Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2010

Η άλλη πλευρά του λόφου …

Λένε πως οι αγριόχοιροι έχουν πολλαπλασιασθεί – εξ ου και η αύξηση της κάρπωσής τους σε 2 θηράματα στην Πελοπόννησο (από 1 που ήταν) και στην υπόλοιπη Ελλάδα σε 4 θηράματα (από 2 που ήταν), για την Ρυθμιστική 2009 – 2010 που οδεύει προς τη λήξη της.

Να υποθέσω ότι έπεσε και η τιμή του αγριόχοιρου στο παράνομο εμπόριο; Όταν το προϊόν είναι δυσεύρετο φτάνει στον «καταναλωτή» ακριβότερο. Όταν «η παραγωγή γεμίζει την παράνομη αγορά» οι τιμές πέφτουν κατακόρυφα.



Στην κυνηγετική περίοδο 2009 – 2010, «το κρέας ήταν άφθονο» αφού μερικές ομάδες κάθε σαββατοκύριακο έκαναν «ανάσταση» θηρεύοντας κοπάδια ολόκληρα. Δεν μιλάμε δηλαδή για 2 ή 4 γουρούνια αλλά για 6, 8 ή όσα τέλος πάντων κυκλοφορούσαν στις παγάνες των ομάδων αυτών. .

Δυστυχώς, μας αρέσει να διυλίζουμε τον κώνωπα, να είμαστε εσωστρεφείς – να πιστεύουμε αφελώς πως τα «κακώς κείμενα» δεν πρέπει να βλέπουν το φως. Όχι διότι δεν υπάρχουν ή δεν τα γνωρίζουμε λίγο ή πολύ όλοι μας, αλλά, διότι η εικόνα μας προς τα έξω «πρέπει» να βγαίνει ρετουσαρισμένη. Γιατί όμως; Για να καλύπτει τους γουρουνοσυλλέκτες;

Έχω όμως και μία απορία και πραγματικά θα χαιρόμουν αν κάποιος ειδικός θα μου την έλυνε: «πως και ποιοι θα καταγράψουν τον πληθυσμό των αγριόχοιρων που θηρεύσαμε, και, ποιος είναι ο υπάρχων πληθυσμός;». Προφανώς θα υπάρχουν μηχανισμοί – δεν αναφέρομαι στο πρόγραμμα «Άρτεμις», που καταγράφουν τους πληθυσμούς των αγριόχοιρων. Προφανές είναι πως η αύξηση της κάρπωσης του κάπρου προήλθε έπειτα από εμπεριστατωμένες μελέτες. Και μέσα από τη δική μου εμπειρία γνωρίζω ότι οι κάπροι αυξήθηκαν και πλήθυναν. Δεν μπορώ όμως όχι μόνο να πώ αλλά ούτε και να πλησιάσω τον αριθμό τους ούτε κατά προσέγγιση. Οι αρμόδιοι πως μπορούν άραγε;


Το κυνήγι του κάπρου είναι συναρπαστικό, ξεκίνησε όμως στραβά, τουλάχιστον στην Πελοπόννησο που, στην αρχή του, δραστηριοποιήθηκαν ολόκληρες στρατιές – που δυστυχώς είδαν σε αυτό μία νέα μορφή κέρδους, και αφορολόγητη. Επί της ουσίας, δεν ήσαν κυνηγοί αλλά έμποροι φέροντες άδειες κυνηγετικές. Το μαύρο χρήμα που κυκλοφορεί από τον αγριόχοιρο πιστεύω πως είναι ιλιγγιώδες. Αν προσθέσω και τις ταβέρνες που το έχουν στο μενού τους δίχως παραστατικά, το χρήμα αυξάνει και άλλο. Αλήθεια, γι’ αυτό κυνηγάμε τον αγριόχοιρο; Για να συντηρούμε την παραοικονομία; Ή γιατί είμαστε κυνηγοί;

Το μέλλον στο κυνήγι αυτό δεν μπορώ να το προβλέψω. Εφόσον όμως σε αυτό έχει εμπλακεί το μαύρο χρήμα - μαύρη θα είναι και η συνέχειά του. Και απορώ κάποιες φορές με τους συνδικαλιστές του χώρου μας. Αυτοί δεν έχουν ακούσει ποτέ τίποτα; Δεν ξέρουν; Δεν μπορούν να μάθουν; Δεν τους ενδιαφέρει το θέμα; Γιατί δεν κάνουν μια βόλτα στα κυνηγοτόπια να αποκτήσουν και προσωπική άποψη;

Πραγματικά θα χαιρόμουν αν είχα απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά που έχουν προκύψει από τις εμπειρίες του βουνού. Αλλά δεν θα έχω, οι συνδικαλιστές μας βρίσκονται στη νήσο των Μακάρων …
--------------------------------------------------------------------

Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου «Κυνήγι» την Τετάρτη στις 20 Ιανουαρίου 2010.
--------------------------------------------------------------------

Και το σχετικό λινκ εδώ των φωτογραφιών -  αγγελιών, που προφανώς θα αναφέρονται σε αγριόχοιρους εκτροφείου.