Το διαδίκτυο των κυνηγών …

Το διαδίκτυο μπορεί να είναι ένα εργαλείο που κατά πως λένε δημιουργήθηκε αρχικά για στρατιωτικούς σκοπούς, στην συνέχεια όμως και με την πάροδο του χρόνου απόκτησε την μορφή που όλοι γνωρίζουμε σήμερα. Ένα πολυεργαλείο για τους κατοίκους του πλανήτη που ο καθένας μας το χρησιμοποιεί ανάλογα με τις διαθέσεις του.

Το web – όπως επικράτησε να λέγεται, δημιουργεί χαοτικές καταστάσεις – ακολουθεί δηλαδή κατά γράμμα τον σκοπό του. Στο χέρι του κάθε χρήστη είναι να πάρει την πληροφορία που θέλει και να απορρίψει μία άλλη. Και ο κάθε χρήστης πιστεύει ότι – αφελέστατα κατά τη γνώμη μου - το πολυεργαλείο αυτό του δίνει πραγματική ελευθερία. Δεν είναι της παρούσης να μιλήσουμε για τις ελευθερίες του διαδικτύου. Σκοπός μας είναι να καταθέσουμε την απορία μας, γιατί αυτό το εργαλείο που έχουμε στα χέρια μας δεν το χρησιμοποιούμε για να δώσουμε σαν κυνηγοί στο ευρύ κοινό, την αληθινή διάσταση του κυνηγίου στην πατρίδα μας.

Τον ρόλο αυτό – που μπορεί να τον αναλάβει και να τον φέρει σε πέρας, δικαιούται να τον έχει η ΚΣΕ, οι Ομοσπονδίες, οι κυνηγετικοί σύλλογοι, οι κυνηγοί, οι εμπλεκόμενοι με διαφόρους τρόπους με το κυνήγι – επιχειρηματίες, εκπαιδευτές, τουρισμός, εταιρείες καυσίμων, εταιρείες αυτοκινήτων, και φυσικά ο κυνηγετικός τύπος που προσφέρει πάρα πολλά με την παρουσία του στην υπόθεση κυνήγι.

Δυστυχώς για εμάς τους κυνηγούς, η ΚΣΕ δεν έχει αντιληφθεί την δύναμη του ιντερνέτ – και αρκεί μία επίσκεψη στην σελίδα της – που διακρίνεται καθαρά ότι αγγαρεία κάνει που την έχει ή μπορεί κάποιος να της είπε: «πρέπει να έχεις και ιστοσελίδα».

Θα μπορούσε πολλά να έκανε η ΚΣΕ με το διαδίκτυο, σαν αρχή μία σελίδα της προκοπής. Στη συνέχεια να δημιουργούσε ένα δίκτυο με τις υπόλοιπες ομοσπονδίες και με όλους τους κυνηγετικούς συλλόγους της χώρας – που έστω και τώρα, οφείλει να τους υποχρεώσει να αποκτήσουν ιστοσελίδες. Ένα πανελλαδικό δίκτυο κυνηγών με την ΚΣΕ στο ρόλο του γενικού συντονιστή, με συνεχή ροή πληροφοριών από κάθε γωνιά της Ελλάδας, σαν κατάληξη με την δημιουργία μίας τράπεζας δεδομένων για την πανίδα μας.

Η συνεχής ροή της πληροφορίας, η αμφίδρομη σχέση που δημιουργείται, η θεματολογία, η ένωση πολλών και διαφορετικών ομάδων που έχουν σχέση με το κυνήγι, κα πόσα ακόμα, όλα, μπορούν να ενωθούν σε ένα δίκτυο υπό την ΚΣΕ. Για να αποκτήσει αληθινή φωνή και δυνατή η κυνηγετική οικογένεια, για να αντικρούσει επί ίσοις όροις όσα κακόβουλα της καταλογίζουν, για να προωθηθεί ο σκοπός που επιτελεί, για να πει τα πράγματα με το όνομά τους.

Όλα τα παραπάνω, ίσως να φαντάζουν πολύπλοκα – και όμως είναι τόσο απλά. Χρήματα χρειάζονται που μπορεί να μην έχει η ΚΣΕ, έχει όμως και δίνει για τον σκοπό αυτό η ευρωπαϊκή ένωση μέσα από πληθώρα προγραμμάτων. Εκείνο που χρειάζεται η ΚΣΕ, είναι να δώσει λόγο και βήμα σε ανθρώπους που την υπηρετούν και βρίσκονται πάντα από πίσω – διότι μπροστά θέλουν να φαίνονται πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι που την υπηρετούν (!) για πάνω από είκοσι χρόνια από την θέση του προέδρου ή δεν ξέρω από ποια άλλη.

Για να το πω πιο απλά, είναι καιρός να οργανωθεί το κυνήγι στην Ελλάδα σε εντελώς καινούρια βάση. Για να γίνει όμως αυτό - οι πρόεδροι που τους συναντήσαμε μικροί – και τώρα που μεγαλώσαμε τους έχουμε πάλι μπροστά μας, αυτοί όλοι που έχουν καθίσει σε μία καρέκλα και δεν λένε να σηκωθούν να πάνε σπίτι τους, - καιρός είναι να την αφήσουν. Να πάνε σπίτι τους μήπως και σωθεί το κυνήγι από τη λαθεμένη χρόνια πολιτική τους.
-----------------------------------------------------------

Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου 2010.

Οικολόγοι πράσινοι - Ημερίδα στην Τρίπολη!

Αναδημοσίευση από το blog «Καλημέρα Αρκαδία»

Ημερίδα «Οικολόγων» στην Τρίπολη για τη διαχείριση των απορριμμάτων μας!

«Με την επιστολή μας αυτή θέλουμε να σας προσκαλέσουμε σε Ημερίδα που διοργανώνουμε την Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2010 και ώρα 17.00 μ.μ. στο Εργατικό Κέντρο, στην Τρίπολη.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα γίνει αναφορά των θέσεων των Οικολόγων Πράσινων, για το παραπάνω θέμα από τον εκπρόσωπο του κόμματος κο Νίκο Χρυσόγελο. Θα ακολουθήσουν εισηγήσεις ομιλητών αναφορικά με επί μέρους σημαντικά ζητήματα της διαχείρισης των στερεών αποβλήτων στην Ελλάδα και στην Ευρώπη σήμερα. Στη συνέχεια θα πραγματοποιηθεί “στρογγυλό τραπέζι” με την συμμετοχή εκπροσώπων περιβαλλοντικών και οικολογικών οργανώσεων, καθώς και αυτοδιοικητικών κινήσεων της Πελοποννήσου, οι οποίες έχουν αναπτύξει στο διάστημα 2007 – 2009 μία συστηματική και εποικοδομητική παρέμβαση στο πρόβλημα της διαχείρισης των αστικών στερεών αποβλήτων στην Πελοπόννησο, και για το λόγο αυτό προσκαλούνται ως συνομιλητές στην παρούσα εκδήλωση».

Πρόγραμμα Ημερίδας

-- 17.00 : Έναρξη

-- 17.15-17.30: Νίκος Χρυσόγελος, (Χημικός Περιβαλλοντολόγος) Εκπρόσωπος Οικολόγων Πράσινων

-- 17.30-18.00: Μαρία Βιτωράκη (Χημικός Μηχανικός) «Για μια Κοινωνία Μηδενικών αποβλήτων»

-- 18.00 – 18.15: Χάρης Μουρκάκος (Διευθυντής Ανάπτυξης Ανακύκλωσης Αδρανών Ν. Ελλάδας) «Διαχείριση ΑΕΚΚ (Αποβλήτων Εκσκαφών, Κατασκευών Κατεδαφίσεων) στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Υφιστάμενη κατάσταση-προοπτικές»

-- 18.15 – 18.30: Βασίλης Γιόκαρης (Φυσικός Μηχανικός) «Η διαχείριση του οργανικού κλάσματος των στερεών αστικών αποβλήτων στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Εμπειρίες από μονάδες Κομποστοποίησης στη Γερμανία»

-- 18.30 – 18.45: Λάμπρος Μπούκλης,(Περιβαλλοντολόγος) «Καλλικράτης και διαχείριση στερεών αποβλήτων».

-- 18.45 – 19.00: Παναγιώτης Αλαβέρας «Ευρώπη κοινωνία της Ανακύκλωσης, τρόποι συλλογής οικιακών απορριμμάτων»

-- 19.00-19.15: Διάλειμμα, καφές

-- 19.15 – 20.30: Στρογγυλό Τραπέζι περιβαλλοντικών και οικολογικών οργανώσεων και αυτοδιοικητικών κινήσεων Πελοποννήσου. Συζήτηση με την συμμετοχή των παρευρισκομένων.

-- 20.30 – 21.00: Κλείσιμο Ημερίδας, συμπεράσματα .

Έχουν προσκληθεί

Η υπουργός ΠΕΚΑ κ.Τ. Μπιρμπίλη

Ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου κ.Φ. Χατζημιχάλης

Οι νομάρχες και οι δήμαρχοι της Περιφέρειας Πελοποννήσου

Οι περιβαλλοντικές και οικολογικές οργανώσεις και αυτοδιοικητικές κινήσεις Πελοποννήσου .

-----------------------------------------------------------------

Θα είμαστε εκεί και ας μην μας κάλεσαν!, σαν αυτόφωτη κίνηση Πελοποννήσου!! Καλούνται επίσης να παραβρεθούν και όλες οι κυνηγετικές οργανώσεις της Αρκαδίας.

Η φωτό της Suzanne Holm «από την καμένη Αττική»

Εικονικά παιχνίδια ...

Κάπου στα 1995, τον περασμένο αιώνα δηλαδή, σαν μικρό παιδί που ήμουν! συμμετείχα άδολα σε δυό – τρία forums πολιτιστικού (λέμε!) περιεχομένου.

Είχαν ενδιαφέρον οι κουβέντες, άλλος το κοντό του και άλλος το μακρύ του, τσακωμοί, συμφωνίες, μπινελίκια μα και έρωτες! Αχταρμάς, όλα σε ένα και η κουτάλα της «ελεύθερης άποψης» συντηρούσε για κάμποσα χρόνια «την διακίνηση ιδεών».

Στο διάστημα εκείνο, ήταν ένας φοβερός τύπος που είχε καμιά 20αρια διαφορετικούς λογαριασμούς και έπαιζε μαζί τους. Έμπαινε ας πούμε σαν Θ και άνοιγε ένα θέμα. Μετά σαν Γ απαντούσε στον Θήτα, μετά στη συζήτηση έπαιρνε μέρος και το Ω που διαφωνούσε με τους Γ και Θ. Κάπως έτσι συμμετείχε ο φοβερός εκείνος τύπος με πολλά και διαφορετικά ονόματα.

Κοντά σε εκείνον, είχαν και άλλοι όμως διαφορετικούς λογαριασμούς και γινόταν το έλα να δεις.

Ο διαχειριστής, που ήταν σεμνός άνθρωπος !, διατηρούσε τους λιγότερους διαφορετικούς λογαριασμούς!! και προσπαθούσε πολλές φορές να βάλει σε τάξη την αταξία. Τον πήραν χαμπάρι τα σαΐνια όμως, και άλλος έμπαινε από αμερική, άλλος από γερμανία, άλλος από γαλλία κτλ. Που να βγάλει άκρη;

Ωραία είναι τα forums, αρκεί κανείς να μπορεί να σταματήσει εκεί που πρέπει. Στα τόσα σκουπίδια που θα βγούν στον αέρα, θα συναντήσει κανείς και χρήσιμα πράγματα. Όλα είναι θέμα εκπαίδευσης.

------------------------------------------------------------------

Η φωτό της Suzanne Holm. «το καμάκι», κάπου στην Αργεντινή.

"Τύπος - Κυνήγι" από τον Ελεύθερο Τύπο

Αύριο στον Ελεύθερο Τύπο το περιοδικό ¨Κυνήγι"

Ένα ελεύθερο περιοδικό, για ελεύθερους ανθρώπους, για ελεύθερους κυνηγούς

Το Αρκαδικό μαχαίρι ...

Αναδημοσίευση από το site "Αρκάδες εσμέν"

Το Αρκαδικό μαχαίρι ή ο Αρκαδικός σουγιάς

Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο βοσκομάχαιρο με δίκοχο τελείωμα λαβής, μία τεχνοτροπία ανατολίτικης προέλευσης. Χρησιμοποιείτο για όλες τις καθημερινές εργασίες, από λεπτοδουλειές μέχρι και την άμυνα απέναντι στα αγρίμια της πανίδας.

Τόπος ορεινός, ελάχιστα προσφερόμενος για καλλιέργειες αλλά πλούσιος σε βοσκοτόπια, η Αρκαδία υπήρξε πάντα τόπος εκτροφής αιγοπροβάτων – μίας δραστηριότητας που δεν απαιτεί σχεδόν κανένα εργαλείο, με εξαίρεση ίσως το μαχαίρι των βοσκών (βοσκομάχαιρο).

Το αρκαδικό μαχαίρι γεννήθηκε όπως είπαμε για λεπτοδουλειές και καθημερινές εργασίες των βοσκών, αλλά χρησιμοποιήθηκε και για την άμυνά τους. Στις επιθέσεις αγριμιών, οι βοσκοί υπεραμυνόντουσαν του κοπαδιού τους με τρία διαφορετικά μέσα: την φωτιά, τα ποιμενικά σκυλιά και το μαχαίρι ως τελευταίο και ακραίο μέσο.

Με αυτό το μαχαίρι στον ελεύθερο χρόνο τους σκάλιζαν και κατασκεύαζαν οι βοσκοί μικρά αντικείμενα, κυρίως όμως φλογέρες, που αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της τοπικής βουκολικής τέχνης. Οι απλές και χαρακτηριστικές μελωδίες τους, σύμφωνα με την παράδοση, είχαν ευεργετικά αποτελέσματα στους βοσκούς και στην πανίδα.

Η δίκοχη λαβή

Δεν είναι γνωστό πότε δημιουργήθηκε το σχέδιο του αρκαδικού μαχαιριού στη μορφή που φτάνει μέχρι τις ημέρες μας, σίγουρα όμως όχι πριν τον 15ο αιώνα, αφού το δίκοχο τελείωμα της λαβής του προέρχεται από τα ανατολίτικα μαχαίρια, που έφτασαν στα Βαλκάνια κατά την διάρκεια της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Το δίκοχο τελείωμα της λαβής υιοθετήθηκε από πολλούς Έλληνες μαχαιροποιούς, σε διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας και το συναντά κανείς σε πολλά διαφορετικά μέρη – για παράδειγμα το κρητικό βοσκομάχαιρο.

Στη μεγάλη γκάμα των βαλκανικών μαχαιριών, εντοπίζει κανείς πολλά διαφορετικά μαχαίρια με κοινό χαρακτηριστικό το δίκοχο τελείωμα της λαβής. Διαφέρουν οι διαστάσεις, η κυρτότητα και το άνοιγμα του δίκοχου τελειώματος, αλλά είναι ενιαία η προέλευσή τους: η Ανατολή, με τη μεγάλη φαντασία σχεδίων.

Παραμένει άγνωστος ο λόγος που η Ελλάδα – σημείο συνάντησης ανατολικών και δυτικών πολιτισμών, παρόλο που διαθέτει χιλιετίες δικής της κουλτούρας, διαδεδομένης μάλιστα σε όλο τον κόσμο, προτίμησε να υιοθετήσει ένα τύπο λαβής μαχαιριού δίκοχο, με μεσανατολική προέλευση, ανάμεσα από τόσους άλλους τύπους μαχαιριών. Η απάντηση βρίσκεται στη λειτουργικότητα αυτού του σχεδίου, κυρίως όσο αφορά τις φάσεις που απαιτούνται πραγματικά δυνατά χτυπήματα.

Τα χαρακτηριστικά

Σε σύγκριση με το κρητικό μαχαίρι η λαβή του αρκαδικού μαχαιριού είναι πιο λεπτή και δεν διαθέτει κοιλάνσεις για να μπαίνουν τα δάκτυλα.

Ακόμα και το δίκοχο τελείωμα είναι πιο μυτερό. Η λαβή κατασκευάζεται από απλό ξύλο οξιάς και μόνο τα πολύ ιδιαίτερα κομμάτια έχουν λαβή από κέρατο τράγου ή βοδιού. Το υλικό της λαβής είναι προσαρτημένο στη λάμα με τρείς μπρούτζινους δακτύλιους. Το αρκαδικό μαχαίρι δεν έχει υποφυλακτήρα, όπως αποδεικνύουν και κάποια δείγματα της περιόδου του 1700 μμ. Η λάμα είναι από σκληρό ατσάλι, σφυρηλατημένο και σκληρυμένο, με αιχμηρό πρόσθιο τελείωμα. Το σχήμα της είναι κάτι ανάμεσα στο σχήμα της λάμας και ενός σύγχρονου μαχαιριού εκδοράς (skinner).

Το κέντρο βάρους είναι πολύ μπροστά και σε συνδυασμό με τη μεγάλη διάσταση του μαχαιριού που ποικίλει από 25 έως 35 εκ. το καθιστά κατάλληλο για το κόψιμο κλαδιών ή καλαμιών για την κατασκευή φλογέρας.

Το επίμηκες κανάλι που διατρέχει τη λάμα στη μία πλευρά της, διατηρείται μέχρι σήμερα προσδίδοντας στο μαχαίρι χαρακτήρα αμυντικού όπλου.

-----------------------------------------------------------------------

Στην πρώτη φωτογραφία, παρατηρώντας προσεκτικά τη λάμα, βλέπουμε τρείς μικρές εγκοπές, και ίσως αυτές να είναι κατά τη γνώμη μου η μοναδική ένδειξη του παραδοσιακού αρκαδικού μαχαιριού που έρχεται από πολύ παλιά και δεν ξέρουμε τι ακριβώς σημαίνουν. Ανάλογα μαχαίρια είχαν και οι γέροντες που θυμάμαι αμυδρά και στα οποία η λαβή ήταν φτιαγμένη από ξύλο οξιάς ή δέντρου. Χαριτολογώντας μάλιστα έλεγαν ότι οι τρείς εγκοπές φανερώνουν τον μυστικό κόσμο της Αρκαδίας. Μη έχοντας ακούσει κάποια άλλη ερμηνεία, τους πίστεψα …

Η ενίσχυση της πανίδας …

Θέλω να αγιάσω και δεν μ’ αφήνουν. Να πυρωθώ στο τζάκι μου, να ακούσω τη μουσική μου, να πλάσω εικόνες από το διάβασμα, να χαϊδέψω τα βυζιά της καλής μου, να πάρω τους χυμούς της. Και άλλα όμορφα πράγματα από ένα αρπακτικό όπως και του λόγου μου.

Η ίδια η κοινωνία όπως γίνηκε, ξέφυγε από κάθε μέτρο – και κατ’ επέκταση απώλεσε και τις χαρές της ζωής. Γι’ αυτό και κινείται στο σκοτάδι, στα μαύρα μονοπάτια, χάνοντας στοιχειώδη μικροπράγματα που ορίζουν την αληθινή ζωή του ανθρώπου. Και η ανθρωπότητα σήμερα – ειδικότερα αυτή του δυτικού πολιτισμού – που γενάρχες του είναι ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης, και ο Πυθαγόρας, και ο Θαλής, και όλα τα μυαλά της παλαιάς εποχής – κλυδωνίζεται από την ηθική που της δίδαξαν οι θρησκείες και παραβλέπει την λογική για να εξηγήσει τις απορίες της και να προχωρήσει.

Ηθικολογώντας λοιπόν, οι φίλοι μας οι οικολόγοι – από ποια οργάνωση δεν γνωρίζω, είναι πολλές άλλωστε και θα χαθούμε αν αρχίσουμε την καταγραφή τους – όταν το λυκόφως παραδίνεται στο έρεβος, βγαίνουν στα δάση με τις πραμάτειες τους, όλα δηλαδή τα καλούδια που εμείς οι φορολογούμενοι πολίτες έχουμε πληρώσει. Και αρχίζουν, «απόψε, εδώ στη πλαγιά ας ρίξουμε φίδια να ενισχύσουμε την πανίδα της περιοχής». Και χαίρονται σαν μικρά παιδιά που κάνουν το καλό.

Πάνε παρακάτω και αφήνουν αλεπούδες, «εδώ καλά είναι, τόσο δρόμο κάναμε από την πόλη, πουθενά δεν τις συναντήσαμε, άρα η πανίδα και εδώ θέλει ενίσχυση». Και αφήνουν τα όμορφα ζώα στο δάσος και την ώρα εκείνη η ψυχούλα τους αγαλλιάζει, νιώθουν σαν να χαϊδεύουν αιθέρια στήθη.

Κάπως έτσι σε μία ασέληνη βραδιά γέμισε η περιοχή αλεπούδες και αμολήθηκαν αυτές στα κοτέτσια και έκαναν χαρές μέσα στη νύκτα. Το πρωί η θειά Κατερίνα, έφτασε στο μικρό της κοτέτσι να συλλέξει τα αυγά. Αντίκρισε οκτώ κότες νεκρές. Το επόμενο πρωί, φτάνοντας στο κοτέτσι είδε έκπληκτη μέσα σε αυτό κατεργάρα αλεπού να κοιμάται του καλού καιρού. Πρωτύτερα είχε φάει τα αυγά και είχε φουσκώσει – ξέρετε δα, το πολύ φαγητό τις βραδινές ώρες φέρνει υπνηλία (!).

Ανάλογες δράσεις οικολογικές αυτής της μορφής με συνέπειες τραγικές για την αγρότισσα που έχει ένα μικρό κοτέτσι και συμπληρώνει το χαμηλό ούτως ή άλλως εισόδημά της, πολλές μπορούμε να εξιστορήσουμε, όμως το ζητούμενο δεν είναι εκεί. Το θέμα μας είναι άλλο, με ποια μελέτη, ποια λογική, ποια αντικειμενική γνώση, αφήνουν ότι θέλουν και όποτε θέλουν όπου τους καπνίσει; Και γιατί άραγε τις δουλειές αυτές τις κάνουν βράδυ; Φοβούνται την ημέρα μήπως τους κάψει ο ήλιος;

Οι ανεξέλεγκτες παρόμοιες δράσεις κάποιων οικολόγων γίνονται νύκτα διότι είναι παράνομες. Στην ίδια κατηγορία οι ακτιβιστές της νύκτας με τους λαθροθήρες. Λυμαίνονται από κοινού – με διαφορετικό τρόπο τη φύση και κάνουν μεγάλο κακό στην πανίδα μη γνωρίζοντας καν τι σημαίνει πανίδα.

Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά. Εντάξει, ξέρουμε, είναι φανατικοί αντικυνηγοί επειδή στα σεμινάρια που τους κάνουν οι καθοδηγητές, τους περνάνε εύκολα τα «θέλω τους και τους σκοπούς τους». Όμως ας αναλογιστούν, οι «εκδρομείς της νύκτας» ότι το νόμισμα έχει δύο όψεις, υπάρχει και η άλλη πλευρά. Γιατί άραγε η θειά Κατερίνα να πληρώνει την ακτιβίστικη επιπολαιότητα τους;

Τέτοια εποχή πέρυσι πλησίαζα για το χωριό, νύκτα ήταν μιάς Παρασκευής, και ο χιονιάς με το φεγγάρι έδιναν εικόνες τρόμου (!). Με την καλή μου όμως, ρολάροντας πάνω στους πάγους, ακούγοντας την μουσική μας, ζεσταινόμασταν αντί να κρυώνουμε. Στο ανάποδο πέταλο σαν φτάσαμε, απαντήσαμε ένα τσακάλι στη μέση του δρόμου να έχει πιασμένη μία αλεπού. Μας είδε ξαφνικά και την άφησε. Κυρία όμως και η κυρά Μάρω, τινάχτηκε και τράβηξε σε αντίθετη πορεία. Ναι, έχουν αφήσει και τσακάλια οι φίλοι μας στο Μαίναλο, για την πανίδα πάντοτε …

---------------------------------------------------------------------------

Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 2010.

Περιοδικο "Κυνήγι" από τον Ελεύθερο Τύπο

Κάθε Τετάρτη κυκλοφορεί

Ένα ελεύθερο περιοδικό, για ελεύθερους ανθρώπους, για ελεύθερους κυνηγούς