θεωρούν κάποιες ομάδες ότι το κυνήγι καταστρέφει τη ζωή. Η αιώνια πρακτική έχει δείξει με σαφήνεια του λόγου το αληθές. Αντιμάχονται όμως τον Λόγο ομάδες που αυθαίρετα βαπτίστηκαν «φυσιολατρικές», ή «οικολογικές», ή εναλλακτικές». Πιστεύουν αφελώς ή κινούνται από ωφελιμιστικά κριτήρια- πως τον κόσμο τον γνωρίζουν καλά και μπορούν – αφού έχουν και ζεστό χρήμα, να τον οδηγήσουν σε μονοπάτια απόλυτα ελέγξιμα. Δεν είναι όμως έτσι. Η φύση έχει τους δικούς της νόμους και ο ανθρώπινος πολιτισμός τους δικούς του. Η φύση δημιούργησε το Σύμπαν και ο άνθρωπος τις πόλεις. Να η μεγάλη διαφορά. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο άνθρωπος της πόλης που βγαίνει από τα όρια της και πηγαίνει να κυνηγήσει, δεν το κάνει επειδή είναι κακός, εγκληματίας, παράφρων- όπως συνηθίζεται να λέγεται από χείλη άγουρα. Ακολουθεί το dna του, το ένστικτό του, την φύση του. Και στην εξοχή, στο βουνό, στον κυνηγότοπο, βρίσκει πάλι την βιασμένη από τις νέες συνθήκες ζωής – χαμένη του ύπαρξη. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όταν ο άνθρωπος βρίσκεται στο βουνό στο κατόπι του κάπρου, ακολουθεί αρχέγονους βηματισμούς. Μαζί του κυνηγάνε και όλοι του οι πρόγονοι, που δεν πρόλαβαν να δούν το αχνάρι, δεν κατάφεραν να καρπωθούν το θήραμα. Ο κυνηγός που στέκει στο καρτέρι για την ντουφεκιά, εκφράζει τη δίψ