Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2007

Ένα συνηθισμένο κυνήγι...


Όπου μπλέ, είναι η Παγάνα, ο παγανιέρης στο Α και στην κόντρα Α1 κ Α2.
Όπου είναι τα δύο θαλασσί στίγματα, είναι τα σκυλιά.
Όπου είναι τα τρία μαύρα στίγματα, είναι τα αγριογούρουνα.
Όπου είναι τα κόκκινα – από το 1 έως το 9, είναι τα καρτέρια.

Στην παραπάνω φωτό, μπορεί να έχει στηθεί μια παγάνα ακριβώς έτσι. Δεν ακολουθούν όλοι οι κυνηγοί τον ίδιο τρόπο, πιστεύω όμως ότι είναι ο συνηθέστερος. Ο αριθμός των κυνηγών είναι τυχαίος. Ο νόμιμα επιτρεπτός αριθμός στο κυνήγι αυτό, είναι έως δέκα άτομα. Από εκεί κ πέρα, ο αριθμός αυξάνει ανάλογα την παρέα. Η μεγάλη παρέα θέλει και περισσότερο ζωτικό χώρο για να κινηθεί. Άρα δημιουργεί και μεγάλη παγάνα. Η μικρή παρέα, για να καλύψει τα κενά, κινείται αναγκαστικά σε μικρή παγάνα.

Η υποθετική παγάνα της φωτό, είναι μια κανονική παγάνα. Σε αυτήν, άλλες ομάδες επιλέγουν τις «τυφλές παγάνες», εκείνες δηλαδή που πιστεύουν ότι έχουν μέσα γουρούνια. Άλλες επιλέγουν τις «σίγουρες παγάνες», εκείνες δηλαδή που έχουν από πρίν ιχνηλατήσει, που παρακολουθούν την πορεία των γουρουνιών και τα «σιγουρεύουν» στην παγάνα. Βοηθός στην σίγουρη παγάνα είναι πάντοτε ο καιρός. Αν έχει προηγηθεί βροχή στην περιοχή, τα πράγματα γίνονται ευκολότερα για τις ιχνηλασίες.

Σύμφωνα με την φωτό, ο παγανιέρης οδηγεί τα σκυλιά στο σημείο που επιλέγει και τα αφήνει. Αρχικά τα ακούει από τα κουδούνια τους. Παράλληλα σχεδόν με αυτόν, κινείται και η «κόντρα» και πάντα σύμφωνα με τις ανάγκες που θα προκύψουν αλλά και την μορφολογία του εδάφους. Όταν τα σκυλιά αρχίζουν να «κλαφουνάνε», σημαίνει ότι μπήκαν στον «ντορό» των γουρουνιών. Αμέσως ο παγανιέρης αρχίζει τις φωνές και μερικές ντουφεκιές, για να δώσει κουράγιο στα σκυλιά. Αν τα σκυλιά ακούγονται προς το μέρος της κόντρας, ανάλογες κινήσεις κάνει και αυτή.

Σκοπός της παγάνας είναι να οδηγήσει τα γουρούνια με την πίεση που τους ασκεί, στα καρτέρια. Σε αυτά, ο κάθε κυνηγός αναλαμβάνει και ένα σημείο που το ελέγχει απόλυτα. Πιθανότατα, το γουρούνι να κινηθεί προς το καρτέρι με μεγάλη ταχύτητα ψάχνοντας τρόπους διαφυγής. Στο καρτέρι ο κυνηγός μπορεί να είναι επί ώρες. Δεν πρέπει να κάνει θόρυβο, να καπνίζει κ.α. Το γουρούνι στην παραμικρή κίνηση που θα ακούσει, θα αλλάξει αμέσως πορεία.

Συνηθίζεται, το γουρούνι να σταματά να ξεκουραστεί. Τότε τα σκυλιά «βαράνε στάμπα». Βρίσκονται δηλαδή σε απόσταση ασφαλείας από αυτό και γαβγίζουν με τρόπο συγκεκριμένο. Για να σηκωθεί πάλι το γουρούνι, πρέπει να νιώσει την πίεση της παγάνας που έρχεται από πίσω, ίσως όμως από απόσταση.

Όταν τα σκυλιά είναι στην στάμπα για πολύ ώρα, γίνεται το λάθος από κοντινά καρτέρια που ακούνε και αποφασίζουν να μετακινηθούν προς το γουρούνι. Το καρτέρι δεν μετακινείται!! Έστω όμως ότι αποφασίζει να αφήσει την θέση του, οφείλει να ειδοποιήσει μέσω ασυρμάτου τι σκοπεύει να κάνει. Δεν το κάνει όμως, γνωρίζοντας προφανώς την αρνητική απάντηση που θα πάρει από τον παγανιέρη. Έτσι αποφασίζει μόνος του να μετακινηθεί. Στην περίπτωση αυτή, ο κίνδυνος να γίνει ατύχημα αυξάνει πάρα πολύ, διότι δεν γνωρίζει πλέον την θέση του ο παγανιέρης, που είναι στην ουσία ο αρχηγός στο κυνήγι αυτό, είναι αυτός που δίνει τις εντολές και αυτός μόνο που επιτρέπεται να μιλά από τον ασύρματο (μαζί με την κόντρα).
Σε άλλη περίπτωση, μπορεί να ξεκινήσουν για την στάμπα δύο καρτέρια, δίχως να έχουν ειδοποιήσει τον παγανιέρη. Ο κίνδυνος στην περίπτωση αυτή είναι ακόμα μεγαλύτερος.

Ειδικά στην φετινή κυνηγετική περίοδο, χρειάζεται μεγαλύτερη προσοχή. Οι ελεύθεροι τόποι για το κυνήγι έχουν περιορισθεί λόγω των πρόσφατων πυρκαγιών σε Ηλεία, Μεσσηνία και Αρκαδία. Επομένως, σε μικρότερο χώρο θα κινηθούν περισσότερες ομάδες. Όταν αρχίσουν να βγαίνουν στο βουνό και οι κυνηγοί της μπεκάτσας, της φάσας, της τσίχλας, τα πράγματα θα δυσκολέψουν περισσότερο.

Προσοχή χρειάζεται.

Δεν υπάρχουν σχόλια: